Μπορεί τους οίκους αξιολόγησης να μην τους έχουμε και σε μεγάλη εκτίμηση αφού ακόμα και το ΥΠΟΙΚ τους κακολογεί και αμφισβητεί, όμως, κάποτε πρέπει να τους ακούμε.
Άλλωστε, οι «αδηφάγες και κακές αγορές» τους ακούνε και δεν είναι κακό να παρακολουθείς τους «εχθρούς» σου.
Η τελευταία υποβάθμιση του οίκου περιλαμβάνει «μακάβριες» προβλέψεις για την Κύπρο, οι οποίες, δυστυχώς, μόνο αστήρικτες δεν είναι. Ο οίκος, ουσιαστικά μας λέει ξεκάθαρα πως τα πράγματα είναι δύσκολα, πολύ δύσκολα, σε τέτοιο βαθμό που μπορεί η χώρα να μην αντέξει.
Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα, το δημόσιο χρέος της Κύπρου όχι απλά να ξεπεράσει το όριο του 120% (όριο βιωσιμότητας) αλλά να είναι από τα ψηλότερα στον κόσμο. Μόνο για τις τράπεζες υπολογίζει πως θα χρειαστούν τουλάχιστον 8δις ευρώ για να φτάσουν τον δείκτη Core Tier 1 στο 10%.
Όντας, η «τάτσα» της Ευρώπης, μεταφορικά και κυριολεκτικά, ας μην αναμένουμε πως θα έχουμε την αντιμετώπιση της Ελλάδας και δεν θα μας αφήσουν με τίποτα να βγούμε από το ευρώ. Ειδικά από τη στιγμή που το κυβερνόν κόμμα άνοιξε μόνο του την πόρτα της εξόδου.
Έχω την εντύπωση πως οι δημόσιοι υπάλληλοι, κόντρα στα όσα λέει ο συνδικαλιστικός τους εκπρόσωπος, αντιλαμβάνονται τις δυσκολίες της εποχής. Καταλαβαίνουν πως μπορεί τον Δεκέμβρη ή τον Γενάρη να μείνουν χωρίς μισθό. Όπως καταλαβαίνουν και οι περισσότεροι του ιδιωτικού τομέα πόσο δύσκολα είναι τα δεδομένα.
Αν μπούμε στη διαδικασία γιατί εγώ και όχι ο άλλος, όπως προσπαθούν οι εργατοπατέρες των συντεχνιών, καήκαμε. Σίγουρα κάποιοι θα αδικηθούν, είτε με το μνημόνιο της τρόικας είτε με αυτό της κυβέρνησης είτε με μία άλλη λύση.
Όλοι θα κληθούμε να πληρώσουμε τα λάθη των τραπεζών και της πολιτείας, όχι για να σώσουμε τις τράπεζες, αλλά για να καταφέρουμε να επιβιώσουμε ως τόπος.
Τα επόμενα χρόνια θα είναι δύσκολα. Ούτε αέρια μας σώζουν, ούτε καζίνο, ούτε ομογενείς, ούτε κανένας. Θα ζήσουμε σε άκρως αντίθετους ρυθμούς από αυτούς που συνήθισαν οι περισσότεροι την τελευταία εικοσαετία.
Η ουσία είναι να αποφευχθεί ένα φαινόμενο τριτοκοσμικών χωρών όπου δημιουργούνται δύο κατηγορίες πολιτών του τύπου Αστοί και προλετάριοι. Να δουλεύουμε όλοι για τον τόπο και όχι οι πολλοί για τους λίγους. Αν και εδώ που τα λέμε, τα τελευταία χρόνια είχαμε γίνει όλοι αστοί εισάγοντας προλετάριους από όλα τα μέρη της γης, τους οποίους τώρα δεν θέλουμε να δούμε μπροστά μας. Εκτός από τις Φιλιππινέζες που μας καθαρίζουν τα παλατάκια μας.
Ας μην ξεχνάμε πως η ευμάρεια που ζήσαμε τις τελευταίες δεκαετίες, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στην πολιτεία στην οποία ζούσαμε η οποία έδινε τα εργαλεία για ανάπτυξη. Εκ των υστέρων, ανακαλύπτουμε πως τα εργαλεία αυτά, στην πλειοψηφία τους ήταν λανθασμένα και καλούμαστε να ανοικοδομήσουμε τον τόπο πάνω σε σωστές βάσεις.
