Αποχή από τις επερχόμενες εκλογές σημαίνει παραίτηση, δηλώνει στο ΚΥΠΕ ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ Νικόλας Παπαδόπουλος, προσθέτοντας ότι είναι στο χέρι μας πάντα, διεκδικώντας υπεύθυνα, όπως προτείνει το Δημοκρατικό Κόμμα, ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης να καταστεί σταθερά θετικός και εποικοδομητικός.

Σε συνέντευξη στο ΚΥΠΕ ενόψει των ευρωεκλογών της 25ης Μαΐου, ο κ. Παπαδόπουλος δηλώνει ότι το στοίχημα για το δικό του κόμμα είναι η ανατροπή της λογιστικής προσέγγισης και η ενίσχυση της συνοχής ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναφέρει επίσης ότι οι Κύπριοι Ευρωβουλευτές, όλων των κομμάτων, έχουν, λόγω και του μικρού μεγέθους της χώρας μας, την υποχρέωση και το καθήκον να ενεργούν πέρα και πάνω από τους κομματικούς διαχωρισμούς, με στόχο την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της Κύπρου, μιας χώρας υπό τουρκική κατοχή και Μνημόνιο.

Ακολουθεί το ολοκληρωμένο κείμενο της συνέντευξης του κ. Παπαδόπουλου στο ΚΥΠΕ.

Ερ. Πολύς λόγος γίνεται για το ποσοστό της αποχής με δεδομένο και το ότι στις Ευρωεκλογές παρατηρούνται διαχρονικά αυξημένα ποσοστά αποχής. Γιατί πιστεύετε ότι οι πολίτες θα πρέπει να συμμετέχουν στις Ευρωεκλογές;

Απ. Για να διεκδικήσουμε αυτά που δικαιούμαστε. Οι Ευρωεκλογές, όπως και όλες οι εκλογές, είναι ο πιο δημοκρατικός και αποτελεσματικός τρόπος έκφρασης των απόψεων των πολιτών και διεκδίκησης των δικαιωμάτων τους. Αντίθετα, με την αποχή, αφήνουμε άλλους να αποφασίζουν για μας και η όποια διαμαρτυρία εκφράζεται μέσω της αποχής πάει ουσιαστικά χαμένη. Δηλαδή, αποχή σημαίνει παραίτηση.

Η χώρα μας είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα τελευταία δέκα χρόνια. Αυτή η ιδιότητα της πατρίδας είχε και έχει πολλά θετικά αποτελέσματα σε πολλούς τομείς της ζωής μας αλλά είχε και έχει δυστυχώς και κάποια αρνητικά, τα οποία προέκυψαν πρόσφατα, μετά από τη χρεοκοπία. Και στις δύο περιπτώσεις όμως, είναι σαφές ότι η Ευρώπη διαδραματίζει πλέον καθοριστικό ρόλο στη ζωή μας. Είναι στο χέρι μας πάντα, διεκδικώντας υπεύθυνα, όπως προτείνει το Δημοκρατικό Κόμμα, ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης να καταστεί σταθερά θετικός και εποικοδομητικός. Γι’ αυτό το λόγο, πρέπει να λάβουμε μέρος στις εκλογές. Μόνο με τη συμμετοχή μας στις ευρωεκλογές μπορούμε να συμβάλουμε στην κοινή προσπάθεια όλων μας για την Ευρώπη, για την Κύπρο, για μια καλύτερη ζωή.

