Πόσο αλήθεια μοιάζουμε με τον ασθενή που περιμένει στο προθάλαμο του χειρουργείου μέχρι να ετοιμαστούνοι χειρουργοί και να τελειώσουν τον πρωινό τους καφέ για να μας παραλάβουν. Ήδη οι νοσοκόμες πηγαινοέρχονται και μας προετοιμάζουν με τα διαδικαστικά.

Έξω στο διάδρομο και μέσα στο δωμάτιο, συγγενείς, φίλοι, γνωστοί συνάδελφοι και άλλοι μας εύχονται κάθε επιτυχία και μάλιστα μερικοί συγγενείς γνωστοί νταήδες και ηγετικοί οικογενειακοί ‘φάκτορες’, μας υπόσχονται ότι  ‘δεν θα επιτρέψουμε στους γιατρούς να σας προκαλέσουν πόνο.’

Δυστυχώς κανένας από τους γνωστούς και τους συγγενείς μας δεν κατάλαβε την σοβαρότητα της κατάστασης και το αμφίβολο της χειρουργικής επέμβασης και ότι η επέμβαση θα είναι πάνω στο ‘κορμί του δύσμοιρου αυτού λαού και όχι πάνω στους ‘φάκτορες’.

Το γεγονός είναι ένα και μοναδικό μόλις αρχίσει η εγχείρηση οι χειρούργοι θα πουν στους οικογενειακούς παράγοντες: ‘Παρακαλώ κύριοι περάστε έξω’.