Την ανάγκη όπως αναζητήσουμε τους ενόχους της καταστροφής της οικονομίας με στόχο την πραγματική τιμωρία τους τόνισε στη συνέντευξη που παραχώρησε στο SigmaLive ο υποψήφιος ευρωβουλευτής της Συμμαχίας Πολιτών, Σίμος Αγγελίδης κάνοντας έκκληση στου πολίτες να εμπιστευτούν πολιτικούς με καθαρές θέσεις και χέρια.
Γιατί αποφασίσατε να κατέλθετε ως υποψήφιος στις ευρωεκλογές;
Ο παλαιοκομματισμός, στα δέκα χρόνια συμμετοχής μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν πέτυχε να ευαισθητοποιήσει την προβλεπόμενη υποχρέωση αλληλεγγύης των χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έναντι της Κύπρου. Μια Κύπρος που ως Κράτος και έδαφος της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης τελεί κατά παραβίαση του Διεθνούς αλλά και του Ευρωπαϊκού δικαίου υπό παράνομη διαίρεση, κατοχή και εποικισμό από το Στρατό της Τουρκίας. Αποφάσισα λοιπόν ανάμειξη στις Ευρωεκλογές, ως ένας Ευρωπαίος πολίτης που διεκδικεί ώστε η πατρίδα μας και όλοι οι νόμιμοι πολίτες της να έχουν, ίσα και κοινά δικαιώματα όπως όλα τα άλλα Κράτη και όλοι οι άλλοι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Απαιτώ, δικαιωματικά, την προβλεπόμενη αλληλεγγύη προς άρση των συνεπειών της Τούρκικης εισβολής ως επίσης και επέκταση, υπό την ευθύνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του κεκτημένου σ’ ολόκληρο το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όταν μια χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντιμετωπίζει στρατιωτική κατοχή, διαίρεση και παράνομο εποικισμό στο έδαφος της, το οποίο είναι ταυτόχρονα έδαφος και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν μπορεί τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να παραμένουν αδιάφορα και αδρανή.
Η Τουρκία αποδεδειγμένα δεν σέβεται το δίκαιο. Πρέπει η χώρα αυτή, υποψήφια προς ένταξη, να θεωρείται εχθρός των αρχών, αξιών και δικαίου της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θεωρώ ότι οι αρχές και αξίες επί των οποίων θεμελιώθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση, μπορούν να διασφαλίσουν σ’ όλους τους νόμιμους πολίτες της Κύπρου όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα όπως εκατομμυρίων άλλων πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχουν διαφορετική γλώσσα, θρήσκευμα, κουλτούρα και εθνική καταγωγή.
Τα τελευταία χρόνια η οικονομική κατάσταση στην Κύπρο είναι δύσκολη. Ποιο πιστεύετε ότι είναι το μεγαλύτερο λάθος που έγινε ώστε να οδηγηθούμε στη σημερινή κατάσταση;
Η πολιτική της λιτότητας που ουσιαστικά προωθήθηκε από τα κεντρικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα τελευταία χρόνια, σε συνδυασμό με την ανάγκη δημοσιονομικών μέτρων στις κρατικές δαπάνες συντέλεσε και συντελεί στην αύξηση του ευρωσκεπτικισμού σ’ ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση και κύρια σε χώρες που χρειάστηκε να τεθούν υπό την οικονομική επικυριαρχία της Τρόικα. Ο προφανής διαχωρισμός σε Ευρώπη των μεγάλων χωρών, ιδιαίτερα του Βορρά, έναντι μικρότερων του Νότου, δημιούργησε την ύπαρξη διαφορετικής «ποιότητας» δικαιωμάτων των Ευρωπαίων πολιτών.
Αντί Ευρωπαϊκή ένωση των λαών της, γινόμαστε μάρτυρες υπεροχής των συμφερόντων των μεγάλων χωρών και των πολυεθνικών επιχειρήσεων. Προφανέστατο σφάλμα, αντίθετο στις αρχές της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Όμως πρέπει να το παραδεχθούμε ότι για την οικονομική υποδούλωση της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Τρόικα φέρει τεράστια ευθύνη, η δική μας για χρόνια πολιτική και στρατηγική, που παρά τα 40 χρόνια εισβολής -κατοχής - εποικισμού, ζούσαμε πέραν των δυνατοτήτων μας.
