Το διήμερο 14-15 Σεπτεμβρίου και οι συνεδρίες Ecofin – Εurogroup ήταν μία καλή ευκαιρία για να φανεί πόσο ενδιαφέρονται οι ξένοι –οι εταίροι μας στην ΕΕ-για την Κύπρο.
Αποτέλεσμα: Καθόλου! Και όχι άδικα. Με οικονομίες κολοσσούς σε σύγκριση με τη δική μας, όπως της Ισπανίας, της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας ακόμα και της Ελλάδας σε κίνδυνο, ποιος θα ασχοληθεί με τα ψίχουλα της Κύπρου; Δικαίως ο πρώην υπουργός Οικονομικών Χαρίλαος Σταυράκης διαλαλούσε πως όταν έλεγε στο Ecofin πως η Κύπρος μπορεί να χρειαστεί στήριξη, οι ομόλογοί του γελούσαν. Γιατί ακόμα και 20δις ευρώ να θέλει η Κύπρος, είναι ψιλά γράμματα για την τρόικα και την ΕΕ.
Ούτε και οι δημοσιογράφοι των ξένων ΜΜΕ ασχολούνται ιδιαίτερα με την μικρή Κύπρο. Υπάρχουν πιο καυτά θέματα, Ισπανία, τραπεζική ένωση, Ελλάδα και πάει ο κατάλογος.
Ίσως γι’ αυτό να κοιμάται ήσυχος και ο Βάσος Σιαρλή. Μπορεί να μην τον πιέζουν αρκετά. Μπορεί όμως να κάνει λάθος συγκρίσεις. Ίσως πρέπει να σταματήσουμε να συγκρίνουμε τις ανάγκες της Κύπρου με αυτές άλλων χωρών και να τις συγκρίνουμε με τα μεγέθη της κυπριακής οικονομίας.
Γιατί άλλο να ψάχνεις 20δις σε μία οικονομία των 250δις κι άλλο σε μία οικονομία των 17δις.
Ίσως δεν πρέπει να κοιμόμαστε τόσο ήσυχοι, ίσως πρέπει να ξενυχτήσουμε λίγο για να μην χάσουμε τελείως τον ύπνο μας μία μέρα.
Και για να εξηγούμαστε, στην προκειμένη περίπτωση, ο ύπνος έχει υποκειμενική σημασία. Είμαι σίγουρος ότι ο Βάσος Σιαρλή δουλεύει πολλές ώρες, κάποιες φορές και ακατάλληλες. Αν και δεν πρέπει να κοκορεύεται επειδή εργάστηκε τον Αύγουστο (του το είπε - γαλλιστί- και ο ευρωπαίος επίτροπος Barnier).
Ο υπουργός, παραδέχθηκε ότι με την τρόικα δεν διαφωνούν μόνο επί της ουσίας, που είναι τα μέτρα, αλλά και επί των αρχών της διαβούλευσης, αφού ακόμα δεν συμφώνησαν τον τρόπο υπολογισμού των μη εξυπηρετούμενων δανείων.
Δέχομαι, με επιφυλάξεις, ότι λόγω Αυγούστου και Άτυπου Ecofin, δεν υπήρχε χρόνος για να ετοιμαστούν οι προτάσεις της κυπριακής πλευράς και να προχωρήσει η διαπραγμάτευση. Αλλά, δεν δέχομαι ότι μετά από τρεις μήνες περίπου, δύο καθόδους της τρόικας, εκθέσεις, υπομνήματα, τηλεφωνήματα κτλ κτλ δεν συμφωνήθηκε καν ο τρόπος που θα υπολογίζεται η σημαντικότερη παράμετρος για το ύψος της κυπριακής στήριξης, αυτή των μη εξυπηρετούμενων δανείων.
Αλήθεια, που βρίσκονται ο Αβέρωφ και ο Νικόλας που εδώ και χρόνια ήθελαν διαρθρωτικά μέτρα, να δηλώσουν ότι συμφωνούν με αυτά που προτείνει η τρόικα (σ.σ. προσωπικά δεν συμφωνώ με όλα); Άραγε, τους έβαλαν εμπάργκο κάποια, λέμε κάποια, προεκλογικά επιτελεία;
Που είναι τα κόμματα της αντιπολίτευσης που ήθελαν κάθοδο της τρόικας όσο το δυνατό συντομότερα για να λήξει η αβεβαιότητα; Εδώ είναι. Μόνο που, τώρα, φωνάζουν ότι δεν θα δεχτούν τα μέτρα της τρόικας. Ο Αναστασιάδης πάντως, θα κάνει την ψυχή του πέτρα, θα κατεβάσει και ένα ποτήρι (;) Johnny Walker Black, και θα βάλει την… πλατιά του στο μνημόνιο, ότι όρους κι αν έχει.
Δυστυχώς, το παιχνίδι παίζεται απ’ όλους σε δύο ακόμα και τρία ταμπλό. Η ουσία όμως, είναι πως η τρόικα παίζει σε άλλο ταμπλό. Μόνη της.
