«Την δεδομένη στιγμή, οι αποφάσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο λαμβάνονται με κύριο γνώμονα την εξυπηρέτηση των οικονομικών ελίτ. Σε τέτοιο σημείο που δεν δίστασαν να πειραματιστούν με ένα ολόκληρο λαό», δήλωσε στη συνέντευξη  που παραχώρησε στο SigmaLive ο υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ Αριστερά Νέες Δυνάμεις Χάρης Πολυκάρπου.

Γιατί αποφασίσατε να κατέλθετε ως υποψήφιος στις ευρωεκλογές;

Σήμερα που απαξίωση στους θεσμούς αυξάνεται ολοένα και περισσότερο, σήμερα που οι πολίτες γυρίζουν την πλάτη στην πολιτική και στους πολιτικούς η πιο εύκολη επιλογή θα ήταν η άνεση του καναπέ.

Τέτοιες συμπεριφορές όμως δημιουργούν μια κοινωνία αδύναμη να αντισταθεί και να αξιώσει αλλαγή. Για αυτό και οι νέοι οφείλουν να έχουν άποψη και να την καταθέτουν. Να την καταθέτουν μέσα από τη δράση τους στα πανεπιστήμια, μέσα από τους κοινωνικούς αγώνες ακόμα και μέσα από τις εκλογικές αναμετρήσεις.

Τα τελευταία χρόνια η οικονομική κατάσταση στην Κύπρο είναι δύσκολη.

Ποιο πιστεύετε ότι είναι το μεγαλύτερο λάθος που έγινε ώστε να οδηγηθούμε στη σημερινή κατάσταση;

Νομίζω ότι αρκεί κανείς να ανατρέξει στις δηλώσεις των ευρωπαίων αξιωματούχων αλλά και των μελών της Τρόικα για να βρει τη ρίζα του προβλήματος. Ένας υπερμεγέθης τραπεζικός τομέας που δρούσε χωρίς επαρκή εποπτεία από την Κεντρική Τράπεζα και που με βάση και την έκθεση της επιτροπής Θεσμών φόρτωσε το λαό με τα λάθη και τις αποφάσεις του 19 δις ευρώ ζημιές της Κυπριακή κοινωνία.

Πρέπει όμως να ξεκαθαρίσουμε πως η Κύπρος δεν είναι μεμονωμένη περίπτωση. Η αφετηρία της κατάρρευση των οικονομιών στην ΕΕ είναι η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση. Μια κρίση που δεν έχει μόνο χαρακτηριστικά ύφεσης και μειωμένης παραγωγής αλλά έχει αγγίξει, έχει ταρακουνήσει, τον πυρήνα του υφιστάμενου οικονομικού συστήματος, τις τράπεζες. 

Η οικονομική κατάσταση της χώρας οδήγησε μια μεγάλη μερίδα Κυπρίων στον ευρωσκεπτικισμό. Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατο δημοσίευμα της Economist το βιοτικό τους επίπεδο μειώθηκε κατά 13% από το 2004.

Ποια είναι τελικά τα οφέλη της χώρας μας από τη συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την ευρωζώνη και πως μπορεί να βοηθήσει την οικονομική κατάσταση της Κύπρου στο άμεσο μέλλον;

Νομίζω ότι αυτά το ερώτημα θα πρέπει να τα απαντήσουν όσοι την τελευταία δεκαετία έσπερναν στο λαό φρούδες ελπίδες για μια Ένωση, λίγο πολύ «λέσχη αγγέλων», που θα στεκόταν δίπλα μας σε κάθε μας βήμα. Νομίζω ότι τα γεγονότα του περασμένου Μαρτίου αλλά και οι πολιτικές που ακολουθεί η Ένωση στην προσπάθεια αντιμετώπισης της κρίσης, επιβεβαιώνουν την διαχρονική θέση που εκφράσαμε ως ΑΚΕΛ. Ότι τούτη την ώρα οι αποφάσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο λαμβάνονται με κύριο γνώμονα την εξυπηρέτηση των οικονομικών ελίτ. Σε τέτοιο σημείο που δεν δίστασαν να πειραματιστούν με ένα ολόκληρο λαό.

Αν λοιπόν θέλουμε οι κοινωνίες της ενωμένης Ευρώπης να αποκομίσουν οφέλη στο άμεσο μέλλον χρειάζεται να αξιώσουμε αλλαγή φιλοσοφίας. Χρειάζεται να αξιώσουμε την εφαρμογή πολιτικών για πραγματική και ουσιαστική αντιμετώπισης της κρίσης, πολιτικές για ριζική αντιμετώπιση της φτώχειας, πολιτικές που να στοχεύουν στην κοινωνική και εδαφική συνοχή.   

Μη ξεκάθαρο είναι και το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων.

