Όπως αποδεικνύεται μέχρι στιγμής, το plan B της κυπριακής πολιτείας είναι… ένα θαύμα από τη Μόσχα.

Το πλέον εφικτό σενάριο, το οποίο εξακολουθεί να είναι πολύ δύσκολο νομοτεχνικά, είναι η άντληση των πόρων από όλα τα Ταμεία Προνοίας και εφαρμογή ενός ηπιότερου κουρέματος στις καταθέσεις.

Στην πράξη, αυτό που συζητήθηκε από κομματικούς παράγοντες και άτομα των υπηρεσιών στη σύσκεψη της Κεντρικής Τράπεζας είναι η δημιουργία μίας κρατική εταιρείας ιδιωτικού δικαίου στην οποία θα περιέλθουν περιουσιακά στοιχεία της Δημοκρατίας και κυρίως ακίνητα αλλά θα υπάρχει και διασύνδεση με μελλοντικά έσοδα από το φυσικό αέριο. Η εταιρεία αυτή θα εξέδιδε ομόλογα τα οποία θα λαμβάνονταν από τα Ταμεία Προνοίας ιδιωτικά και μη με στόχο να συγκεντρωθεί ένα ποσό της τάξης των 3.5δις ευρώ.

Ο λόγος που μπήκε στο τραπέζι η δημιουργία εταιρείας είναι για να μην επιβαρυνθεί το δημόσιο χρέος από έκδοση κρατικών ομολόγων. Τα υπόλοιπα 2.3δις ευρώ, ώστε να καλύψουμε τις ανάγκες των 5.8δις ευρώ, ο στόχος ήταν να καλυφθούν από ένα ηπιότερο κούρεμα της τάξης του 4-5% στους ανασφάλιστες καταθέτες.

Η συγκεκριμένη πρόταση, προσκρούει, όπως φαίνεται κυρίως στο ΑΚΕΛ αλλά και στο ΔΗΚΟ. Ειδικά στο ΑΚΕΛ θεωρούν πως αν πάνε πίσω στη βουλή με άλλη πρόταση για κούρεμα καταθέσεων απλά θα αυτοαναιρεθούν.

Η άλλη λύση που είναι στο τραπέζι είναι καταστροφική. Ουσιαστικά θα γίνει διάλυση των τραπεζών. Ήδη η κεντρική έχει έτοιμο νομοσχέδιο που προβλέπει το διαχωρισμό των καλών και των κακών εργασιών των τραπεζών. Δηλαδή τα όποια περιουσιακά στοιχεία, τα εξυπηρετούμενα δάνεια και οι εξασφαλισμένες καταθέσεις κάτω των 100χιλ. ευρώ θα πάνε σε μία καινούργια τράπεζα γέφυρα που θα θεωρείται φερέγγυα και ικανή για άντληση ρευστότητα από την ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα αν παραστεί ανάγκη. Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και οι καταθέσεις πέραν των 100χιλ. ευρώ θα παραμείνουν στην παλιά τράπεζα όπου τα δάνεια θα επιχειρηθεί να πωληθούν σε βάθος χρόνου με σκοπό, ανάμεσα σ’ άλλα, την αποζημίωση των καταθετών στο βαθμό του εφικτού.

Παράλληλα, δεύτερο νομοσχέδιο της Κεντρικής Τράπεζας, θα περιορίζει τις εκροές κεφαλαίων θέτοντας ενός είδους πλαφόν στα χρήματα που μπορούν να αποσυρθούν.