Αδειάζει τον Χαρίλαο Σταυράκη, αποδίδει μαζική ευθύνη στην διοικητική πυραμίδα της Τράπεζας Κύπρου για τα ελληνικά ομόλογα και θεωρεί τον Ανδρέα Ηλιάδη ως αποδιοπομπαίο τράγο παρά το ότι έχει σημαντική ευθύνη. Αυτά αναφέρονται μεταξύ άλλων στην έκθεση του Σταύρου Ζένιου «H Καταστροφή της Κυπριακής Οικονομίας: από την έλλειψη ευθυκρισίας στην ελλειμματική διαχείριση».

Παράλληλα, θεωρεί πως ο τρόπος που άλλαξε χέρια η Λαϊκή μετά την αποχώρηση της HSBC δημιουργούσε τις προϋποθέσεις για μελλοντική κατάρρευση της τράπεζας. Αναπτύσσοντας το θέμα των ελληνικών ομολόγων καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η «Τράπεζα ακολουθούσε μια επενδυτική πολιτική σε ΟΕΔ στηριζόμενη στην εσφαλμένη κρίση ότι δεν θα υπάρξει αθέτηση πληρωμών δημόσιου χρέους χώρας της ευρωζώνης. Η πολιτική αυτή αποδείχθηκε προσωρινά επικερδής αλλά τελικά υπερβολικά ζημιογόνα».

Σε σχέση με την πώληση και επαναγορά ΟΕΔ στην κρίσιμη περίοδο Αυγ. 2009­‐Απριλίου 2010, ο κ. Ζένιος καταλήγεις το συμπέρασμα πως «ήταν μέρος της επενδυτικής πολιτικής της Τράπεζας για μεγιστοποίηση κερδών από τις αυξομειώσεις τιμών των ΟΕΔ, στηριζόμενη στην εσφαλμένη κρίση ότι δεν θα υπήρχε αθέτηση πληρωμών χώρας της Ευροζώνης».

Προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα, θεωρεί πως η επένδυση της Τράπεζας Κύπρου σε ελληνικά ομόλογα δεν οφειλόταν σε σφάλμα κρίσης. «Ενώ η Τράπεζα δήλωνε δημόσια ότι είχε χαμηλή επιθυμία για ρίσκο και δεν ασχολείτο με κερδοσκοπικές επενδύσεις, ακολουθούσε σαφώς ριψοκίνδυνη επενδυτική πολιτική, εξασφαλίζοντας προς τούτο χρηματοδότηση και από την ΕΚΤ»

Ο Σταύρος Ζένιος αν και αποδίδει σημαντική ευθύνη στον Αντρέα Ηλιάδη, θεωρεί πως μετά την αποχώρηση του χρησιμοποιήθηκε ως αποδιοπομπαίος τράγος. «Τα μέλη του ΔΣ που ισχυρίζονται ότι δεν ενημερώθηκαν φέρουν ευθύνη διότι οι επενδύσεις σε ΟΕΔ περιγράφονταν με σαφήνεια στις ετήσιες Εκθέσεις της Τράπεζας τις οποίες ενέκριναν. Είναι βεβαίως κατανοητό ότι οι Σύμβουλοι ίσως να μην ελέγχουν εξονυχιστικά τα έγγραφα που ετοιμάζει η Διοίκηση, αλλά για ένα τόσο κρίσιμο θέμα όπως η έκθεση της Τράπεζας σε ΟΕΔ όφειλαν να είχαν ζητήσει ιδιαίτερες επεξηγήσεις. Οπωσδήποτε στην ηγετική πυραμίδα της Τράπεζας γνώριζαν και όσοι ισχυρίζονται  ότι δεν γνώριζαν είχαν ευθύνη να γνωρίζουν».