Aπαντητική επιστολή προς τον Άντρο Κυπριανού, Γενικό Γραμματέα της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ εξέδωσε το περιοδικό ΙΝ Business, έπειτα από παρέμβαση μέσω επιστολής -επίσης- που έκανε ο κ. Κυπριανού για το περιεχόμενο θέματος που δημοσιεύτηκε στο περασμένο τεύχος του περιοδικού (Απρίλιος 2013).

Η επιστολή του IN Business
Αγαπητέ κ. Κυπριανού,
Ευχαριστούμε για την επιστολή που αποστείλατε στο περιοδικό μας σχετικά με το κύριο θέμα του IN Business Απριλίου («Τhe Blame Issue»). Επί του θέματος θα θέλαμε να τοποθετηθούμε ως ακολούθως:

1.    Στόχος του συγκεκριμένου θέματος ήταν να αναδείξουμε το κεφαλαιώδες ζήτημα για το ποιος φταίει σχετικά με την τραγική, οικονομική κατάσταση της Κύπρου.  Το οικονομικό πρόβλημα της χώρας μας είναι μακροχρόνιο, πολύπλοκο, πολυεπίπεδο και είναι φυσικό η ευθύνη να μην επιρρίπτεται σε ένα άτομο ή ομάδες ατόμων ή σύνολο. Αυτό ακριβώς θέλαμε και θεωρούμε πως κάναμε στα πλαίσιο ανάδειξής του θέματος. Υπάρχει συλλογικότητα στις ευθύνες αναφορικά με την κρίση που σήμερα διέρχεται η Κύπρος.

2.     Ναι, θέση μας είναι ότι μόνο με το Μνημόνιο και με ξένη επιτήρηση μπορεί η Κύπρος να ορθοποδήσει οικονομικά. Κράτος, επιχειρήσεις και νοικοκυριά δεν έχουν την απαραίτητη πειθαρχία για να αυτορυθμιστούν και να μπουν στο δρόμο της εξυγίανσης. Και πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι αν δεν περάσουμε δύσκολες οικονομικά μέρες κανένα από τα συσσωρευμένα προβλήματά μας δεν θα επιλυθεί.

Το IN Business θεωρεί φαιδρές και άνευ περιεχομένου τις αντιμνημονιακές φωνές, οι οποίες μάλιστα δεν προτείνουν σοβαρές εναλλακτικές λύσεις ή επιλογές για αντιμετώπιση της βαθιάς κρίσης της οποίας διέρχεται η Κύπρος.

3.     Όσον αφορά τον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Δημήτρη Χριστόφια, το ΙN Business έχει δηλώσει επανειλημμένα πως δεν είναι ο μόνος υπαίτιος των προβλημάτων μας. Ωστόσο, φέρει βαρύτατες ευθύνες (τις πιο βαριές από όλες!) γιατί ως αρχηγός του κράτους μαζί με τον υπουργό Οικονομικών Χαρίλαο Σταυράκη δεν κατάλαβαν ούτε την έκταση του προβλήματος, ούτε τη δομή του και φυσικά δεν προχώρησαν σε λήψη δραστικών και δυναμικών μέτρων αναχαίτισης των κινδύνων που απειλούσαν τον τόπο.

Είναι αστείο να ισχυριζόμαστε ότι λήφθηκαν σοβαρά μέτρα κατά των κινδύνων αφενός από το εξωτερικό και αφετέρου για τα εγγενή προβλήματά μας. Τα όποια μέτρα λήφθηκαν ήταν λίγα, ανεπαρκή και δεν θα μπορούσαν ποτέ να στοχεύσουν στην ρίζα των προβλημάτων. Μάλιστα θεωρούμε ότι καθοριστικός ήταν ο ρόλος των κ.κ. Χριστόφια και Καζαμία σχετικά με το ελληνικό PSI ενώ φέρουν και την αποκλειστική ευθύνη για τη γνώση που θα έπρεπε να έχουν για τους κινδύνους του εν λόγω γεγονότος. Η υπεράσπιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος της Κύπρου θα έπρεπε να αποτελούσε ακρογωνιαίο λίθο στις όποιες πολιτικές. Θεωρούμε την αναφορά σας ότι «…υπενθυμίζεται πως ουδείς από τα πολιτικά πρόσωπα αλλά και τους αναλυτές είχε εκφράσει την αντίθεση του στην απόφαση…» ατυχέστατη. Την Κύπρο δεν κυβερνούσαν τα πολιτικά πρόσωπα και οι αναλυτές. Την Κύπρο κυβερνούσε ο κύριος Χριστόφιας και αυτός όφειλε να μελετήσει και να ξέρει τις επιπτώσεις.