Αντί οι πόροι να διατίθενται κύρια στο πώς θα εξαφανιστεί η κατοχή και να εμπεδωθεί το αίσθημα της ασφάλειας, αφήσαμε μη ικανούς και ανέντιμους πολιτικούς, τραπεζίτες και επιτήδειους να υποσκάψουν με πράξεις ή παραλείψεις, τις αντοχές του Κράτους και της ίδιας της κοινωνίας, με τη διαπλοκή και τη παρανομία. Οφείλουμε να αναζητήσουμε τους ένοχους της καταστροφής της οικονομίας, να υπάρξει παραδειγματική τιμωρία, να απαλλαγεί η κοινωνία από τη δική τους ισχύ και να εμπιστευτούμε πολιτικούς με καθαρά χέρια και θέσεις.
Η οικονομική κατάσταση της χώρας οδήγησε μια μεγάλη μερίδα Κυπρίων στον ευρωσκεπτικισμό. Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατο δημοσίευμα της Economist το βιοτικό τους επίπεδο μειώθηκε κατά 13% από το 2004.
Ποια είναι τελικά τα οφέλη της χώρας μας από τη συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την ευρωζώνη και πως μπορεί να βοηθήσει την οικονομική κατάσταση της Κύπρου στο άμεσο μέλλον;
H καταστροφή που επέφερε η απόφαση στις 16.3.13 στο Γιούρογκρουπ κακώς θεωρήθηκε ως ανάλογη μ’ αυτή που επέφερε η τραγωδία της Τουρκικής Εισβολής του 1974. Τότε η Κυπριακή Δημοκρατία αντιμετώπιζε την παράνομη επιθετικότητα και επεκτατική βουλιμία ενός άλλου Κράτους, ενώ τώρα η καταστροφή επήλθε γιατί εμείς δεχθήκαμε (με το πιστόλι στον κρόταφο) με δική μας Νομοθεσία και Κανονισμούς να επιφέρουμε το κούρεμα των καταθέσεων με όλα τα τραγικά συνεπακόλουθα που θα στερήσουν σε μια ολόκληρη γενιά βασικά αγαθά (υγεία, εργασία, μόρφωση, διατροφή, καλύτερη ζωή) και δικαιώματα. Υπήρξαμε κατά απαίτηση / υπόδειξη του Γιούρογκρουπ «πειραματόζωα», κύρια γιατί δεν είχαμε καλή προετοιμασία και δεν προβάλαμε άλλες δικές μας, λιγότερο επαχθείς, λύσεις.
Δεν είναι όμως αυτή η Ευρώπη που ονειρευτήκαμε. Δεν είναι η Ευρώπη των αρχών και αξιών στις οποίες πίστεψαν τόσα εκατομμύρια Ευρωπαίοι των 28 σήμερα χωρών μέλη της. Χωρίς όμως την Ευρωζώνη, οι παραλείψεις και τα τα δικά μας σφάλματα, θα μας οδηγούσαν σε καταστροφές που αντιμετώπισαν και αντιμετωπίζουν πολλές άλλες χώρες που βρέθηκαν μόνες, στα νύχια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Άρα η παρουσία και συμμετοχή μας στην Ευρωζώνη, με αυστηρή αυτοκριτική και ορθολογικό πρόγραμμα αφού επέλθει πρώτα ή σε βάθος κάθαρση από τους επιτήδειους και διεφθαρμένους, θα επιτρέψει να καταφέρουμε με την εργατικότητα, την φιλοπατρία και τη δημιουργική δύναμη του λαού να ξεφύγουμε από τα δεσμά της Τρόικα. Άλλη μια μορφή καταπίεσης και αγώνας διεκδίκησης των όσων δικαιούμαστε. Έτσι θα επιτύχουμε να γίνουμε κέντρο Ενέργειας και γιατί όχι προμηθευτές της Ευρώπης.