Ερ. Πώς αντιμετωπίζεται από τα κόμματα η γενικότερη απαξίωση των Κυπρίων ειδικότερα μετά τα γεγονότα του περασμένου Μαρτίου και τις αποφάσεις του Eurogroup;

Απ. Ο κόσμος έχει δίκαιο. Ας αρχίσουμε με αυτή την κρίσιμη παραδοχή. Ο κόσμος είδε την πατρίδα μας να χρεοκοπεί πριν ένα χρόνο και υφίσταται καθημερινά δυσβάσταχτα και επίπονα μέτρα τα οποία άλλαξαν την ποιότητα ζωής. Δικαιολογημένα επομένως νιώθει απαξίωση. Είναι στο χέρι μας, είναι χρέος μας θα έλεγα, να πείσουμε τον κόσμο ότι ο πολιτικός κόσμος, πρόσωπα και κόμματα, εργαζόμαστε για ανατροπή αυτής της αρνητικής κατάστασης και επάνοδο στην ανάπτυξη, την ευημερία και την πρόοδο.

Με μια φράση, θα έλεγα πως για το Δημοκρατικό Κόμμα η γενικότερη απαξίωση των πολιτών είναι μια πρόκληση, μια ευκαιρία, να γίνουμε καλύτεροι. Να κάνουμε αυτοκριτική, να εντοπίσουμε τις αδυναμίες μας, και κυρίως να βρούμε τους τρόπους να αλλάξουμε την άποψη των πολιτών. Από αυτή τη διαδικασία, μόνο όφελος θα υπάρξει για τον τόπο. Πρέπει όμως και ο κόσμος να αναγνωρίσει ότι ΔΕΝ είμαστε όλοι οι ίδιοι. Όσοι προειδοποιούσαμε και προτείναμε λύσεις, δεν γίνεται να έχουμε το ίδιο μερίδιο ευθύνης με αυτούς που αγνόησαν τις προειδοποιήσεις μας. Γι` αυτό, ο κόσμος πρέπει να στηρίξει αυτή την ειλικρινή προσπάθεια να γίνουμε όλοι καλύτεροι, να συμμετέχει δηλαδή στις εκλογές και στις άλλες πολιτικές δράσεις. Και απευθύνομαι πρώτα στον κόσμο του Δημοκρατικού Κόμματος, λέγοντας τους ότι τώρα είναι η ώρα που το Κόμμα τους χρειάζεται προκειμένου να ανατρέψουμε την αρνητική κατάσταση της πατρίδας μας.   

Ερ.Ποια θεωρείτε ότι είναι τα σημαντικά ζητήματα που θα απασχολήσουν την ΕΕ και κατ` επέκταση το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την πενταετία 2014-2019;

Απ. Με μια φράση, θα έλεγα πως το μείζον ζήτημα είναι να ανατρέψουμε τη λογιστική προσέγγιση που επικρατεί αυτή τη στιγμή και που δίνει έμφαση μόνο στους αριθμούς και να αναδείξουμε ξανά την Ευρώπη της κοινωνικής συνοχής, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της κοινωνικής αλληλεγγύης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή, 60 χρόνια μετά από τη δημιουργία της και αφού έχει περάσει πολλές μεταμορφώσεις και πολλές διευρύνσεις. Από την Ευρώπη των «6» της δεκαετίας του ’50 φτάσαμε σήμερα στην Ευρώπη των «28».

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με τον αναβαθμισμένο ρόλο και τις αυξημένες αρμοδιότητες που αποκτά πλέον με βάση της συνθήκη της Λισσαβώνας, οφείλει να πρωτοστατήσει σε αυτή την ανατροπή, η οποία θα καταστήσει την Ευρώπη πιο ανθρωποκεντρική, πιο δημοκρατική και πιο αντιπροσωπευτική. Άλλωστε, το Ευρωκοινοβούλιο είναι το μόνο σώμα εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εκλέγεται απευθείας από τους πολίτες και επομένως είναι και το μόνο που έχει τη νομιμοποίηση, αλλά και την υποχρέωση, να διεκδικήσει μια καλύτερη Ευρώπη, πρωτίστως για τους πολίτες. Πέρα όμως από τα ζητήματα της οικονομίας και της ανάπτυξης, η Ευρώπη την επόμενη πενταετία θα πρέπει να απαντήσει στο μείζον ερώτημα που αφορά το ρόλο και την παρουσία της διεθνώς.

