●Έρευνα της ΕΥ καταδεικνύει ότι η διαδικασία ενοποίησης θα πρέπει να γίνεται  ταχύτερα και να υπάρχει καλύτερη επικοινωνία με όλους τους ενδιαφερόμενους

●Tο κόστος ενοποίησης των επιχειρήσεων κυμαίνεται στο 14% της συνολικής αξίας μιας συμφωνίας για Συγχώνευση ή Εξαγορά

 

Οι Συγχωνεύσεις και Εξαγορές επιστρέφουν στην εταιρική ημερήσια διάταξη για να συμβάλουν στην ανάπτυξη και επέκταση των επιχειρήσεων.  Ωστόσο, μεγάλες εταιρείες ανά τον κόσμο διαπιστώνουν ότι έχουν υποτιμήσει τόσο το κόστος όσο και τους πόρους που απαιτούνται για την επιτυχή ολοκλήρωση μιας συγχώνευσης. Ενώ η διαδικασία ενοποίησης εταιρειών που ακολουθεί μετά από τη συγχώνευση ή την εξαγορά δεν αποτελεί είδηση για τις εφημερίδες – ενώ η ίδια η συμφωνία αποτελεί είδηση - παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με έρευνα της ΕΥ, είναι σε μεγάλο βαθμό, ο μόνος τρόπος για να αξιολογηθεί σωστά το αποτέλεσμα μιας συμφωνίας. 

 

Η έρευνα της ΕΥ με τίτλο, ‘Ο σωστός συνδυασμός: Διαχείριση της διαδικασίας ενοποίησης για μια επιτυχημένη συμφωνία’, η οποία διενεργήθηκε με τη συμμετοχή 200 ανώτερων στελεχών επιχειρήσεων ανά τον κόσμο οι οποίοι συμμετείχαν στη διαδικασία ολοκλήρωσης συμφωνίας συγχωνεύσεων ή εξαγορών, διαπίστωσε ότι, με βάση τις πιο σημαντικές συμφωνίες των τελευταίων 12 - 24 μηνών, το κόστος για την επιτυχή ολοκλήρωση μιας συγχώνευσης ήταν  κατά μέσο όρο το 14 % της συνολικής αξίας της συμφωνίας για συγχώνευση ή εξαγορά. Η μέση αξία των συμφωνιών που δημοσιοποιήθηκαν το 2013 ήταν 256 εκατ. ευρώ, γεγονός που υποδηλώνει ότι το κόστος ενοποίησης ανά συναλλαγή ήταν κατά μέσο όρο 36 εκατ. ευρώ. 

 

Ωστόσο, ενώ στην πλειοψηφία τους οι εταιρείες κατανέμουν σωστά τους πόρους για την ενσωμάτωση λειτουργιών των εταιρειών που συγχωνεύονται, υπάρχουν ενδείξεις ότι ο προϋπολογισμός που διαθέτουν για την ενοποίηση δεν είναι επαρκής. Πάνω από το ένα πέμπτο των ερωτηθέντων δήλωσε ότι, εκ των υστέρων, θα είχαν αυξήσει τον προϋπολογισμό της ενοποίησης. Μεταξύ των ερωτηθέντων των οποίων ο προϋπολογισμός έφθανε το 10% της αξίας των συμφωνιών, το 38% δήλωσαν ότι εκ των υστέρων θα είχαν αυξήσει τον προϋπολογισμό τους έως και κατά 5%. Παράλληλα, οι εταιρείες ενδέχεται επίσης να υποτιμούν τις ανάγκες σε προσωπικό, καθώς μόνο το 4% χρησιμοποιεί 16 ή περισσότερα στελέχη για την ομάδα ενοποίησης ενώ το 46% χρησιμοποιεί λιγότερο από 10 άτομα. 

 

Επέκταση και ανάπτυξη

Οι συμμετέχοντες στην έρευνα υποστήριξαν ότι οι κύριοι λόγοι που οδήγησαν τις εταιρείες τους στην απόφαση για συγχώνευση ή εξαγορά ήταν η επιθυμία για περαιτέρω επέκταση και ανάπτυξη. Μόνο το 21% των στελεχών προσδιόρισαν την απόκτηση δεξιοτήτων και ταλέντου ως παράγοντα που συνετέλεσε στην τελευταία μεγάλη τους συμφωνία. Κανένας από τους ερωτηθέντες δεν ανέφερε τον παράγοντα αυτόν ως το σημαντικότερο για μια συμφωνία.

 

Η χαμηλή προτεραιότητα που αποδίδεται στην προσέλκυση σημαντικών στελεχών  μέσω Συγχωνεύσεων & Εξαγορών έρχεται σε αντίθεση με την αντίληψη ότι οι επιχειρήσεις, προκειμένου να παραμείνουν ανταγωνιστικές και επιτυχημένες, πρέπει να κερδίσουν τον «πόλεμο για το ταλέντο». Οι ερωτηθέντες αντιμετωπίζουν την απορρόφηση / προσέλκυση νέων, ταλαντούχων στελεχών ως ένα «πρόσθετο πλεονέκτημα» μιας συμφωνίας και όχι ως   στρατηγική επιλογή.

 

Προτεραιότητα στην ενοποίηση των πωλήσεων και του μάρκετινγκ

Η επιτυχημένη ενοποίηση των πωλήσεων και του μάρκετινγκ είναι οι λειτουργίες που προσδιορίζονται από τα περισσότερα στελέχη ως το βασικό κριτήριο για την τελευταία μεγάλη συμφωνία τους, με το 29% να θεωρεί την ενοποίηση τους ως προτεραιότητα, και στη συνέχεια τα operations (27%) και την Έρευνα και την Τεχνολογία (24%). Ωστόσο, λειτουργίες back office, όπως το λογιστήριο (9%), οι ανθρώπινοι πόροι (7%) και το ΙΤ / η τεχνολογία των πληροφοριών (6%) κατατάχθηκαν στις τρεις τελευταίες θέσεις.

 

Χρήσιμα διδάγματα: Επιταχύνετε, επικοινωνήστε και ξεκινήστε το δεύτερο κύμα 

Τα στελέχη που συμμετείχαν στην έρευνα ανέφεραν ότι, αν τους  δινόταν η ευκαιρία να επαναλάβουν την τελευταία τους συμφωνία, θα προχωρούσαν στην ενοποίηση ταχύτερα, θα βελτίωναν την επικοινωνία και μετά την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης της ενοποίησης θα οργάνωναν μια δεύτερη φάση η οποία θα κάλυπτε όλα τα κενά ή εκκρεμότητες που έμειναν ανολοκλήρωτα. Το 80% ανέφερε ότι θα επιτάχυνε το ρυθμό της ενοποίησης, το 62% θα έχουν προχωρήσει σε ένα δεύτερο κύμα ενοποίησης, ενώ το 58% των αγοραστών θα τηρούσαν ενήμερα τα ενδιαφερόμενα μέρη (stakeholders) για την πρόοδο της διαδικασίας ενοποίησης.