4.     Όσον αφορά τον σημερινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη, σίγουρα δεν έχει καμιά ευθύνη για την τραγική κατάσταση στην οποία επήλθε η οικονομία μας. Εμμένουμε στη θέση που εκφράσαμε στο τεύχος Απριλίου του ΙΝ Business, ότι δεν έπρεπε να είχε προβεί σε μετεκλογικές δηλώσεις που θα διαψεύδονταν από τις μη αναστρέψιμες τότε καταστάσεις. Αυτό ήταν το λάθος του. Αλλά για οτιδήποτε άλλο δεν μπορούμε να τον κρίνουμε ακόμα. Ο χρόνος θα δείξει το έργο του. Θα βρίσκεται, όμως, διαρκώς στο μικροσκόπιο του περιοδικού μας για να κριθεί με σοβαρότητα και με γνώμονα πάντα το καλό της οικονομίας.
Tελειώνοντας, θέλουμε να διευκρινίσουμε πως φιλοσοφικά, η αυστηρή γραμμή της Τρόικας και ο δρόμος των επίπονων μέτρων του Μνημονίου, μας βρίσκει σύμφωνους. Δεν γίνεται να έχουμε συντηρήσει και τροφοδοτήσει για τόσα χρόνια  αυτό το λανθασμένο σύστημα και μετά να περιμένουμε «αλληλεγγύη» από τους εταίρους. Πρέπει επιτέλους εμείς, αλλά και κάθε κράτος να αρχίσει να συμπεριφέρεται υπεύθυνα και δυστυχώς, η Κύπρος θα πρέπει να το μάθει με τον πιο δύσκολο τρόπο.

Με εκτίμηση,
Η συντακτική ομάδα του ΙΝ Business

Ακολουθεί αυτούσια η επιστολή πυο απέστειλε ο Γ.Γ. του ΑΕΚΛ, Άντρος Κυπριανού στο περιοδικό IN Business
Αγαπητοί φίλοι,

Διάβασα με πολύ ενδιαφέρον το αφιέρωμα του IN Business, του τεύχους Απριλίου με τίτλο “The Blame Issue”. Παρόλο που τα κρίσιμα προβλήματα του τόπου δεν έχουν ακόμα επιλυθεί, υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας που αναζητεί να αποδοθούν  οι ευθύνες όσων τα δημιούργησαν.

Το εξώφυλλο του τεύχους δεν αφήνει και πολλά στη φαντασία. Εμφανίζονται ως καταζητούμενοι, ο τέως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕ ΑΚΕΛ, τραπεζίτες, συνδικαλιστές και καταναλωτές. Ως  ΑΚΕΛ τονίσαμε πολλές φορές ότι είναι και δική μας επιθυμία να υπάρξει πλήρης διαφάνεια και να αποδοθούν όλες οι ευθύνες εκεί και όπου ανήκουν.

Επί της ουσίας, θα ήθελα να κάνω ορισμένες παρατηρήσεις:
1.    Είναι καταφανές πως αποτελεί πολιτική θέση του περιοδικού σας ότι το Μνημόνιο και η δανειακή σύμβαση με την Τρόικα ήταν, είναι και θα είναι η σωστή λύση για αντιμετώπιση των προβλημάτων της κυπριακής οικονομίας, όποιες απαιτήσεις και αν πρόκειται να προβάλουν οι δανειστές μας. Έχετε κάθε δικαίωμα να έχετε την άποψη σας, ωστόσο ίσως θα πρέπει να μας προβληματίσει όλους, τουλάχιστον την πολιτική ηγεσία, μέχρι ποιο σημείο μπορεί να φτάσει μια τέτοια στάση. Είμαι βέβαιος ότι αφού παρακολουθείτε τις εξελίξεις σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, μπορείτε να διαγνώσετε πως σε καμία χώρα όπου εφαρμόστηκε Μνημόνιο και έγιναν αποδεκτές όλες οι απαιτήσεις της Τρόικα, δεν υπήρξε έξοδος από την κρίση, υποχώρηση της ύφεσης και ανάπτυξη. Αντίθετα, τα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα οξύνθηκαν και έφτασαν σε δυσθεώρητα ύψη. Αυτό θα πρέπει να μας προβληματίσει όλους.


