Η απόφαση της κριτικής επιτροπής στις 14 Σεπτεμβρίου 2012 να δώσει στην Πάφο το χρίσμα για την πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2017 είναι ουσιαστικά η μεγαλύτερη πρόκληση / ευκαιρία της Πάφου η οποία δεν πρέπει να μετατραπεί σε μια “καυτή πατάτα” για τους πολίτες της Πάφου.  Η Πάφος όπως και καμία άλλη πόλη της Κύπρου, στη σύγχρονη ιστορία τους δεν ήταν καμιά φορά στο επίκεντρο των πολιτιστικών, πολιτικών ή οικονομικών  δρώμενων στην Ευρωπαϊκή οικογένεια.

Το άρθρο αυτό θα σταθεί, στην οικονομική πρόκληση.  Τα 66 εκατομμύρια Ευρώ που παρουσιάστηκαν μπροστά στους κριτές ως προϋπολογισμός για την διεκπεραίωση έργων και ημερών της υποψηφιότητας της Πάφου θα πρέπει να ανεβρεθούν. Αν όχι όλα, τότε σίγουρα τα 33 εκατομμύρια τα οποία αποτελούν το μίνιμουμ προϋπολογισμό που παρουσιάστηκε χωρίς να επηρεάζεται το πρόγραμμα.  Με το κυπριακό κράτος να είναι σοβαρά λαβωμένο, με την Ευρωπαϊκή Ένωση να έχει σοβαρά οικονομικά προβλήματα, η Πάφος καλείται να αντιμετωπίσει στην πιο σκληρή οικονομική εποχή της σύγχρονης Ευρωπαϊκής ιστορίας την πιο μεγάλη οικονομική της πρόκληση.

Η κριτική επιτροπή με την επιλογή της Πάφου ήθελε μεταξύ άλλων να αποδείξει ότι σε αυτό το θεσμό μπορούν να αντεπεξέλθουν και οι μικρές ευρωπαϊκές πόλεις και για αυτό το λόγο η Πάφος έχει μια τεράστια ευθύνη έναντι των άλλων μικρών ευρωπαϊκών πόλεων που θα τολμήσουν στο μέλλον να διεκπεραιώσουν τέτοιο θεσμό.

Είναι κοινό μυστικό ότι στην Πάφο οι μεγάλοι επιχειρηματίες δεν διαθέτουν το πνεύμα της ομάδας. Αυτή τη φορά όμως δεν τους μένει άλλο χαρτί από το να παίξουν ομαδικά για να κερδίσουν το μεγάλο στοίχημα έχοντας να αντιμετωπίσουν την πιο μεγάλη πρόκληση της επαγγελματικής τους καριέρας.

Η επιτυχία της Πάφου το 2017 θα είναι πρώτα από όλα η οικονομική ανάπτυξη των επιχειρηματιών της.  Η αποτυχία της Πάφου, αντίστοιχα, θα είναι μια αποτυχία οικονομική με δυσμενείς συνέπειες όχι μόνο για τους επιχειρηματίες και για όλους τους κατοίκους.
 
Μέχρι τώρα, οι μεγάλοι επιχειρηματίες της Πάφου μας είχαν συνηθίσει να τους βλέπουμε να εργάζονται ανεξάρτητα και χωρίς να συνεργάζονται Δεν είναι ανάγκη να αναφέρουμε τα παραδείγματα ακόμη και δικαστικών αγώνων που δίνουν οι επιχειρηματίες μεταξύ τους για να κερδίσουν κρατικά ή ιδιωτικά έργα.  Αυτή τη στιγμή όμως πρέπει να παραμερίσουν όλες τους τις διαφορές και σαν ένα σώμα, μια γροθιά να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις που θα έρθουν τους επόμενους μήνες και χρόνια.

Αντίστοιχα, στη Λεμεσό η ένωση των επιχειρηματιών έχει επιτευχθεί εδώ και πολλά χρόνια. Αθόρυβα μεν αλλά πολύ αποτελεσματικά οι μεγάλοι επιχειρηματίες της Λεμεσού συμπράττουν έτσι ώστε η πόλη τους να επωφεληθεί τα μέγιστα και φυσικά αυτοί θα επωφεληθούν τα πιο πολλά.  

Τα έργα που πρέπει να γίνουν στην Πάφο πρέπει να γίνουν γρήγορα χωρίς δικαστικές και άλλες πολύπλοκες διαδικασίες.  Πρέπει να γίνουν με διαφάνεια αλλά την ίδια στιγμή να χαίρουν ποιότητας και πάνω από όλα να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας για τους Παφίτες.

Ο καλός επιχειρηματίας δεν κρίνεται μόνο με τα μερίσματα που δίνει η εταιρία του στους μετόχους. Ο καλός επιχειρηματίας κρίνεται από το όλο του έργο και στην περίπτωση της Πάφου οι καλοί επιχειρηματίες θα κριθούν το 2018 όταν θα έχει τελειώσει η πολιτιστική πρωτεύουσα και θα μείνουν στην Πάφο τα έργα.

Αν οι μεγάλοι επιχειρηματίες της Πάφου συνειδητοποιήσουν ότι με το να επενδύσουν πρώτοι στο θεσμό του 2017 θα προσελκύσουν και ξένους επενδυτές τότε το μισό παιχνίδι είναι ήδη κερδισμένο. Αν κάποιος ρισκάρει στον ίδιο του τον τόπο τότε και οι ξένοι επιχειρηματίες θα ενθαρρυνθούν έτσι ώστε να υπάρξει ξένη επένδυση στην πόλη και επαρχία της Πάφου. Από την Πέγεια μέχρι τα Κούκλια και από το λιμάνι μέχρι την Επισκοπή (του Μωρού Νερού) και ακόμα πιο πέρα, στα επόμενα χρόνια η Πάφος θα πρέπει να αποδείξει ότι έχει όραμα για δημιουργία και πάνω απ’ όλα οικονομικό όραμα.