Την παραπάνω εισήγηση έκανε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η ομάδα εμπειρογνωμόνων υπό τον Πρόεδρο της Κεντρικής Τράπεζας της Φινλανδίας Έρκι Λικάνεν. Η μελέτη έγινε για λογαριασμό της Κομισιόν.

 

Η εισήγηση αυτή θα ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο των συζητήσεων που γίνονται στην Επιτροπή για την προώθηση νομοθετικών προτάσεων σχετικά με τις επενδυτικές δραστηριότητες των τραπεζών, δήλωσε ο αρμόδιος Επίτροπος για την εσωτερική αγορά και τις υπηρεσίες Μισέλ Μπαρνιέ.

 

Σύμφωνα με τη μελέτη οι δραστηριότητες που θα πρέπει να απομονωθούν αφορούν τις επενδύσεις ιδίων κεφαλαίων των τραπεζών σε μετοχές, παράγωγα και ορισμένα άλλα προϊόντα που συνδέονται με παράγωγα. Στην περίπτωση αυτή οι δραστηριότητες θα πρέπει να μεταφέρονται σε μια χωριστή οντότητα, που θα μπορούσε να είναι μια επενδυτική εταιρία ή τράπεζα στους κόλπους του ίδιου χρηματοπιστωτικού ιδρύματος.  

 

Μέση οδός

 

Πάντως, η ομάδα Λικάνεν διαφοροποιείται σε σχέση με τα μέτρα που ισχύουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου υπάρχει πλήρης διαχωρισμός δραστηριοτήτων, αλλά και εκείνα που συζητούνται στη Μεγάλη Βρετανία, για απομόνωση των δραστηριοτήτων λιανικής τραπεζικής.

 

Η εισήγηση της ομάδας κινείται σε μέση οδό δεδομένου ότι αφήνει στην Κομισιόν να προσδιορίσει το ανώτατο ύψος των επενδύσεων κινδύνου πέραν του οποίου θα απαιτείται ο διαχωρισμός των δραστηριοτήτων. Ενδεικτικά προτείνει να καθοριστεί το εν λόγω ποσοστό μεταξύ 15% και 25% ή εάν πρόκειται για πολύ μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να μην υπερβαίνει η έκθεση των ιδίων κεφαλαίων σε τέτοια προϊόντα τα 100 δισ. ευρώ.

 

Όπως τονίζεται στη μελέτη, στόχος δεν είναι η πλήρης απαγόρευση των επενδύσεων κινδύνου γιατί οι τράπεζες πρέπει να είναι σε θέση να προτείνουν στους πελάτες τους μια ευρεία γκάμα προϊόντων. Εκείνο που επιδιώκεται είναι να μην εκτίθεται υπερβολικά οι τράπεζες σε τέτοια προϊόντα θέτοντας σε κίνδυνο τους καταθέτες, τους μετόχους και τη χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας.

 

Η ομάδα Λικάνεν κάνει επίσης εισηγήσεις στην Κομισιόν σε σχέση με τους κανόνες διαφάνειας και ελέγχου των τραπεζών, καθώς επίσης για το επίπεδο κεφαλαιοποίησης και την έκθεση τους σε στεγαστικά δάνεια. Μάλιστα, για τα στεγαστικά δάνεια υπενθυμίζεται ότι έπαιξαν σημαντικό ρόλο και στην παρούσα χρηματοπιτωπιστική κρίση.