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν ουσιαστικά τέσσερις μεγάλοι οικονομικοί, και κατ’ επέκταση, πολιτικοί πόλοι: Οι ΗΠΑ, η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ρωσία και η Ασία, με κυριότερες δυνάμεις της την Κίνα και την Ιαπωνία. Ο ανταγωνισμός ανάμεσα τους, επιβάλλει μια Ευρώπη με πραγματική συνοχή, με ισχυρή οικονομία και ισχυρό νόμισμα και όχι μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων. Επομένως, το στοίχημα για την Ευρώπη είναι η διασφάλιση της συνοχής της.  

Ερ. Η Ευρώπη προσπαθεί να συνέλθει από την οικονομική κρίση και τους κοινωνικούς κραδασμούς που αυτή έχει προκαλέσει, ειδικότερα στις χώρες του Νότου. Ποια είναι η κατεύθυνση που η ΕΕ θα πρέπει ν` ακολουθήσει έτσι ώστε ν` αντιμετωπίσει τις οικονομικές και κοινωνικές αυτές προκλήσεις;

Απ. Την κατεύθυνση της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής συνοχής. Με άλλα λόγια, την Ευρώπη της μίας ταχύτητας και όχι την Ευρώπη των δύο ταχυτήτων. Η λογική του διαχωρισμού ανάμεσα στις βόρειες χώρες και τις νότιες, δεν διαφέρει και πολύ στο αποτέλεσμα της από τη λογική του διαχωρισμού δύσης και ανατολής που ίσχυε στη διάρκεια του ψυχρού πολέμου, ανεξαρτήτως των διαφορετικών αιτιών. Εάν οι βόρειες χώρες αντιμετωπίζουν τις νότιες ως «βαρίδι» ή ως πηγές φτηνού εργατικού δυναμικού τότε οδεύουμε σταδιακά σε μια παγίωση της σημερινής κατάστασης, δηλαδή της Ευρώπης των δύο ταχυτήτων. Αυτό όμως, μπορεί βραχυπρόθεσμα να ευνοεί τις εύπορες βόρειες χώρες αλλά μακροπρόθεσμα πλήττει τη συνοχή αλλά και την ικανότητα της Ευρώπης συνολικά να ανταγωνιστεί τις εξ ορισμού πιο «συμπαγείς» ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα.

Ερ. Η οικονομική κρίση βέβαια έχει δημιουργήσει και πολλά ερωτηματικά σε σχέση με το μέλλον της ΕΕ. Θεωρείτε ότι η διαδικασία ενοποίησης της Ευρώπης μπορεί να προχωρήσει; Και ποιος πρέπει να είναι ο τελικός προορισμός;

Απ.Πιστεύω πως η διεθνής οικονομική κρίση και ο αντίκτυπός της στην Ευρώπη έχει θέσει τη διαδικασία ενοποίησης σε δεύτερη μοίρα. Άλλωστε, η περαιτέρω ενοποίηση προϋποθέτει πιο ανθεκτική συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν μπορούμε να μιλούμε για περαιτέρω ενοποίηση, ή, για να το θέσω καλύτερα, δεν μπορούμε να μιλούμε για στέρεη και βιώσιμη ενοποίηση αν δεν αντιμετωπίσουμε πρώτα τα σημερινά δεδομένα, δηλαδή την κρίση και το πως οι εύπορες χώρες στηρίζουν αυτές που έχουν πρόβλημα. Επαναλαμβάνω πως μια Ευρώπη των δύο ταχυτήτων δεν είναι λύση και δεν μπορεί να αντέξει στο χρόνο και στο διεθνή ανταγωνισμό. Είπατε, ορθώς, ότι η κρίση δημιούργησε πολλά ερωτηματικά. Και ο λόγος ακριβώς είναι ότι δεν υπήρξε η αναγκαία αλληλεγγύη ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και δυστυχώς οι νότιες χώρες το νιώθουμε αυτό πολύ πιο έντονα. Εμείς πιστεύουμε στην Ευρώπη και στην προοπτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πιστεύουμε σε μια Ευρώπη με κοινωνική αλληλεγγύη και κοινωνική συνοχή. Μια τέτοια Ευρώπη έχει και ελπιδοφόρες προοπτικές για περαιτέρω ενοποίηση, αλλά πάντα με δίκαιο τρόπο. Και για αυτή την Ευρώπη θα εργαστούμε ως Δημοκρατικό Κόμμα, τόσο στο χώρο της Κυπριακής κοινωνίας όσο και στο χώρο του Ευρωκοινοβουλίου.