Μη ξεκάθαρο είναι και το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων. Η κυβέρνηση επανέφερε το νομοσχέδιο για ψήφιση χωρίς να προηγηθεί επαναδιαπραγμάτευση αναφέροντας ότι η Κομισιόν, μέσω του Επιτρόπου Όλι Ρεν, δεν αποδέχεται οποιαδήποτε επαναδιαπραγμάτευση στο θέμα των ιδιωτικοποιήσεων. Ωστόσο η Κομισιόν ξεκαθάρισε ότι «Η απόφαση για τις ιδιωτικοποιήσεις πάρθηκε από την κυπριακή Κυβέρνηση».
Πώς το σχολιάζετε;
Οι Ημικρατικοί Οργανισμοί δημιουργήθηκαν με Νόμους για να λειτουργούν με ανεξαρτησία και στόχο την αποτελεσματικότερη λειτουργία ως τρίτο μάτι και χέρι του Κράτους. Ήταν ορθή πολιτική σκέψη και πράξη που συντέλεσε στην επ’ αύξηση της περιουσίας του Κράτους χάριν του ίδιου του λαού. Πολλοί από αυτούς δεν κατάφεραν για πολλούς λόγους, μη εξαιρούμενης της κακοδιοίκησης και της αχρείαστης σπατάλης, να επιτύχουν.
Οι μεγάλοι όμως Ημικρατικοί Οργανισμοί, χειρίστηκαν τις αρμοδιότητες τους κατά χρηστή διοίκηση. Πέραν δε από τη σημασία τους για την εθνική ασφάλεια, κατάφεραν να εξυπηρετήσουν την κοινωνία και συστηματικά ενίσχυσαν τις ανάγκες του Κράτους. Η ιδιωτικοποίηση ήταν ζήτημα που προώθησε πάντα το Κυβερνών σήμερα Κόμμα του ΔΗΣΥ, στο ίδιο πνεύμα που οι νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση υποστηρίζουν τα ίδια από χρόνια.
Η Τρόικα θέλει τους μεγάλους Ημικρατικούς να πωληθούν για κάλυψη των υποχρεώσεων του Κράτους και όχι τυχαία, τα μεγάλα συμφέροντα εποφθαλμιούν το εύρος του τομέα δραστηριοτήτων που καλύπτουν οι Ημικρατικοί Οργανισμοί και προφανώς αποσκοπούν στο δικό τους κέρδος. Γι’ αυτό αναμένουν να πωληθούν, μάλιστα σε τιμές εξευτελιστικές λόγω της κρίσης, οπότε θα χαθεί για το Κράτος οριστικά και διαχρονικά η εν λόγω περιουσία.
Ο χειρισμός που υπήρξε από τη Κυβέρνηση και η αοριστία της Νομοθεσίας, διευκολύνει την Τρόικα να απαιτήσει πιο πιεστικά και χωρίς διάθεση εξεύρεσης άλλων λύσεων, την απώλεια των αρμοδιοτήτων και της περιουσίας που είχε δια των ημικρατικών οργανισμών το Κράτος. Μια ακόμη μορφή της οικονομικής υποδούλωσης και της μείωσης της Κρατικής μας κυριαρχίας, που δεν δικαιολογείτε και που δεν πρέπει να συνεχίζεται.
Ένας από τους κύριους σκοπούς της ένταξης μας στην Ε.Ε ήταν η εξεύρεση λύσης για το κυπριακό πρόβλημα.
