Αν ο John Hourican θεωρεί πως ο νέος ορισμός για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια στραγγαλίζει τη ρευστότητα στο σύστημα, τότε σίγουρα έχει πέσει από τα σύννεφα διαβάζοντας τη νέα οδηγία που αφορά τον τρόπο που θα γίνονται οι προβλέψεις στο δανειακό χαρτοφυλάκιο.

Τραπεζικοί κύκλοι θεωρούν πως θα χρειάζεται τόσο κόπο και χρόνο αλλά και χρήμα για να βρίσκονται εντός της νέας οδηγίας, που η όποια αναφορά σε νέο δανεισμό φαντάζει ουτοπική.

Η νέα οδηγία δίδει κάποια συγκεκριμένα παραδείγματα που μπορεί να οδηγήσουν ένα δάνειο σε απομείωση και λήψη προβλέψεων. Τέτοια είναι:
•    Δάνεια που εμπίπτουν στην κατηγορία των μη εξυπηρετούμενων
•    Δάνεια που έτυχαν αναδιάρθρωσης αλλά δεν είναι στα μη εξυπηρετούμενα
•    Μείωση στο εισόδημα και ταμειακές ροές του δανειζόμενου
•    Επιδείνωση της δυνατότητας αποπληρωμής του δανειζόμενου
•    Μείωση στην αξία της εξασφάλισης
•    Δάνεια που έχουν καταχωρηθεί ως υψηλού κινδύνου
•    Μη υποβολή από μέρους του δανειζόμενου  ετήσια κατάστασης των δανείων του

Υπόψη θα λαμβάνονται και άλλοι παράγοντες όπως οι ευρύτερες οικονομικές συνθήκες, αύξηση στο ποσοστό ανεργίας, μείωση στις τιμές των ακινήτων.

Σε τέτοιες περιπτώσεις, θα γίνεται διαχωρισμός κάθε περίστασης.

Όσες θεωρούνται σημαντικές θα τυγχάνουν ατομικού χειρισμού.  

Ατομικού χειρισμού θα τυγχάνουν και περιπτώσεις που δεν θεωρούνται τόσο σημαντικές αλλά υπερβαίνουν κάποιο συγκεκριμένο όριο. Οι υπόλοιπες, θα αξιολογούνται για σκοπούς απομείωσης σε συλλογική βάση αφού θα τοποθετούνται σε μία δεξαμενή με δάνεια που έχουν παρόμοια πιστωτικά ρίσκα. Ουσιαστικά οι τράπεζες θα πρέπει να δημιουργήσουν διάφορες δεξαμενές ώστε να καλύπτουν όλες τις πτυχές του δανειακού τους χαρτοφυλακίου.

Οι δεξαμενές αυτές θα γίνουν με κριτήρια όπως:
•    Το είδος των δανείων
•    Οι μέρες σε καθυστέρηση
•    Η βιομηχανία
•    Αναδιαρθρωμένα δάνεια
•    Δάνεια υπό θεραπεία
•    Οικονομικές συνθήκες που επηρεάζουν συγκεκριμένους τομείς

Σε ειδική δεξαμενή δανείων θα τοποθετηθούν δάνεια που τυγχάνουν μεν ατομικού χειρισμού αλλά για τα οποία ακόμα δεν αναγνωρίστηκε απομείωση.

Ιδιαίτερη έμφαση δίδει και αυτή η οδηγία στον τομέα των ακινήτων και κυρίως στην αξία των εξασφαλίσεων που θα οδηγηθούν σε εκκαθάριση. Οι τράπεζες θα πρέπει να υπολογίζουν τον χρόνο που θα γίνει η διάθεση ενός περιουσιακού στοιχείου που έχει περάσει στην κυριότητά της λαμβάνοντας υπόψη και τις τότε συνθήκες της συγκεκριμένης αγοράς.
Γι’ αυτό το λόγο οι τράπεζες θα πρέπει να δημιουργήσουν αρχεία με τις αξίες των ακινήτων που έχουν υποθηκευμένα τα οποία θα πρέπει να ανανεώνουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Μοντέλα… αθέτησης

Οι τράπεζες θα πρέπει να ετοιμάσουν μοντέλα μέσω των οποίων θα υπολογίζουν τις πιθανότητες  αθέτησης (Probabilities of Default) για κάθε κατηγορία δανείων στα οποία είναι εκτεθειμένες. Ανάλογα μοντέλα θα πρέπει να στηθούν και για υπολογισμό των απωλειών που θα προέλθουν από αθετήσεις συμβολαίων.