Κατ, αρχήν να πούμε ότι κάτι τέτοιο επίσημα δεν τέθηκε στο τραπέζι από πλευράς της Τρόικας. Αν τεθεί τέτοιο ζήτημα σίγουρα  θα πρέπει να το αντιμετωπιστεί και να δώσουμε την μάχη όλοι από κοινού. Αλλά επαναλαμβάνω κάτι τέτοιο επισήμως από την Τρόικα δεν έχει τεθεί. Το θέμα αυτό έχει τεθεί από Γερμανικής πλευράς και δεν αφορά μόνο την Κύπρο. Η Γερμάνια θέλει να εναρμόνιση το φορολογικό συντελεστή σε όλα τα κράτη της Ε.Ε. Εγώ όμως θα θέσω ένα ερώτημα. Γιατί η Γερμάνια δεν ρίχνει το δικό της εταιρικό φόρο πιο χαμηλά και απαιτεί από αλλά κράτη να τον αυξήσουν; Μπορεί η Κύπρος να λειτουργήσει με ένα μνημόνιο που θα οδηγήσει τον εταιρικό φόρο σε ένα ύψος τέτοιο που θα είμαστε ισότιμη με σειρά άλλες χώρες της Ε.Ε; Δεν μπορεί και δεν το λέω για να προστατευτούν οι εταιρείες, αλλά γιατί αυτό το πράγμα θα οδηγήσει σε απόσυρση κεφαλαίων από τη Κύπρο· άρα το αποτέλεσμα που θα ήθελε να επιδιώκει η κάθε τρόικα θα είναι το αντίθετο. Όμως με τη ιδία καθαρότητα πως σας λέω εγώ - ναι να υπερασπιστούμε το χαμηλό εταιρικό φόρο έστω και αν ανήκω σε ένα χώρο που εξορισμού δεν υπερασπίζεται τις εταιρείες- έτσι λέει η συνείδηση. Θέλω να ακούσω και την άλλη πλευρά ότι δεν μπορεί να έχουμε και τέτοιες περικοπές που έστω και αν δεν μας νοιάζει-δεν λέω ότι δεν μας νοιάζει- αλλά έστω και αν δεν μας νοιάζει για το βιοτικό επίπεδο του κόσμου στην πραγματικότητα θα ενδυνάμωση την κρίση γιατί δεν θα υπάρχει αγοραστική δύναμη . Επομένως αυτό που γίνεται στο τέλος είναι καθαρά μια κούρσα για το ποια χωρά θα επωφεληθεί από την προσέλκυση ξένων επενδύσεων.

 

ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ

 

Πώς προτίθεται ο υποψήφιος για την Προεδρία να διαχειριστεί τον εθνικό πλούτο της Κύπρου και ποιες καθίστανται οι πρώτες προτεραιότητες/οικονομικές υποχρεώσεις, οι οποίες εκτιμάτε ότι θα πρέπει να καλυφθούν από τα έσοδα; 

 

Ακριβώς επειδή πρόκειται για εθνικό πλούτο οι σχεδιασμοί και προτεραιότητες πρέπει να είναι αυτές που θα εξυπηρετούν το σύνολο του λαού μας. Με σύνεση και χωρίς υπερβολικές ενέργειες ή δηλώσεις εκ μέρους της πλευράς μας θα πρέπει να χειριστούμε την νέα αυτή προοπτική. 

 

Ήδη θα πρέπει να έχουμε εκτιμήσει ότι με την οριοθέτηση της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας έχουν προκύψει πολιτικά οφέλη για την πλευρά μας. Η Τουρκία για πρώτη φορά μετά από αρκετά χρόνια έχει πράγματι υποστεί πλήγμα στην στρατηγική της απέναντι στην Κύπρο, αφού οι απειλές της έχουν διεθνώς καταδικαστεί και χωρίς υπερβολή βρέθηκε στην απομόνωση. Κυριότερο, όμως, όφελος για την πλευρά μας είναι ότι μέσω της οριοθέτησης της ΑΟΖ έχει επαναβεβαιωθεί η κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεδομένο που σίγουρα μπορούμε να αξιοποιήσουμε και κατά τις διαπραγματεύσεις για επίλυση του Κυπριακού. Πολιτικά, λοιπόν, ήδη για την πλευρά μας έχουν προκύψει οφέλη από την ύπαρξη φυσικού πλούτου, τα οποία βέβαια και στο μέλλον ανάλογα με τις συνθήκες θα πρέπει να τα αξιολογούμε και αξιοποιούμε προς όφελος του λαού και τόπου μας. 

 

Όσο αφορά το οικονομικό σκέλος αυτής της εξέλιξης σίγουρα απορρίπτουμε προτάσεις προερχόμενες από διάφορες πλευρές με τις οποίες ουσιαστικά  υποθηκεύουν και δεσμεύουν τον εθνικό πλούτο της Κύπρου, αφού με τις προτάσεις τους υπεισέρχονται σε θέματα αποκλειστικής αρμοδιότητας του κράτους, αλλά κυρίως υπεισέρχονται σε θέματα εθνικής κυριαρχίας και ύψιστης ασφάλειας και σημασίας για την Κύπρο. Ξεκάθαρη η θέση μας˙ η ανάπτυξη είναι το κύριο και το πρώτιστο επιδιωκόμενο, διότι εάν ξεκινήσει ο φαύλος κύκλος της ανάπτυξης θα μπορέσουμε να εξέλθουμε της κρίσης.  

