Λίγο πριν τις 11 του πρωινού της Τρίτης, 10 Σεπτεμβρίου, ημέρα πραγματοποίησης της γενικής συνέλευσης της Τράπεζας Κύπρου, η Κεντρική Τράπεζα εξέδωσε ανακοίνωση μέσω της οποίας τονιζόταν ότι ο οργανισμός οφείλει να εξετάζει τους εκλελεγμένους διοικητικούς συμβούλους στις τράπεζες και όχι τους υποψηφίους. Παρόλα αυτά η ΚΤΚ στην ανακοίνωσή της σημείωσε ότι προχώρησε σε πολλές αξιολογήσεις υποψηφίων για το ΔΣ της Τράπεζας Κύπρου, ωστόσο, ορισμένα στοιχεία που ζητήθηκαν για ορισμένους υποψηφίους δεν αποστάληκαν κι έτσι οι αξιολογήσεις θα συνεχίζονταν και τις επόμενες ημέρες, δηλαδή μετά τη γενική συνέλευση. Όπερ και εγένετο. Από την Κεντρική Τράπεζα διαρρέει πως κάποιοι από τους διοικητικούς συμβούλους δεν πληρούν τα στοιχεία που τους καθιστούν επαρκείς για τη θέση που κατέλαβαν.
Η κίνηση αποτελεί άλλο ένα μέρος στο σίριαλ της κόντρας μεταξύ κυβέρνησης και τρόικας. Των αποφάσεων και των ενεργειών της Κεντρικής προηγήθηκε η πρόταση Αβέρωφ Νεοφύτου για τριπλή Αρχή Εξυγίανσης, με τη συμμετοχή και της κεντρικής Τράπεζας (που αρχικά ήταν ο μοναδικός συμμέτοχος στην Αρχή) αλλά και του Υπουργείου Οικονομικών και της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς.
Η πρόταση κατατέθηκε στη Βουλή και ψηφίστηκε σε νόμο στην Ολομέλεια της Βουλής που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη, 30 Αυγούστου. Με αυτή την απόφαση τα ψυχροπολεμικά σύννεφα σκέπασαν την –τότε- επικείμενη γενική συνέλευση.
Σήμερα, η Τράπεζα Κύπρου βρίσκεται ενώπιον της πιο καθοριστικής της περιόδου μετά την οικονομική κρίση και την κατάρρευση του τραπεζικού τομέα της χώρας, αφού απαιτείται άμεσα να λάβει κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον της ίδιας που κρίνει σε μεγάλο βαθμό και την πορεία της κυπριακής οικονομίας. Ωστόσο, η διελκυστίνδα κυβέρνησης-Κεντρικής μάλλον πίσω τραβά την Τράπεζα Κύπρου αντί να της δίνει τον απαραίτητο χώρο και χρόνο για ορθή εργασία προς βελτίωση των δυσμενών συνθηκών.
Πάντως, πολλά είναι τα ερωτήματα που εγείρονται με τη δημιουργηθείσα κατάσταση και αφορούν τον χρόνο που χάνει η Τράπεζα Κύπρου απέναντι σε κεφαλαιώδη ζητήματα όπως ο διαχωρισμός της, αλλά και το μέλλον του οργανισμού και ευρύτερα του χρηματοπιστωτικού κλάδου όταν κυβέρνηση και Κεντρική επιδίδονται σε αγώνα επικράτησης. Και ο αγώνας είναι σκληρός, αιματηρός με άγνωστο –μέχρι στιγμής- τον αριθμό των… θυμάτων.




