Οι τιμές καταναλωτή στην ευρωζώνη υποχώρησαν το Νοέμβριο καθώς μειώθηκε το ενεργειακό κόστος, ενώ το εργασιακό κόστος αυξήθηκε με το μικρότερο ρυθμό των τελευταίων τριών ετών, στη διάρκεια του τριμήνου μέχρι το Σεπτέμβριο, μια ένδειξη χαλάρωσης των πληθωριστικών πιέσεων.

Παρά την πώση των τιμών στη διάρκεια του Νοεμβρίου, η στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανακοίνωσε ότι ο ετήσιος πληθωρισμός σημείωσε άνοδο στο 0,9% από το 0,7%, όπως προέβλεπαν οι αρχικές εκτιμήσεις. Αλλά ακόμη και μετά από αυτή την άνοδο, ο πληθωρισμός παραμένει πολύ χαμηλότερα από το στόχο της ΕΚΤ για οριακά κάτω του 2% και η επιβράδυνση του εργασιακού κόστους υποδηλώνει ότι μια σημαντική ανάκαμψη είναι απίθανη στους επόμενους μήνες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, οι τιμές ενέργειες υποχώρησαν κατά 0,8% στη διάρκεια του Νοεμβρίου και ήταν 1,1% χαμηλότερα σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2012. Αλλά και οι τιμές των υπηρεσιών επίσης υποχώρησαν στη διάρκεια του μήνα, ενώ οι τιμές των παραγόμενων αγαθών και τροφίμων αυξήθηκαν οριακά.

Σε ξεχωριστή ανακοίνωση, η Eurostat αναφέρει ότι το συνολικό εργασιακό κόστος στους τρεις μήνες μέχρι το Σεπτέμβριο, ήταν 1% υψηλότερα από ό,τι στην αντίστοιχη περίοδο του 2012, ενώ οι μισθοί ήταν 1,3% υψηλότεροι. Και στις δύο περιπτώσεις, η άνοδος ήταν η μικρότερη που έχει σημειωθεί από το γ΄ τρίμηνο του 2010.

Η αύξηση των μισθών μπορεί να είναι μια πηγή πληθωριστικών πιέσεων αλλά η επιβράδυνση που καταγράφθηκε στο γ΄ τρίμηνο, υποδηλώνει ότι με την ανεργία να είναι ακόμη αρκετά υψηλή, δεν υπάρχουν και πολλές πιθανότητες για αυτό. Η επιβράδυνση της αύξησης των μισθών επίσης αφήνει να εννοηθεί ότι είναι απίθανο να υπάρξει μια ανάκαμψη στην καταναλωτική ζήτηση τους επόμενους μήνες,, εντείνοντας τις ανησυχίες ότι η ευρωζώνη μπορεί να βιώσει μια παρατεταμένη περίοδο χαμηλού πληθωρισμού, με το ρίσκο αυτό να γυρίσει σε αποπληθωρισμό ή μείωση των τιμών.

Σε μια προσπάθεια να περιοριστεί το ρίσκο του αποπληθωρισμού, η ΕΚΤ μείωσε το βασικό της επιτόκιο στο ιστορικό χαμηλό του 0,25% το Νοέμβριο, και έχει δηλώσει ότι έχει και άλλα εργαλεία στη διάθεσή της για να τονώσει την ανάπτυξη και τις τιμές, αν και οι φορείς χάραξης πολιτικής δεν βιάζονται να τα χρησιμοποιήσουν, κάνοντας λόγο για την ευθύνη που έχουν οι εθνικές κυβερνήσεις σχετικά με την αποκατάσταση της ανάπτυξης.

Οι μισθοί υποχώρησαν στην Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Κύπρο και ήταν αμετάβλητοι στην Ισπανία. Αυτό υποδηλώνει ότι βρίσκεται σε εξέλιξη κάποια εξισορρόπηση της οικονομία της ευρωζώνης.

Τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν προβλήματα, πρέπει να ανακτήσουν την ανταγωνιστικότητά τους μέσω μείωσης του εργασιακού κόστους σε σχέση με τις ισχυρότερες βόρειο-ευρωπαϊκές οικονομίες, μια διαδικασία γνωστή ως «εσωτερική υποτίμηση».

Αλλά αυτή η εξισορρόπηση θα ενισχυόταν από μια πιο ραγδαία αύξηση των μισθών στις ισχυρότερες οικονομίες, όπως αυτή της Γερμανίας. Ενώ ο ρυθμός αύξησης των μισθών εκεί ήταν υψηλότερος από ό,τι στο σύνολο της ευρωζώνης, επιβραδύνθηκε σημαντικά από το β΄ τρίμηνο, στο 1,7% από το 2,2%.

ΠΗΓΗ: capital.gr