Όλη την ευθύνη για το λουκέτο της Λαϊκής Τράπεζας στην Ελλάδα έριξαν όσοι παρευρέθηκαν την Τρίτη στην Επιτροπή Θεσμών της Βουλής.

Την αρχή έκανε η ίδια η διαχειρίστρια της Laiki legacy, όπως ονομάζεται πλέον η Λαϊκή που απέμεινε, Άντρη Αντωνιάδου η οποία μίλησε για μεγάλο «κουκουμά» μέσω του οποίου πολλοί πραγματοποιούσαν τα όνειρά τους. Μάλιστα, πηγαίνοντας ακόμα πιο πίσω, αμφισβήτησε τη δουλειά που έκανε ο τότε διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου Χριστόδουλος Χριστοδούλου σχετικά με τη διερεύνηση της σχέσης Βγενόπουλου-Tosca Fund.

Αναφορά έγινε και στα γνωστά MIGοδάνεια τα οποία έφτασαν τα 750εκ. περίπου ενώ στο τέλος του 2012 απέμειναν 540εκ. με τις εξασφαλίσεις να ανέρχονται στα 150εκ. ευρώ. Ο τέως διοικητικός σύμβουλος της τράπεζας Μάριος Χατζηγιαννάκης, χαρακτήρισε τα μεγάλα δάνεια που δόθηκαν απότομα στην Ελλάδα ως ένα από τα βασικότερα προβλήματα της τράπεζας. Μάλιστα, επικαλέστηκε το ακραίο σενάριο της Pimco στο οποίο καταγράφεται πως οι ελληνικές εργασίες της Λαϊκής είχαν κεφαλαιακό κενό 4.5δις ευρώ ενώ στην Κύπρο ήταν 2.5δις ευρώ. «Η Λαϊκή στην Κύπρο ήταν καλύτερη από την Τράπεζα Κύπρου», πρόσθεσε χαρακτηριστικά.

Χαρακτηριστικό είναι πως όταν επιβλήθηκε η πώληση των εργασιών των τραπεζών στην Ελλάδα, ο αγοραστής Τράπεζα Πειραιώς δεν αποδέχθηκε τέσσερα δάνεια που κυμαίνονταν από 350-500εκ. ευρώ.  Ενδεικτική είναι και η αναφορά στο δείκτη δάνεια προς καταθέσεις ο οποίος το 2006 ήταν στο 78% ενώ το 2011 ανήλθε στο 132%.

Από την Ελλάδα ξεκίνησε και η «ασθένεια» του ELA τον Σεπτέμβρη του 2011με ποσό 3.6δις ευρώ την ίδια ώρα που η μητρική εταιρεία στην Κύπρο έδινε εγγυήσεις για τις ελληνικές τις εργασίες. Η οικονομική και πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα οδήγησε τις καταθέσεις στην Μαρφίν Εγνατία να μειωθούν από 13.9δις ευρώ το 2008 σε 9.7δις ευρώ το 2011.

Με απολογητική διάθεση εμφανίστηκε στη Βουλή και ο πρώην διευθυντής ανθρώπινου δυναμικού της τράπεζας Πόλυς Βότσης ο οποίος μίλησε για προφορικές οδηγίες μέσω τηλεφώνου από ιδιαίτερες στελεχών στην Ελλάδα και για μεγάλη καθυστέρηση στην ενημέρωση του Διοικητικού Συμβουλίου η οποία σε κάποιες περιπτώσεις έφτανε τον ένα χρόνο.

Όπως έγινε κοινώς αποδεκτό, η αρχή του τέλους έγινε με το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων ενώ ακολούθησε και η σταδιακή μείωση της αξίας των στοιχείων ενεργητικού της τράπεζας λόγω της συνεχιζόμενης κατάστασης στην Ελλάδα. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στην περίοδο που οι πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα πριν τις εκλογές ήταν ιδιαίτερα ασταθείς και το ενδεχόμενο εξόδου της χώρας από το ευρώ ήταν κάτι πολύ πιθανόν. «Ήταν το χειρότερο τρίμηνο που είδα ποτέ μου. Ο κόσμος πίστευε πως επέστρεφε πίσω στη δραχμή και σταμάτησε να πληρώνει τις δόσεις του», ανέφερε πρώην στέλεχος της τράπεζας.
Ακόμα και όταν η τράπεζα έψαχνε επενδυτές με την ρωσική VTB η οποία προχώρησε με έλεγχο due diligence, το θέμα δεν προχώρησε λόγω της έκθεσης της τράπεζας στην Ελλάδα.