Πολιτικός εφιάλτης έχει καταλήξει η λιτότητα στην Ευρώπη σύμφωνα με τον Δρ Nasser H. Saidi πρώην υπουργός οικονομικών και εμπορίου του Λιβάνου.
Όπως είπε κατά τη διάρκεια του 4ο Limassol Economic Forum η μέθοδος της λιτότητας έχει αποτύχει και στο δίλλημα μεταξύ ανάπτυξης και λιτότητας δεν είναι η σωστή επιλογή. «Μέτρα λιτότητας εφαρμόζονται τα τελευταία τρία χρόνια και δεν έχουμε ακόμα δει ανάπτυξη. Αυτό που χρειάζεται είναι μέτρα αναδιάρθρωσης, μιας και όσο μεγαλύτερη είναι η λιτότητα που επιβάλλεται τόσο μεγαλύτερο είναι το αντίκτυπο στην ανάπτυξη.
Σύμφωνα με τον ίδιο αυτό που χρειάζεται διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Παράλληλα, οι μικρές οικονομίες όπως η Κύπρος και η Ιρλανδία χωρίς επίβλεψη και ρυθμίσεις είναι εξαιρετικά ευάλωτες.
Πριν την κρίση η Ευρώπη αναπτύχθηκε λόγω της δημιουργίας μιας ενιαίας αγοράς και της ανάπτυξη της βιομηχανίας. Ωστόσο βρίσκεται αντιμέτωπη μια πρωτοφανή οικονομική ύφεση. Οι προκλήσεις της Ευρώπης σήμερα είναι, μεταξύ άλλων, η ορθή εκμετάλλευση της ενέργειας και των ΑΠΕ, το εκπαιδευτικό χάσμα μεταξύ των χωρών της Ένωσης, ο γηραιός πληθυσμός που βασίζεται σε ένα μικρότερο νούμερο εργαζομένων και η παράλληλη αύξηση του μισθολογίου που είναι βραδύτερη από αυτήν της οικονομίας.
Ο κος Saidi θεωρεί ότι πρέπει να επικεντρωθούμε στις αναδυόμενες αγορές και να παραδειγματιστούμε από αυτές. Το μέλλον βρίσκεται στην Ασία και την Αφρική. Επίσης, η Ευρώπη πρέπει να συνάψει συνεργασία με την Κίνα αφού υπολογίζεται ότι μέχρι το 2015 θα είναι το τρίτο μεγαλύτερο νόμισμα στον κόσμο.
Αυτός ο νέος δρόμος που δημιουργείται με την Ασία έχει μεγάλες προοπτικές να γίνει ο μεγαλύτερος εμπορικός συνεργάτης της Ευρώπης.
Οι αναπτυσσόμενες αγορές της Ασίας αποτελούν το 50% του παγκόσμιου ΑΠΕ. Η Κίνα είναι ο τρίτος μεγαλύτερος επενδυτής παγκοσμίως μετά τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία και το 52% των επενδύσεων προέρχεται από την Ασία.
Το οικονομικό χάσμα μεταξύ των αναδυόμενων αγορών και των ήδη αναπτυγμένων χωρών είναι μεγάλο λόγω της ταχύτητας με την οποία αναπτύσσονται οι πρώτες.
Ακόμα και εντός της Ε.Ε. υπάρχει μεγάλο χάσμα με τις νότιες χώρες να βλέπουν τους προϋπολογισμούς τους σε υψηλά ελλειμματικά επίπεδα και το χρέος τους να αυξάνεται. Ταυτόχρονα η ανάπτυξη επιβραδύνεται, ενώ το όριο ηλικίας αυξάνεται.
