Αναγκαστικές υποχωρήσεις για να σώσει οτιδήποτε αν σώζεται φαίνεται πως θα αναγκαστεί να κάνει η κυπριακή πλευρά αν βρεθεί στην έσχατη θέση να θυσιάσει κάτι από τον χαρακτήρα της οικονομίας της.
Οι ανάγκες των τραπεζών όπως προκύπτουν από το ακραίο σενάριο της Pimco οδηγούν το χρέος σε επίπεδα που οι δανειστές και κυρίως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θεωρούν ως μη βιώσιμα. Όπως παραδέχθηκε και ο Μιχάλης Σαρρής, οι όροι εντολής της νέας αποστολής των δανειστών έχει ως στόχο να καταστήσει το δημόσιο χρέος βιώσιμο.

Στο πλαίσιο αυτό στο τραπέζι βρέθηκαν κάποιες ακραίες εισηγήσεις που η κυβέρνηση θέλει να πιστεύει πως σκοπός τους είναι να αυξήσουν ακόμα περισσότερο την πίεση ενόψει και του γεγονότος ότι ο χρόνος και το χρήμα τελειώνουν.

Η τρόικα φαίνεται να εισηγείται πέραν των ιδιωτικοποιήσεων και της συμμετοχής των καταθετών στο σχέδιο διάσωσης, αύξηση του εταιρικού φόρου και υιοθέτηση της φορολόγησης επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών.

Σε πρώτο στάδιο, η κυβέρνηση έχει αρνηθεί και τις τέσσερις αυτές εισηγήσεις ενώ έχει προτείνει και κάποιες εναλλακτικές λύσεις που μπορεί να αυξήσουν τα έσοδα χωρίς να πλήττουν τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα.

Από την άλλη, αν τα δεδομένα φτάσουν στα άκρα χωρίς συγκαταβατική λύση η κυβέρνηση και το υπουργείο Οικονομικών θα αναγκαστούν να κάνουν κάποιες υποχωρήσεις.
Δεδομένη πρέπει να θεωρείται η αποδοχή στο θέμα μετοχοποιήσεις ημικρατικών οργανισμών, ακόμα και της ΑΗΚ. Ωστόσο, πρόκειται για κάτι που θα γίνει σε βάθος τριετίας ώστε να αποκομιστεί το μέγιστο όφελος και να αποφευχθούν απολύσεις προσωπικού.

Το θέμα της εισδοχής του φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, φαίνεται να προκαλεί μεγαλύτερες ανησυχίες στους επαγγελματίες του τομέα των υπηρεσιών απ’ ότι μία ενδεχόμενη αύξηση του εταιρικού φόρου.

Δεν είναι τυχαίο, που άτομα με τα οποία μιλήσαμε από τον τομέα της παροχή υπηρεσιών θεωρούν πως μία αύξηση του εταιρικού φόρου θα είχε λιγότερες συνέπειες παρά η αύξηση του εταιρικού φόρου η οποία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο μπορεί να διασκεδαστεί.

Με αυτά τα δεδομένα και με θετικό ότι τα δημοσιονομικά για το τέλος του 2012 έκλεισαν καλύτερα απ’ ότι αναμενόταν, οι λεγόμενες κόκκινες γραμμές της κυβέρνησης είναι δύο. Ο μη επηρεασμός των καταθέσεων με οποιονδήποτε τρόπο και η επιβολή φόρου επί των συναλλαγών είναι τα δύο σημεία τα οποία δεν πρόκειται να δεχθεί η κυπριακή πλευρά.