Η μηνιαία ακτινογραφία του καταθετικού χάρτη των τελευταίων δύο περίπου ετών συνάδει απόλυτα με τις εξελίξεις στην οικονομία και κυρίως με τα γεγονότα που σημάδεψαν τον τραπεζικό τομέα. Αρκετές φορές δε, η φυγή καταθετών από μια τράπεζα σε άλλη αποδίδεται σε φήμες που κυκλοφόρησαν σε σχέση με συγκεκριμένες τράπεζες. Φήμες, μάλιστα, που δεν ήταν πάντοτε αναληθείς.
Η κάθοδος των καταθέσεων στην περίπτωση της Λαϊκής ξεκινά, όπως φαίνεται στο σχετικό γράφημα, τον Ιούνιο του 2011 αφού η Κύπρος έχει ήδη αποκλειστεί από τις διεθνείς αγορές και το πρώτο ελληνικό κούρεμα είναι γεγονός. Τον Μάιο του 2011 οι οίκοι αξιολόγησης είχαν θέσει την Κύπρο υπό παρακολούθηση για πιθανή υποβάθμιση ενώ τον Ιούλιο τόσο η Δημοκρατία όσο και οι τράπεζές της δέχθηκαν υποβάθμιση.
Τον Ιούνιο του 2012 σε σχέση με τον Ιούνιο του 2011, η απώλεια καταθέσεων της Λαϊκής διαμορφώθηκε σε 21%. Η συνολική απώλεια μεταξύ Οκτωβρίου 2012 και Οκτωβρίου 2011 ανέρχεται σε περίπου 2,4 δις ευρώ με το μερίδιο αγοράς της να διαμορφώνεται σε 13,90% (9,8 δις ευρώ) από 17,48% πέρσι.
Από τον Νοέμβριο του 2011, μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για το δεύτερο κούρεμα των ελληνικών ομολόγων, οι οίκοι αξιολόγησης άρχισαν για πρώτη φορά να παρουσιάζουν ως ένα από τους κυριότερους λόγους των υποβαθμίσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας, την έκθεση των κυπριακών τραπεζών σε ελληνικά ομόλογα αλλά και στην ελληνική αγορά.
Μεταξύ Μαΐου και Ιουνίου 2011 εντοπίζεται και η έναρξη των απωλειών στις καταθέσεις της Τράπεζας Κύπρου, ενώ στις αρχές του 2012 παρουσιάζεται η αυξητική τάση στις καταθέσεις της Ελληνικής Τράπεζας. Η τελευταία, σε ετήσια βάση τον Οκτώβριο του 2012 κατέγραψε αύξηση 12,4% στο μερίδιο καταθέσεών της με συνολική αύξηση σε απόλυτους αριθμούς της τάξης τω 865 εκατ. ευρώ περίπου. Στο τέλος Οκτωβρίου το μερίδιο αγοράς της Ελληνικής διαμορφώθηκε σε 10,41% (7,3 δις ευρώ) σε σχέση με 9,26% την ίδια περίοδο πέρσι.
Ο συνεργατισμός παρουσιάζει σταθερή αύξηση των καταθέσεων καθ’ όλη τη διάρκεια της διετίας που εξετάζουμε. Ήδη από το 2009, τράπεζες και συνεργατικά είχαν ξεκινήσει έναν πόλεμο καταθέσεων αφού η παγκόσμια χρηματοοικονομική κρίση πίεζε τη ρευστότητά τους. Οι αποδόσεις των καταθέσεων εκτοξεύτηκαν στα ύψη με τις τράπεζες να κατηγορούν το συνεργατισμό ότι ανεβάζει το κόστος δανεισμού μέσω της αύξησης των καταθετικών επιτοκίων και τον συνεργατισμό να ανταποδίδει την κατηγορία.