Δέκα χρόνια μετά πως πιστεύετε ότι μπορεί να βοηθήσει η Ε.Ε και τι ρόλο μπορούν να διαδραματίσουν οι κύπριοι ευρωβουλευτές για μια «δίκαιη» λύση του κυπριακού;
Με δεδομένη την κατάσταση φτώχιας, ανεργίας, έλλειψης προοπτικών ανάπτυξης και ανταγωνισμού, ο μόνος τρόπος να αποκτήσει αξιοπιστία το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, είναι να υλοποιηθεί η έννοια της προβλεπόμενης αλληλεγγύης, που η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει, πλην όμως δεν επέδειξε στην περίπτωση της Κύπρου. Η πλήρης και ισότιμη εφαρμογή των εξαίρετων αρχών και αξιών που θεμελίωσαν την Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να καταστούν, κοινό δικαίωμα όλων των Κρατών μελών και όλοι οι λαοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αποκτήσουν ίσα δικαιώματα και πραγματικές ευκαιρίες για μια καλύτερη ποιοτικά, ανθρώπινη και ασφαλή ζωή. Σαφέστατο βήμα προς την ορθή κατεύθυνση η βελτίωση στο θέμα της λειτουργίας των Τραπεζών στο μέλλον.
Ήλθε λοιπόν η ώρα, για να μετατρέψουμε την ελπίδα για Ευρώπη των λαών (και όχι των συμφερόντων), σε πραγματικότητα. Σ’ αυτό το καθήκον η Ευρωβουλή που εκπροσωπεί πολυφωνικά το σύνολο των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή δεκάδες εκατομμυρίων ανθρώπων, έχει ουσιώδη ρόλο, τον οποίο και θα πρέπει να εκπληρώσει.
Σ’ αυτή τη νέα αναγκαία προσπάθεια η κατά το Ευρωπαϊκό δίκαιο λύση του Κυπριακού θα προσδώσει νέο κύρος στην ίδια την Ένωση και θα της επιτρέψει να διαδραματίσει παγκόσμιο ρόλο για ειρήνη και ευημερία. Σ’ αυτή την ευγενή προοπτική, η εξαμελής εκπροσώπηση μας στο Ευρωκοινοβούλιο οφείλει να επιτύχει διεκδικώντας.
Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις οι πολίτες δεν φαίνεται να πείθονται για την σημασία των ευρωεκλογών.
Γιατί θα προτρέπατε τους πολίτες να προσέλθουν στις κάλπες;
Ξέρω ότι ο απλός πολίτης κουράστηκε, απογοητεύτηκε και είναι οργισμένος με τους πολιτικούς. Το ίδιο και εγώ. Ας μη ψηφίσουν όσοι είναι «ευχαριστημένοι» με τη σημερινή κατάσταση. Όσοι βιώνουν το «οικονομικό θαύμα» που κάποιοι προκλητικά υποστηρίζουν ότι ζούμε, προκαλώντας την νοημοσύνη μας.
Όποιος δεν είναι ευχαριστημένος από την ατιμωρησία, τη διαπλοκή, την αδιαφάνεια και τη διάβρωση αρχών και αξιών θα πρέπει να ψηφήσει. Το ίδιο και όσοι δεν νιώθουν ασφάλεια στη πορεία του Κυπριακού. Ας ψηφίσουν άλλους από εκείνους που στήριξαν και που έφεραν την Κύπρο της ανεργίας, των κοινωνικών παντοπωλείων, των μειωμένων μισθών και συντάξεων, της υπό εκποίηση πρώτης κατοικίας, των τραπεζών υπό διάλυση και του κράτος υπό συνολική κατάρρευση θεσμών και ήθους.
Η αποχή δεν είναι συμμετοχή. Ας μη επιτρέψουμε να παραμένουν και να συνεχίζουν να κυριαρχούν οι ίδιοι που σε οδήγησαν στην καταστροφή. Η αποχή άλλωστε θα στερήσει τη νομιμοποίηση για την οποία εκ των υστέρων διαμαρτυρία σ’ όσα λάθη θα επιφέρει το ίδιο κατεστημένο, γιατί όταν είχες την ευκαιρία να συμβάλεις στην αλλαγήν, επέλεξες τον «καναπέ».
