Συνταγματική έκρινε η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου τη νομοθεσία που αφορά την επιστροφή χρημάτων σε επενδυτές από εταιρείες των οποίων οι μετοχές τελικά δεν εισήχθησαν στο ΧΑΚ.

Με απόφαση, ημερομηνίας 13/3/2013, της Πλήρους Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου στις Συνενωμένες Πολιτικές Εφέσεις 9/2009 και 10/2009, η νομοθεσία που βοήθησε δεκάδες επενδυτές να ζητήσουν επιτυχώς την επιστροφή των χρημάτων τους από εταιρείες των οποίων μετοχές δεν εισήχθησαν στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου κρίθηκε οριστικά και τελεσίδικα συνταγματική.

Η εφεσειούσα εταιρεία Investylia Public Company Ltd, η οποία είχε διαταχθεί πρωτόδικα να επιστρέψει τα χρήματα στους επενδυτές-εφεσίβλητους, αμφισβήτησε τη συνταγματικότητα των Άρθρων 58Α(3)(β) των περί Αξιών και Χρηματιστηρίου Αξιών Κύπρου Νόμων του 1993 και του άρθρου 3(3) του Νόμου 42(Ι)/2000 σε σχέση με τα Άρθρα 6, 21, 23, 25, 26, 28, 33 και 35 του Συντάγματος και σε σχέση με το Άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Προστασίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ελευθεριών και κάλεσε την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου να αναθεωρήσει και να ανατρέψει τις προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου πάνω στο θέμα.

Στην απόφαση του Ανωτάτου, σημειώνεται ότι ο σκοπός της πιο πάνω νομοθεσίας για επιστροφή χρημάτων ήταν «η προστασία του κοινού από επιτήδειους κερδοσκόπους οι οποίοι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, καταφέρνουν να πείσουν ανυποψίαστους επενδυτές να επενδύσουν σε τίτλους αξιών συγκεκριμένης εταιρείας με προοπτική την εισαγωγή της στο ΧΑΚ, χωρίς, με κάθε λογική βεβαιότητα, να πληρούνται τα εκ του Νόμου απαιτούμενα για την εισαγωγή της εν λόγω εταιρείας στο ΧΑΚ.»

Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε το επιχείρημα της εφεσείουσας εταιρείας ότι δεν τηρήθηκε η αρχή της αναλογικότητας αφού η πλευρά των εφεσιβλήτων μέσω του δικηγόρου τους Τάσου Κουκούνη, διευθύνοντος συνέταιρου στη Δικηγορική Εταιρεία Ανδρέας Κουκούνης & Σία ΔΕΠΕ τεκμηρίωσαν «πειστικά την ορθότητα των διαπιστώσεων των πρωτόδικων δικαστηρίων που εκδίκασαν αυτές τις υποθέσεις περί των πράξεων και παραλείψεων της εφεσείουσας οι οποίες συνθέτουν την εκ του νόμου επιλήψιμη συμπεριφορά της έναντι των εφεσιβλήτων ώστε οι τελευταίοι να δικαιούνται να αξιώνουν με βάση το Νόμο την επιστροφή των χρημάτων τους.»