Διάφορα δημοσιεύματα, τον τελευταίο καιρό, παρουσιάζουν τα στοιχεία της απογραφής που διενήργησαν οι αρμόδιες κυβερνητικές υπηρεσίες, τα οποία αφορούν τον αριθμό των κατοικιών που βρίσκονται στην Κύπρο και προσπαθούν να εξαγάγουν διάφορα συμπεράσματα, όπως για παράδειγμα για τις κενές κατοικίες.
Τα στοιχεία, με βάση πάντα την απογραφή του πληθυσμού που έγινε το 2011 και είναι ουσιαστικά και η πιο έγκαιρη πηγή που έχουμε είναι τα παρακάτω:

Ειδικά με το θέμα των κενών κατοικιών δημιουργήθηκε ένας φαύλος κύκλος και μια διαφορά απόψεων.

Η Τρόικα, για παράδειγμα, μιλά για 55,000 απούλητες κατοικίες υπονοώντας ότι το 100% κενών κατοικιών είναι προς πώληση , ενώ οι τράπεζες από την πλευρά τους διαψεύδουν αυτούς τους αριθμούς και μιλούν για πολύ μικρότερους, γύρω στις 10,000 είναι κατοικίες προς πώληση.
Σύμφωνα με τους εκπροσώπους της Τρόικα,  ο μεγάλος αριθμός των απούλητων ακινήτων, ειδικά αυτά που είναι εγκλωβισμένα σε μη εξυπηρετούντα δάνεια  δημιουργούν στρεβλώσεις στις κτηματαγορά.

Για να είμαστε ειλικρινείς, δεν υπάρχει σοβαρή στατιστική κατάσταση για τα ακίνητα που είναι διαθέσιμα για πώληση, για τον απλούστατο λόγο, γιατί ποτέ δεν έγινε μια έγκαιρη μέτρηση των συγκεκριμένων ακινήτων αλλά ούτε και υπάρχει αξιόπιστος τρόπος μέτρησης τους.
Μπορεί, για παράδειγμα, τα 55,000 απούλητα ακίνητα για τα οποία μιλά η στατιστική έρευνα και τα κατατάσσει στα κενά, να είναι προς ενοικίαση και όχι υποχρεωτικά προς πούληση. Επίσης, αρκετά ακίνητα που καταγράφονται ως μόνιμη κατοικία ή/και εξοχική πιθανόν να είναι προς πώληση.

Από αυτά το σίγουρο είναι ότι οι 15,000 είναι κτίσματα που έγιναν πριν το 1980 και άρα η κατάστασή τους μπορεί και να μην είναι καλή.
Αυτή η σύγχυση, κάνει επιτακτική την ανάγκη για δημιουργία μιας μεθόδου με βάση την οποία να έχουμε τακτική ενημέρωση σ’ ότι αφορά τα ακίνητα που είναι προς πώληση ή ενοικίαση, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες. Μόνο τότε θα μπορούμε θα εξάγουμε ασφαλή συμπεράσματα για την πραγματική κατάσταση του κλάδου των ακινήτων έτσι ώστε να παίρνονται έγκαιρα στοχευμένα μέτρα.

Σήμερα η ουσία είναι μία. Με μια πιθανή περαιτέρω επιδείνωση της κρίσης ο αριθμός των ακινήτων που θα είναι απούλητα ή θα πρέπει να εκποιηθούν θα αυξηθεί κατακόρυφα. Και φυσικά αυτό δεν θα λειτουργήσει προς το συμφέρον του κλάδου των ακινήτων και της κυπριακής οικονομίας γενικότερα. Αναμένουμε να δούμε κίνητρα και μέτρα αναζωογόνησης του κλάδου και προτάσεις όπως η φορολόγηση των ακινήτων θα επιφέρουν αντίθετα αποτελέσματα