Η κυβέρνηση επανέφερε το νομοσχέδιο για ψήφιση χωρίς να προηγηθεί επαναδιαπραγμάτευση αναφέροντας ότι η Κομισιόν, μέσω του Επιτρόπου Όλι Ρεν, δεν αποδέχεται οποιαδήποτε επαναδιαπραγμάτευση στο θέμα των ιδιωτικοποιήσεων. Ωστόσο η Κομισιόν ξεκαθάρισε ότι «Η απόφαση για τις ιδιωτικοποιήσεις πάρθηκε από την κυπριακή Κυβέρνηση».

Πώς το σχολιάζετε;

Δεν χρειάζεται να λέμε πολλά γιατί η εμπειρία των τελευταίων μηνών έχει δείξει ξεκάθαρα ότι οι ιδιωτικοποιήσεις αποτέλεσαν πολιτική απόφαση της Κυβέρνησης Ν. Αναστασιάδη, απόφαση που παρά τις περί αντιθέτου δεσμεύσεις αποτελούσε διαχρονική θέση, στηριζόμενη στις ιδεολογικές αγκυλώσεις του Δημοκρατικού Συναγερμού. 

Δεν έγινε καμία προσπάθεια εξεύρεσης εναλλακτικών πηγών για το 1,4 δις, δεν έγινε κανένας κοινωνικός διάλογος και βεβαίως προσφάτως μάθαμε ότι η απόφαση πάρθηκε εξ ολοκλήρου από την κυπριακή Κυβέρνηση. Μια απόφαση οικονομικά αλλά και κοινωνικά λανθασμένη που θα στερήσει από το κράτος σημαντικά έσοδα και θα αυξήσει ακόμα περισσότερο την ανεργία.   

Ένας από τους κύριους σκοπούς της ένταξης μας στην Ε.Ε ήταν η εξεύρεση λύσης για το κυπριακό πρόβλημα. 

Δέκα χρόνια μετά πως πιστεύετε ότι μπορεί να βοηθήσει η Ε.Ε και τι ρόλο μπορούν να διαδραματίσουν οι κύπριοι ευρωβουλευτές για μια «δίκαιη» λύση του κυπριακού;

Ο προσφερόμενος τρόπος για επίλυση του Κυπριακού είναι ο διακοινοτικές συνομιλίες στο πλαίσιο και υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών και είναι με αυτή την έννοια το ΑΚΕΛ θα συνεχίζει να στηρίζει τη διαδικασία. Την ίδια ώρα οι κύπριοι ευρωβουλευτές καλούνται να συνεχίσουν μια αξιόλογη προσπάθεια που γίνεται τα τελευταία χρόνια σε επίπεδο Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με στόχο την πρόταξη του πόθου του λαού μας για λύση, απελευθέρωση και επανένωση της πατρίδας μας. Θα συνεχίσουμε να ζητούμε την άσκηση πίεσης από πλευράς της ΕΕ προς την αδιάλλακτη πλευρά ενώ με τις εκδηλώσεις της η ΕΕΑ/ΒΠΑ καθιερώθηκε ως η δύναμη που αγωνίζεται ώστε Ε/Κ και Τ/Κ να είναι οι αφέντες στη κοινή μας πατρίδα.

Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις οι πολίτες δεν φαίνεται να πείθονται για την σημασία των ευρωεκλογών.

Γιατί θα προτρέπατε τους πολίτες να προσέλθουν στις κάλπες;

Γιατί η αποχή, όσο σκληρό και αν ακούγεται, απλά θα συνεχίσει να συντηρεί τις μέχρι σήμερα πολιτικές που έχουν εφαρμοστεί τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Αν δηλαδή νιώθουν ικανοποιημένοι από την εικόνα της σημερινής κοινωνίας ίσως δεν έχουν ισχυρό κίνητρο συμμετοχής. Αν όμως νιώθουν την ανάγκη να υπάρξει αλλαγή, αν νιώθουν την ανάγκη να φωνάξουν ενάντια στο μνημόνιο και την λιτότητα, να ζητήσουν ένα διαφορετικό μέλλον τότε η μόνη τους επιλογή είναι η συμμετοχή.    

Με ποιον τρόπο θα διεκδικήσετε ένα καλύτερο αύριο για τους Κύπριους πολίτες, αν εκλεγείτε;

Μέσα από τη δράση μας στην ομάδα της ΕΕΑ/ΒΠΑ και αξιοποιώντας όλες τις τυπικές και άτυπες διαδικασίες που παρέχει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, είτε είναι ερωτήσεις και παρεμβάσεις, είτε είναι τροπολογίες και ψηφίσματα θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για μια διαφορετική Ευρώπη. Μια Ευρώπη που θα έχει ως προτεραιότητα την καταπολέμηση της ανεργίας και της φτώχειας, ιδιαίτερα ανάμεσα στους νέους.

Μια Ευρώπη που θα δίνει προτεραιότητα στην κοινωνική και την εδαφική συνοχή, μια Ευρώπη που θα σέβεται και θα προστατεύει το περιβάλλον, μια Ευρώπη που θα ενισχύει την καθολική πρόσβαση στην παιδεία και την υγεία ανεξαρτήτως εισοδηματικών δυνατοτήτων. Μια Ευρώπη της ειρήνης και της αλληλεγγύης.