Ερ. Πού θεωρείτε ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν οι προσπάθειες του/των Ευρωβουλευτών του κόμματος σας εντός της επόμενης πενταετίας;

Απ. Στην κατεύθυνση που ανέφερα μόλις τώρα, δηλαδή στην ανατροπή της λογιστικής προσέγγισης και στην ενίσχυση της συνοχής ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιπρόσθετα όμως, οι κύπριοι Ευρωβουλευτές, όλων των κομμάτων, έχουν λόγω και του μικρού μεγέθους της χώρας μας, την υποχρέωση και το καθήκον να ενεργούν πέρα και πάνω από τους κομματικούς διαχωρισμούς, με στόχο την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της Κύπρου, μιας χώρας υπό τουρκική κατοχή και Μνημόνιο.

Ευθαρσώς λοιπόν, λέω πως και οι έξι Ευρωβουλευτές είναι πρώτα Ευρωβουλευτές της Κυπριακής Δημοκρατίας και μετά των κομμάτων τους, είτε σε τοπικό είτε σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Επομένως, όλοι οι Ευρωβουλευτές μας θα πρέπει να επικεντρώσουν τις προσπάθειες τους στην αξιοποίηση του Ευρωκοινοβουλίου, για την επίτευξη λειτουργικής και βιώσιμης λύσης αλλά και έξοδο της χώρας μας από την οικονομική κρίση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι βασικός πυλώνας στήριξης μας στα πλαίσια του Μνημονίου και οι ευρωβουλευτές έχουν ρόλο που σχετίζεται με τον έλεγχο της Τρόικας και την αξιολόγηση του έργου και των αποφάσεών της. Για παράδειγμα, η πρωτοβουλία του S & D, της ομάδας δηλαδή των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στην οποία μετέχει και το Δημοκρατικό Κόμμα, για αξιολόγηση του ρόλου και των αποφάσεων της Τρόικας οι οποίες είχαν και έχουν άμεσο και δυστυχώς αρνητικό αντίκτυπο στις ζωές των πολιτών, είναι ένα καλό παράδειγμα του ρόλου που πρέπει να έχουν οι Ευρωβουλευτές.  

 

Ερ. Ποιον υποψήφιο και γιατί θα στηρίξετε για τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής;

Απ. Τον Μάρτιν Σουλτς, τον υποψήφιο που στηρίζει και η S & D, η Προοδευτική Συμμαχία Δημοκρατών και Σοσιαλιστών στην οποία ανήκουμε, καθώς πιστεύουμε ότι έχει τη θέληση, τη δυνατότητα και την αξιοπιστία να εργαστεί στην κατεύθυνση της Ευρώπης της κοινωνικής συνοχής, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της κοινωνικής αλληλεγγύης.