 

Όσο δε αφορά την μελλοντική οικονομική  αξιοποίηση του ταμείου από το φυσικό αέριο, κ.ο.κ  ήδη έχουν αξιολογηθεί μοντέλα που εφαρμόζονται σε άλλες χώρες και έχουμε καταλήξει ότι η αξιοποίηση του με σκοπό να εξυπηρετείται η κοινωνία μέσω της ανάπτυξης που θα χειρίζεται το κράτος, μας βρίσκει σύμφωνους. Κατά συνέπεια προτάσεις και εισηγήσεις που κατατίθενται από άλλες πλευρές, είτε για επενδύσεις σε διεθνείς αγορές μέσω μετοχοποιήσεων εμπεριέχουν αυξημένους κινδύνους, όπως το ίδιο ισχύει και με προτάσεις που ουσιαστικά παραδίδουν την διαχείριση φυσικού αερίου στα χέρια ιδιωτών. 

 

Η αξιοποίηση του εθνικού πλούτου της Κύπρου, χωρίς υπερβολή μπορεί να αποτελέσει μια καλή ευκαιρία λύσης του Κυπριακού και επανένωσης του λαού μας και έτσι πρέπει να την αντικρίζουμε.

 

ΕΘΝΙΚΟ

 

Η ΔΔΟ θεωρείτε από το ΑΚΕΛ ως «μονόδρομος». Την ίδια ώρα το ενδιαφέρον των πολιτών για το εθνικό ζήτημα τείνει να χαθεί. Με ποιο τρόπο θα μπορούσε να αναζωπυρωθεί αυτό το ενδιαφέρον;

 

Είναι γεγονός ότι το κόσμο αυτή την στιγμή τον απασχολεί η οικονομία και θα κυριάρχηση στην προεκλογική εκστρατεία. Επιτρέψτε μου όμως πρώτα να επαναλάβω κάτι που είπα σε άλλες συνεντεύξεις είναι με λύπη που βλέπω τον εαυτό μας, τους Κυπρίους, να μας απασχολεί αποκλειστικά η οικονομία, όχι γιατί δεν δικαιολογείται να μας απασχολεί με την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, αλλά δεν μπορούμε να ξεχνούμε το Κυπριακό και δεν μπορούμε να ξεχνούμε ότι Κυπριακό και οικονομία, οικονομία και Κυπριακό είναι αλληλένδετα. 

 

Το είπα ξανά και θα το επαναλάβω: Πέστε ότι αύριο κάποιος θαυματοποιός μάς έδωσε τη φόρμουλα που δεν βρήκε κανένας άλλος στην Ε.Ε. για να αντιμετωπίσουμε πλήρως τα οικονομικά μας προβλήματα, αλλά ω μη γένοιτο εξαιτίας του Κυπριακού σε έξι μήνες να έχουμε μια κρίση με την Τουρκία; Όλα όσα ξέραμε μπορεί να χαθούν. Έχει διαμορφωθεί ιστορικά -εξ ανάγκης- η αποδοχή της ιδέας της Ομοσπονδίας, και λέω εξ ανάγκης διότι δεν ήταν κανενός επιλογή.  Κανένας μας δεν θα ήθελε μια μικρή χώρα όπως είναι η Κύπρος να μετατραπεί σε Ομοσπονδία δύο κρατιδίων, πολιτειών όπως θέλει ας ονομαστεί.  Αυτό, όμως, είναι το προϊόν της εισβολής και της κατοχής και το προσκλητήριο για την εισβολή και την κατοχή το έδωσε το πραξικόπημα. Αυτό το πράγμα δεν το αναφέρω για να ξύσω πληγές, ούτε για να δικάσουμε κανένα στα δικαστήρια τώρα όπως λένε κάποιοι, αλλά δεν μπορώ να διορθώσω μια κατάσταση εάν δεν ξέρω την αιτία της.  Από την ώρα που υποχρεωθήκαμε να πάμε στην Ομοσπονδία, σιγά-σιγά η Ε/Κυπριακή πλευρά διαμόρφωσε ένα πλαίσιο αρχών-κατευθύνσεων για την ομοσπονδία που έχει την εξής λογική: ότι θα είναι ομοσπονδία που να διασφαλίζει ενότητα κράτους, λαού, οικονομίας, γεωγραφίας και ούτω καθεξής και την ίδια στιγμή, όμως, θα χωρούν μέσα και οι δύο κοινότητες και αυτό σημαίνει ότι θα εκπροσωπούνται επαρκώς στην εκτελεστική εξουσία, στις πολιτειακές ρυθμίσεις και θα αφορά δύο μέρη, δύο μονάδες, όπως τελικά μιλούν τα Ηνωμένα Έθνη τώρα για να αποφύγουμε και τις παρεξηγήσεις. Στη μια θα διοικεί η μια κοινότητα και στην άλλη η άλλη. Από το ’77 μέχρι σήμερα, έχει ξεσπάσει αυτός ο ανόητος πόλεμος περί διζωνικής. Δηλαδή αν λεγόταν διμερής κάποιοι δεν θα είχαν πρόβλημα, αν λεγόταν διπεριφερειακή κάποιοι δεν θα είχαν πρόβλημα. Το ζήτημα είναι αν θα έχουμε δύο πολιτείες, δύο περιοχές ή δύο περιφέρειες ή ακριβώς αν οι εξουσίες που θα έχουν οι δύο πολιτείες θα επιτρέπουν ή δεν θα επιτρέπουν προϋποθέσεις απόσχισης, θα επιτρέπουν ή δεν θα επιτρέπουν να λειτουργεί το κράτος μας ως ενωμένο; Κατά συνέπεια, η δική μας θέση και του υποψηφίου Σταύρου Μαλά είναι η θέση που διασφαλίζει αυτά τα στοιχεία πολύ καλύτερα.  

 

Διαβάστε το πρώτο μέρος της συνέντευξης εδώ