2.    Σε ότι αφορά τις ευθύνες που αποδίδονται στο Δ. Χριστόφια.  Ούτε ο ίδιος,     ούτε  οποιοσδήποτε  εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ ισχυρίστηκε πως κατά την πενταετία Χριστόφια όλα κύλησαν τέλεια και ομαλά. Ωστόσο, οι ευθύνες που του καταλογίζει το ρεπορτάζ σας κάθε άλλο παρά μπορούν να του αποδοθούν . Αρχής γενομένης από το εισαγωγικό σημείωμα, όπου υποδεικνύετε ότι ο Δ. Χριστόφιας παρέλαβε ένα «υγιέστατο και ισχυρό τραπεζικό τομέα». Όμως δύο σελίδες προηγουμένως, τουλάχιστον για το ένα τραπεζικό ίδρυμα εσείς οι ίδιοι σημειώνετε πως «διαχρονικά τα διοικητικά συμβούλια της Τράπεζας (της Λαϊκής Τράπεζας) αποδεικνύεται πως κρατούσαν διαχρονικά μια παντελή έλλειψη δράσης εταιρικής διακυβέρνησης, χωρίς συστήματα checks an balances και με αποψιλωμένες διαδικασίες επιμέτρησης ρίσκου». Επιπλέον, στις επόμενες αναφορές του ρεπορτάζ αναφέρετε σειρά λαθών και λανθασμένων αποφάσεων διαφόρων τραπεζιτών και όχι του Δ. Χριστόφια, ο όποιος εξάλλου ως Πρόεδρος δεν είχε αρμοδιότητα να ελέγχει τις αποφάσεις, τις ενέργειες και τις πράξεις των Διοικητικών Συμβούλιων των Τραπεζών. Σε ότι αφορά τη «δίχως συναίσθηση του κακού» υπογραφή του ελληνικού PSI υπενθυμίζεται πως τότε ουδείς από τα πολιτικά πρόσωπα αλλά και τους αναλυτές είχε εκφράσει την αντίθεση του στην απόφαση, ή ακόμα και τρόπους για να την αποφύγουμε. Αντίθετα υπενθυμίζω τη δήλωση του τότε Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας τον Απρίλιο του 2011, ο όποιος έλεγε πως «το κυπριακό τραπεζικό σύστημα διαθέτει επαρκή κεφάλαια για να ανταπεξέλθει ακόμη και σε μία μεγάλη αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους», προσθέτοντας ότι «δεν θα πρέπει να βάζουμε τροχοπέδη στο κυπριακό τραπεζικό σύστημα». Αυτή η αναφορά απαντά και στην παρατήρηση σας που γίνεται παρακάτω πως ο κ. Ορφανίδης «επέμενε από μιας αρχής πως η απόφαση για το ελληνικό PSI κατέστρεψε την Κύπρο»

3.    Αναφέρεστε στην άρνηση, δήθεν, του Δ. Χριστόφια να λάβει μέτρα έγκαιρα. Μέτρα λήφθηκαν και το γνωρίζουμε όλο πολύ καλά. Όπως επίσης γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά, ασχέτως αν δεν το ομολογούν ορισμένοι, πως όποια άλλα μέτρα και αν λαμβάνονταν δεν θα εξοικονομούνταν τα 10 δις που χρειαζόμαστε.

4.    Δεν θα μπορούσα όμως να μη σχολιάσω και την μεταχείριση που επιφυλάξατε στον κ. Αναστασιάδη, στον οποίο πιστώνετε απλώς πολιτική αφέλεια. Ο καθένας από εμάς έχει τα προτερήματα και τα ελαττώματα του, όμως μιλώντας κάποιος για τον κ. Αναστασιάδη δεν νομίζω πως θα μπορούσε κάποιος να εντοπίσει ανάμεσα σε αυτά την αφέλεια. Αντίθετα, ο ίδιος προεκλογικά μιλούσε για το πείσμα που το διακρίνει, το όποιο δυστυχώς δεν είδαμε να αξιοποιεί στις Συνόδους του Eurogroup. Ο κ. Αναστασιάδης δεν είναι ούτε αφελής, ούτε μπορεί να ξεγελαστεί εύκολα. Απλώς επέλεξε να υποκύψει στις πιέσεις και να συναινέσει σε απαράδεκτες θέσεις, παρόλες τις προεκλογικές του δεσμεύσεις για βελτίωση της κατ’ αρχήν Μνημονίου, ακολουθώντας μια μοναχική πορεία, παρόλες τις προεκλογικές του εξαγγελίες για διαβούλευση. Αν όπως αναφέρετε «λίγα, ως  καθόλου θα μπορούσε να κάνει αφού ήταν όλα προσχεδιασμένα» τότε τελικά ποιους επέλεξε να εκπροσωπεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Τα συμφέροντα της Κύπρου και του λαού της έναντι της Τρόικας, έναντι της Κύπρου;

Το θέμα που θίγει το περιοδικό σας είναι σίγουρα τεράστιο και πολύπλοκο. Έκρινα σκόπιμο να αναφερθώ σε αυτά τα σημεία προς αποκατάσταση των όποιων λανθασμένων εντυπώσεων. Ως ΑΚΕΛ είμαστε πάντα στη διάθεση σας για να παρουσιάσουμε τις δικές μας απόψεις και εκτιμήσεις για το όλο θέμα.

Ευχαριστώ πολύ.

Με εκτίμηση

Άντρος Κυπριανού
Γενικός Γραμματέας της Κ.Ε.ΑΚΕΛ