Αυτά τα μέτρα αφορούν μόνο την εξυγίανση του δημοσιονομικού τομέα. Η Τρόικα είχε προτείνει μέτρα ύψους  €975 εκατομμυρίων για 2012-2015.  Η Κυβέρνηση προτείνει €1.017 δις για 4 χρόνια. Στην ουσία επέκταση δημοσιονομικής προσαρμογής για ακόμα 1 χρόνο.  

Επίσης το 2012 αντί περικοπές ύψους €175 εκατομμύρια η Κυβέρνηση εισηγείται 99 εκατομμύρια. Είναι το τελευταίο έτος διακυβέρνησης.

Το πρόβλημα του Τραπεζικού Τομέα είναι άγνωστο και, ανεξάρτητα από το ύψος των αναγκαίων κεφαλαίων, θα επιβάλει με βεβαιότητα επιπλέον μνημόνιο. 

Αυτό το οποίο απαιτείτα είναι ένας συνολικός σχεδιασμός και ριζική αντιμετώπιση των προβλημάτων της οικονομίας σε βάθος χρόνου. Το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα του μνημονίου δεν μπορεί να είναι παρά μια ολική λύση αντιμετώπισης των δημοσιονομικών, διαρθρωτικών και Τραπεζικών προβλημάτων της χώρας. Θετικές πρέπει να είναι οι προοπτικές ώστε να παρέλθει χωρίς επιστροφή η αβεβαιότητα και η εσωστρέφεια. Οι συμπολίτες μας αναμένουν ότι μέσα από τις αναγκαίες θυσίες θα προκύψει ένα ελπιδοφόρο αύριο.

Η Κυβέρνηση καθυστέρησε και έχει φέρει όλους προ τετελεσμένων. Ανέμενε Ρωσικό δάνειο και τώρα δεν υπάρχει χρόνος ούτε για τυπικές διαβουλεύσεις.  Επικοινωνιακά η Κυβέρνηση «παίζει» με το θέμα διασφάλισης της ΑΤΑ, 13ου μισθού και μη ιδιωτικοποίησης ημικρατικών.   Στην ουσία όμως έχει περικόψει από δημόσιους υπαλλήλους πολύ περισσότερο από το 15% που ζητά η Τρόικα.  Δες 9% - 11% μείωση απολαβών , συνταξιοδοτικό, επιδόματα, φορολογίες κατοικίες, ακίνητα, εισφορά ταμείου κοινωνικής συνοχής.  Ο 13ος  μισθός είναι μόνο το 7.5% των συνολικών ετήσιων απολαβών, οι περικοπές είναι πάνω από 15%.

Και έχει κατακρεουργήσει μισθωτούς ιδιωτικού τομέα.

Γενική Προσέγγιση
Προχειρότητα, αναποτελεσματικότητα και υλοποίηση του πάγιου στόχου αυτής της Κυβέρνησης, δηλ. να «δραπετεύσει» από την βάσανο της λήψης μέτρων και ειδικά διαρθρωτικών αλλαγών. 

Οι προτάσεις της Κυβέρνησης διακρίνονται από μπαλώματα και μια λογιστική, και μάλιστα του χείριστου είδους, προσέγγιση.

Η Κυβέρνηση απλά συμπλήρωσε μια λίστα που στο τέλος της έπρεπε να  υπάρχει ένα νούμερο €1 δις – και προσπάθησε να καλύψει αυτό το νούμερο με την γνωστή μέθοδο της επιβολής, ως επί το πλείστον, φορολογιών.  Εξ’ αιτίας του αβέβαιου της αποτελεσματικότητας των φορολογιών η Κυβέρνηση δεν πρόκειται να πείσει την Τρόικα.

Αντί να προστατευθεί ο μη προνομιούχος χωρίς ασφάλεια εργαζόμενος του ιδιωτικού τομέα, είναι κυρίως αυτός που καλείται να πληρώσει τα σπασμένα για να διατηρήσουν κάποιοι τα «κεκτημένα». 

Η Κυβέρνηση αποτυγχάνει να δράξει την ευκαιρία και να θέσει «τον τύπο επί των ύλων» ώστε πέραν των δημοσιονομικών ζητημάτων να δώσει λύσεις στις αιτίες των προβλημάτων της οικονομίας.  Την διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, την έλλειψη ανταγωνιστικότητας, στην μειωμένη παραγωγικότητα, την γραφειοκρατία.  Αποτυγχάνει να υλοποιήσει μια συνετή δημοσιονομική πολιτική με επίκεντρο την ανάπτυξη. 

