Τα μέτρα δημοσιονομικής αναπροσαρμογής, όπως προτείνονται από την Τρόικα όσο και από την Κυβέρνηση – αλλά κυρίως από την Τρόικα – προωθούν την ανάπτυξη. Κυριότερα δε μειώνουν το χάσμα μισθών στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, «πλήττουν» περισσότερο τα ψηλά εισοδήματα και επιδρούν θετικά στη διόρθωση των οικονομικών ανισορροπιών.

Τα ευρήματα ανήκουν στο Κέντρο Οικονομικών Ερευνών (ΚΟΕ) το οποίο εξομοιώνοντας την επίδραση των μέτρων λιτότητας στο μέγεθος και τη δομή του δημόσιου τομέα σε σχέση με τον ιδιωτικό τομέα και σε διάφορες εισοδηματικές κατηγορίες νοικοκυριών, κατέδειξε ότι «η αποσύνδεση της αμοιβής από την παραγωγικότητα στο δημόσιο τομέα» είναι ένας από τους κύριους λόγους της παρούσας οικονομικής κρίσης.

Το ΚΟΕ σχολιάζει στην έκδοσή του ότι «λίγοι φαίνεται να συνειδητοποιούν πόσο μεγάλη ζημιά γίνεται στην οικονομία όταν το κρατικό μισθολόγιο χρησιμοποιείται για την ανακατανομή του εισοδήματος, ακόμα και όταν αυτό γίνεται με καλή πίστη και χάριν κοινωνικής δικαιοσύνης.» και «ακόμη λιγότεροι συνειδητοποιούν τη σημασία της σύνδεσης των μισθών με την παραγωγικότητα ώστε να επιτυγχάνεται βιώσιμη ανάπτυξη.»

Αποτελεσματικότερη η Τρόικα

Το ΚΟΕ διαπιστώνει ότι όλα τα μέτρα που έχουν ληφθεί ή που έχουν προταθεί κινούνται προς την ορθή κατεύθυνση για διόρθωση των ανισορροπιών μεταξύ του επιπέδου μισθών στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, ιδιαίτερα τα μέτρα που προτείνονται από την Τρόικα.

Εντούτοις, ούτε τα μέτρα της Τρόικας, ούτε τα κυβερνητικά μέτρα διορθώνουν τις ανισορροπίες μεταξύ των μισθών εντός του δημόσιο τομέα. Μερικά επαγγέλματα στο δημόσιο τομέα (δάσκαλοι/καθηγητές, ανειδίκευτοι εργάτες) συνεχίζουν να αμείβονται πολύ περισσότερο από ότι στον ιδιωτικό τομέα. Την ίδια ώρα, άλλα επαγγέλματα στο δημόσιο τομέα, όπως διευθυντές και ανώτεροι λειτουργοί, αμείβονται λιγότερο στο δημόσιο τομέα παρά στον ιδιωτικό τομέα.

Πάντως, δεδομένου ότι οι μισθοί είναι περισσότερο συνδεδεμένοι με την παραγωγικότητα στον ιδιωτικό τομέα παρά στο δημόσιο, συνάγεται ότι τα μέτρα είναι πιθανόν να μειώσουν την αναποτελεσματικότητα της οικονομίας μεταφέροντας πόρους από τον δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα. Δεν επιτυγχάνουν όμως κάτι αντίστοιχο στο δημόσιο τομέα αυτόν καθ’ αυτόν.

Συρρικνώνεται το χάσμα

Στον Πίνακα 1 απεικονίζεται ο μισθός και η δομή του μισθού στο δημόσιο σε σχέση με τον ιδιωτικό τομέα κάτω από διάφορα σενάρια. Χωρίς τη λήψη οποιονδήποτε μέτρων λιτότητας, κατά μέσο όρο ο μισθός στο δημόσιο τομέα το 2012 θα είναι κατά 46% ψηλότερος από αυτόν στον ιδιωτικό τομέα.

Τα πακέτα δημοσιονομικής εξυγίανσης που εφαρμόστηκαν το 2011 μειώνουν τη διαφορά σε 39%. Εάν εφαρμοστούν τα μέτρα που προτείνονται από την Τρόικα και την κυβέρνηση, τότε το χάσμα μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα θα μειωθεί ακόμη περισσότερο. Στην περίπτωση των μέτρων της Τρόικας θα μειωθεί σε 16% και στην περίπτωση των κυβερνητικών μέτρων 34%.

Ανακατανομή εισοδημάτων

Σημαντική κρίνεται και η διαπίστωση του ΚΟΕ ότι τα μέτρα μειώνουν την ανισότητα μεταξύ των διαφόρων εισοδηματικών τάξεων καθώς επηρεάζουν αρνητικά τα νοικοκυριά με ψηλά εισοδήματα. Και αυτό είναι γεγονός ακόμη και για τα μέτρα που δεν είναι κλιμακωτά, όπως προτείνονται από την Τρόικα, διότι αυτά επικεντρώνονται στους δημόσιους υπαλλήλους. Όπως αποδεικνύεται, νοικοκυριά των οποίων οι επικεφαλής είναι δημόσιοι υπάλληλοι τοποθετούνται στη ψηλότερη εισοδηματική κατηγορία (βλ. Πίνακα 2)

Επιπρόσθετα, τα κυβερνητικά μέτρα, με το να επικεντρώνονται όχι μόνο στους δημόσιους υπαλλήλους αλλά και σε αυτούς με ψηλότερα εισοδήματα ανάμεσα στους δημόσιους υπαλλήλους, μειώνουν το συνολικό εισόδημα δημόσιων και ιδιωτικών υπαλλήλων κατά λιγότερο του 1%.