Ερ. Φέτος συμπληρώνονται δέκα χρόνια από την ένταξή μας στην ΕΕ, τι θεωρείτε ότι κέρδισε η Κύπρος από τη συμμετοχή της στην ΕΕ όλα αυτά τα χρόνια; Ποια είναι τα αρνητικά αν πιστεύετε ότι υπάρχουν;

Απ. Η Κυπριακή Δημοκρατία κέρδισε με τη συμμετοχή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση τη δυνατότητα αξιοποίησης της ιδιότητας του ισότιμου μέλους προς όφελος της οικονομίας, της ανάπτυξης και του εκσυγχρονισμού της κοινωνίας και προς όφελος του αγώνα μας για μια λειτουργική και βιώσιμη λύση. Και πρέπει να θυμηθούμε ότι στα πρώτα χρόνια μετά την ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή από το 2004 έως το 2008, όταν το Δημοκρατικό Κόμμα και ο Τάσσος Παπαδόπουλος είχαν την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας, η Κύπρος και οι κύπριοι πετύχαμε ιστορικά επιτεύγματα. Αναφέρω ενδεικτικά, το ιστορικά χαμηλότερο δημόσιο χρέος, την για πρώτη φορά επίτευξη δημοσιονομικού πλεονάσματος, τους ψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, την ένταξη στην Ευρωζώνη, την πολύ χαμηλή ανεργία.

Αλλά και στο Κυπριακό, η ιδιότητα μέλους στην Ευρωπαϊκή Ένωση ενίσχυσε τη διαπραγματευτική θέση μας αφού αποκτούσαμε λόγο στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας. Δυστυχώς, η πολιτική που ακολουθήθηκε μετά το 2008, εξανέμισε τις επιτυχίες που είχαμε καταφέρει μέχρι τότε και φτάσαμε στα αδιέξοδα που έχουμε σήμερα στο Κυπριακό και στην οικονομία. Για αυτά, δεν ευθύνεται η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά ευθύνονται οι κυπριακές πολιτικές ηγεσίες, μετά το 2008. Η ευθύνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το παράπονο που δικαιούμαστε να έχουμε από την Ευρώπη αφορά την αντιμετώπιση της όταν την χρειαστήκαμε.

Μια αντιμετώπιση άδικη, σκληρή και διαφορετική από άλλες χώρες. Η ουσία όμως δεν έχει να κάνει με το πώς αντιδρά η Ευρώπη όταν την χρειαζόμαστε αλλά έχει να κάνει με το πώς εμείς πολιτευόμαστε για να μην τη χρειαστούμε. Με άλλα λόγια, όταν η πολιτική ηγεσία του τόπου μας διεκδικεί και αξιοποιεί τη συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μόνο θετικές θα είναι οι συνέπειες. Από εμάς εξαρτάται επομένως.   

Ερ. Ποιο είναι το στοίχημα για το κόμμα σας σε αυτές τις εκλογές;

Ειδικά σε Ευρωεκλογές και ειδικά σε αυτές τις Ευρωεκλογές, το στοίχημα είναι κοινό για όλες τις πολιτικές δυνάμεις και σχετίζεται με τη συμμετοχή των πολιτών και γενικότερα με την ανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στο πολιτικό προσωπικό και τους πολιτικούς θεσμούς της χώρας μας. Είπα και πριν ότι, η Κύπρος υπέστη τους τελευταίους 14 μήνες το σοκ της οικονομικής χρεοκοπίας και οι πολίτες υφίστανται καθημερινώς τα επώδυνα και δυσβάσταχτα μέτρα που έχουν επιβληθεί, κάτω από το φάσμα της ανεργίας και της ύφεσης. Δικαιολογημένα επομένως αισθάνονται απογοήτευση και πικρία η οποία εκφράζεται μέσω απαξίωσης και αποχής. Όμως, αυτό που πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουμε είναι πως η αποχή δεν αλλάζει κάτι.

Αντίθετα. Η αποχή αφήνει άλλους να αποφασίζουν για μας και αφαιρούν δύναμη από τα χέρια των πολιτών. Στη δημοκρατία, οι εκλογές είναι ένα βασικό «χαρτί» στα χέρια του κόσμου, το οποίο εμείς πιστεύουμε ότι πρέπει να αξιοποιείται προκειμένου να διεκδικούμε υπεύθυνα. Να διεκδικούμε υπεύθυνα για την Ευρώπη, για την Κύπρο, για τα παιδιά μας.