Χαρακτηριστικά γνωρίσματα προτάσεων:
(α) Φορολογίες στους πάντες και τα πάντα,
(β) Απουσιάζουν παντελώς διαρθρωτικές αλλαγές, εξαγγελίες και ευχολόγια.  Στην σελίδα 6 των μέτρων υπάρχει μια σειρά δηλώσεων, προθέσεων που αρχίζει με την γνωστή φράση «Μελέτη για…».  Για 4 ½ χρόνια η Κυβέρνηση ακόμα μελετά διαρθρωτικές αλλαγές.
(γ) Απουσιάζουν παντελώς μέτρα ανάπτυξης.
(δ) Στραγγαλισμός μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
(ε) Λόγος μεταξύ φόρων/περικοπών δαπανών αντί 4:1 είναι 1:1 γι’ αυτό και τίθεται σε απόλυτη αβεβαιότητα η στοχοθεσία της Κυβέρνησης σε σχέση με το επιζητούμενο ποσό των €500 εκατομμύρια από φόρους. Θα χρειασθεί 2ο και 3ο μνημόνιο για κάλυψη της τρύπας των εσόδων από φορολογίες.
(στ) Καμιά αναφορά σε αριθμό άλλων σημαντικών εισηγήσεων, αναφορών της Τρόικα.  Άγνωστη η θέση Κυβέρνησης για θέματα από «Δαπάνες Υγείας  μέχρι Οδηγίες για Υπηρεσίες».  Στο κείμενο, όλα αυτά καταγράφονται «ως ζητήματα».
(ζ) Αύξηση ΦΠΑ σε τουριστικό τομέα από 8% - 10%, μέτρο που δεν ζητά ούτε η ίδια η Τρόικα.  Αντί να ενισχύσει η Κυβέρνηση τον τουρισμό, θα μειώσει την ανταγωνιστικότητα του. 
(η) Αύξηση τελών σε εταιρείες σε ένα χρονικό σημείο που αγωνιζόμαστε με νύχια και δόντια να κρατήσουμε ξένες επενδύσεις στην Κύπρο.  Αντιπρόταση, αύξηση τελών Εφόρου Εταιρειών σε υφιστάμενες υπηρεσίες ή €350 σε όλες τις Εταιρείες περιλαμβανομένων και αδρανών.
(θ) Επιδόματα, δεν εξηγείται ούτε καθορίζεται  τι σημαίνει η γενική αναφορά περί «εξορθολογισμού».
(ι) Τόκοι επί καταθέσεων. Διερωτάται κάποιος γιατί η αύξηση της φορολογίας αφορά μόνο εμπορικές τράπεζες.  Γιατί όχι και ΣΠΕ.  Ξεχνά η Κυβέρνηση ότι σε λίγο χρονικό διάστημα όλες οι Κυπριακές Εμπορικές Τράπεζες θα είναι περιουσία της και εξακολουθεί να ευλογεί γένια ΣΠΕ? Και που οδηγούμαστε μ’ αυτό το μέτρο, σε αφαίμαξη καταθέσεων από Εμπορικές Τράπεζες και κλείσιμο τους; Αφού οι φορολογούμενοι έχουν καταβάλει μερικά δισεκατομμύρια για την ανακεφαλαιοποίηση τους...
(κ) Εισφορά εργοδοτούμενων  ιδιωτικού τομέα είναι €376 εκατομμύρια συνολικά, στα 4 χρόνια. Το 1/3 του συνολικού πακέτου μέτρων θα πληρωθεί από τους λιγότερο προνομιούχους αυτούς που ήδη βιώνουν μείωση εισοδημάτων και δεν έχουν ασφάλεια στην εργασία τους! Η αντίστοιχη συνεισφορά των εργοδοτών είναι €88 εκατομμύρια!  Αυτά από την Κυβέρνηση του απλού ανθρώπου!
(λ) Κλιμακωτή μείωση απολαβών σε δημόσιο.  Να αρχίζει από €1500 και να υπάρχει ακόμα μια κλίμακα. Το συνολικό ποσό εξοικονόμησης να διασφαλιστεί.
(μ) Να ξεκαθαρίσει εάν τα μέτρα, ιδιαίτερα όσον αφορά τις περικοπές δαπανών, είναι μόνιμου χαρακτήρα γιατί εάν είναι μόνο για την διάρκεια του μνημονίου τότε θα έχουμε τα ίδια προβλήματα σε λίγα χρόνια.
(ν) Φορολογία του πλούτου:€15 εκ από φορολόγηση κατοικιών πάνω από 300 m2 και €6 εκ από φόρο πολυτελών αυτοκινήτων!  Σύνολο €21 εκ. από πλούτο και ιδιώτες μισθωτούς €376 εκ!

Εισήγηση
Θα πρέπει να απορριφθεί στο σύνολο του το πακέτο.  Θα οδηγήσει σε περαιτέρω ύφεση, αύξηση ανεργίας και επιβαρύνει υπέρμετρα μισθωτούς.  Είναι αναποτελεσματικό, πλήττει ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα και εάν υιοθετηθεί θα είναι απλά το πρώτο από πολλά μνημόνια καταδίκης της Κυπριακής Οικονομίας. 

Είναι ένα μείγμα φορολογιών και περικοπών χωρίς διαρθρωτικά μέτρα και ανάπτυξη το οποίο θα οδηγήσει μαθηματικά σε ύφεση, αύξηση ανεργίας και δραστική μείωση εσόδων κράτους από φορολογίες.