Εσύ κρατάς το μέλλον σου, στα δικά σου χέρια, σ’ αυτήν και σε κάθε εκλογή. Ναι εσύ με τη ψήφο σου. Εσύ μπορείς να αλλάξεις το παρόν και να διαμορφώσεις το μέλλον σου. Πρέπει όμως πρώτα να σπάσεις τα παλαιοκομματικά δεσμά. Ας διεκδικήσουμε μαζί την αλλαγή και την ανατροπή, με καθαρές και διεκδικητικές θέσεις τόσο στην οικονομία όσο και στο Κυπριακό.
Μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε. Μαζί διεκδικούμε όσα οι άλλοι, ξέγραψαν. Μαζί Κάνουμε το αύριο καλύτερο, σήμερα.
Με ποιον τρόπο θα διεκδικήσετε ένα καλύτερο αύριο για τους Κύπριους πολίτες, αν εκλεγείτε;
Κάθε χώρα, μικρή ή μεγάλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει δια των εκπροσώπων της στο Ευρωκοινοβούλιο δικαίωμα και καθήκον να διεκδικήσει αλλαγές, να ασκήσει έλεγχο και να συμβάλει σε νομοθετήματα που θα επιφέρουν ισότιμα και κατά διαφάνεια, βελτιώσεις, αποκλεισμό συμφερόντων, διαπλοκής και ιδιοτέλειας.
Η Κυπριακή Δημοκρατίας είναι η μόνη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που αντιμετωπίζει για 40 τώρα χρόνια την παρανομία της κατοχής και εποικισμού. Οι έξι Ευρωβουλευτές της πρέπει συνεχώς να διεκδικούν μέσα από κατάλληλες παρεμβάσεις, αλλά και με επίτευξη συμμαχιών, όσα προβληματίζουν τον κάθε Ευρωπαίο πολίτη γενικά, αλλά και πιο ειδικά αυτά που αφορούν την πατρίδα μας και τους συμπολίτες μας.
Πρέπει να εντατικοποιηθεί η διεκδίκηση, με καθαρές θέσεις προς ανατροπή του τρόπου αντίληψης περί το πρόβλημα μας. Δεν αρκούν μόνο οι ωραιολογίες και τα συνθήματα στο εσωτερικό επ’ ευκαιρία π.χ. συνέδριου του Λαϊκού κόμματος λίγο πριν τις Προεδρικές εκλογές του 2013 ή με την πρόσφατη παρουσία του υποψήφιου για την θέση Προέδρου της Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης λίγο πριν τις Ευρωεκλογές.
Την αποχή του 2005 στράφηκε η προσπάθεια για λύση με βάση τις αξίες και αρχές που θεμελείωσαν την Ευρωπαϊκή Ένωση που ενέκριναν ομόφωνα τα 25 τότε Κράτη μέλη, κάποιοι στην αντιπολίτευση τότε και σήμερα στην Κυβέρνηση, αντιμετώπισαν με σαρκασμό τις προσπάθειες αυτές, ενώ μάλιστα τότε πετύχαμε και πάγωμα της πορείας ένταξης της Τουρκίας.
Οι εταίροι στην Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλουν για ένα ζήτημα ως, η κατοχή εδάφους της Ευρωπαϊκής Ένωσης να το διατηρούν καθημερινά ανοικτό προς επίλυση ενώπιο του Συμβουλίου των Αρχηγών των Κρατών μελών, αλλά και στο ίδιο το Ευρωκοινοβούλιο. Είναι θέμα που η δίκαιη αντιμετώπιση του θα επιβεβαιώσει τις ίδιες τις αρχές που θεμελίωσαν την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Σ’ αυτή την προσπάθεια εμείς οι νέοι με τις εξειδικευμένες γνώσεις μας (Δικηγόρος που εργάστηκε στο ΕΔΑΔ και στο Διεθνές Δικαστήριο στη Χάγη), την ζωντάνια μας και την αποφασιστικότητα μας, μπορούμε να φέρουμε την αλλαγή. Στόχος η πλήρης εφαρμογή του κεκτημένου σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση των λαών. Όταν διεκδικεί αποφασιστικά η Κύπρος, το δίκαιο και δικαιώματα μας, έχει επιτυχίες. Αρκεί να ήμαστε διεκδικητές.
