Η επιστροφή του Χρίστου Στυλιανίδη στην ομάδα που τον ανέδειξε, τόσο ως παίκτη όσο και ως προπονητή, το φετινό καλοκαίρι σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως. Όπως δηλώνει ο ίδιος στη «Σ», επέστρεψε για να βοηθήσει, ενώ ξεκαθαρίζει ότι δεν έχει κάτι με τον προκάτοχό του Μάριο Αργυρού. Μιλά για την έλλειψη παραγοντισμού στην ομάδα, γι΄ αυτούς που πέρσι κάθονταν πέντε-πέντε, όπως λέει χαρακτηριστικά, στον πάγκο και φέτος εξαφανίστηκαν, και εξηγεί γιατί ο φετινός προϋπολογισμός είναι μειωμένος σε σχέση με την περσινή χρονιά. Τέλος, ξεσπαθώνει κατά πάντων όταν του ζητήθηκε να τοποθετηθεί ως πρώην ομοσπονδιακός, για τα όσα έγιναν το φετινό καλοκαίρι. «Εκείνο που προσπαθήσαμε να κάνουμε από την αρχή είναι να οργανωθούμε. Δηλαδή, ήρθαν οι ξένοι πολύ γρήγορα, κάτι που τα τελευταία χρόνια δεν γινόταν. Θα προσπαθήσουμε να μην κάνουμε αλλαγές παικτών κατά τη διάρκεια της περιόδου ώστε να διατηρήσουμε την ομοιογένειά μας. Νομίζω ότι μέχρι στιγμής πάμε καλά. Απ’ εκεί και πέρα όμως δεν αλλάζει κάτι όσον αφορά στο οικονομικό κομμάτι. Ο προϋπολογισμός θα είναι πιο χαμηλός από πέρσι».

Πέραν των ξένων αποκτήθηκαν Αναστασιάδης, Κασκίρης, Κούννας. Πώς είναι δυνατόν να είναι μειωμένος ο προϋπολογισμός;  «Αμείβονται με πιο λίγα σε σχέση με αυτά που έπαιρναν πέρσι οι Νταμιάνοβιτς, Μάτιτς και Γιαννάς. Φέραμε πέντε ξένους, αλλά δεν θα έχουμε τα έξοδα που είχε πέρσι η ομάδα με τις ενοικιάσεις των αυτοκινήτων, των διαμερισμάτων και τις εγγραφές των κοινοτικών καλαθοσφαιριστών. Γλιτώσαμε τα λειτουργικά έξοδα». 

Η επιστροφή σου στην ΕΝΑΔ είναι κίνητρο για σένα; «Κοίταξε, εγώ ήρθα για να κάνουμε κάτι το σωστό. Δυστυχώς το μεγαλύτερο πρόβλημά μας για φέτος είναι η έλλειψη παραγοντισμού. Κυριολεκτικά έχουμε τρία άτομα για να τρέχουμε το σωματείο. Πού είναι όλοι αυτοί που ήταν πέρσι και κάθονταν στον πάγκο πέντε-πέντε; Έφυγαν, είτε λόγω του ότι ήταν φίλοι του προκατόχου μου είτε λόγω του ότι έγιναν εκλογές και δεν εκδήλωσαν ενδιαφέρον. Υπάρχει όμως μεγάλο πρόβλημα».

Καμιά διαφορά με Αργυρού
Λέχθηκαν αρκετά για τις σχέσεις σου με τον Μάριο Αργυρού που βρισκόταν πέρσι στον πάγκο της ΕΝΑΔ. «Δεν έχω καμιά διαφορά με τον Μάριο. Όταν είσαι προπονητής σε μια ομάδα και φύγεις και έρθει κάποιος άλλος, σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει κάτι ανάμεσα στους δύο; Ο Μάριος ήταν βοηθός μου όταν ήμουν προπονητής παλαιότερα στην ομάδα. Αργότερα, εγώ τον πρότεινα να αναλάβει τις τύχες της ομάδας. Ήμουν εγώ που πριν από δύο χρόνια, όταν έγινε δήλωση ενδιαφέροντος για τη θέση του προπονητή και εκδηλώσαμε μαζί ενδιαφέρον, απέσυρα και στο τέλος έμεινα χωρίς δουλειά για να συνεχίσει. Φέτος δεν εκδήλωσε καν ενδιαφέρον. Γι’ αυτό να σταματήσουν κάποιοι να λένε κουβέντες».

Πού οριοθετείς φέτος τους στόχους; «Κάθε χρόνο οι στόχοι είναι οι ίδιοι. Φέτος θέλουμε να παίξουμε καλό μπάσκετ. Η ομάδα να μην είναι μια του ύψους και μια του βάθους. Διότι έτσι γινόταν τα τελευταία χρόνια. Να δώσουμε μια ταυτότητα στην ομάδα και με κάθε αντίπαλο να έχουμε μια σταθερότητα. Να υπάρχει μια φιλοσοφία, μια τακτική, μια ταυτότητα. Τώρα, πού θα φτάσουμε στο τέλος, κανείς δεν γνωρίζει».

Πόσο επηρεάζει την ομάδα το γεγονός ότι δεν είναι ακόμα έτοιμο το γήπεδο; «Πάρα πολύ. Διότι δεν υπάρχουν ούτε οι κατάλληλες συνθήκες για να προπονηθούμε στο πολυπροπονητήριο ''Ευάγγελος Φλωράκης''. Από τη μια πλευρά παίζουν οι μουσικές που προπονούνται οι αθλητές της ενόργανης γυμναστικής, δίπλα κάνουν προπόνηση οι μικροί και πάρα δίπλα γίνεται φιλικό στο βόλεϊ. Έτσι δεν γίνεται δουλειά, αλλά τι να κάνω».

ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ
Τα μαύρα μας τα χάλια
Λάβρος παρουσιάστηκε ο Χρίστος Στυλιανίδης όταν κλήθηκε να τοποθετηθεί ως πρώην ομοσπονδιακός τεχνικός για τα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας με τις καταγγελίες περί στοιχηματισμού. «Κοίταξε, τους περισσότερους διεθνείς τούς γνωρίζω εδώ και πάρα πολλά χρόνια, είτε σαν συμπαίκτης τους και αργότερα ως ομοσπονδιακός προπονητής. Όσο τους έζησα, ποτέ δεν συζητήθηκε ή ακούστηκε κάτι περί στοιχημάτων. Ξαφνικά οι παίκτες μας άρχισαν να ''πουλούν'' την εθνική ομάδα; Ειδικά τώρα στο τέλος της καριέρας τους; Εφ’ όσον γνωρίζω ότι κανείς από τους διεθνείς δεν έχει την οικονομική άνεση να στοιχηματίσει τόσα λεφτά. Κανείς. Για να αντιληφθείτε τι λέω, οι έντεκα στους δώδεκα δεν έχουν δουλειά και τα λεφτά με τα οποία αμείβονται δεν τους φτάνουν ούτε για τα απαραίτητα. Χωρίς να βάζω το χέρι μου στο Ευαγγέλιο και επειδή γνωρίζω τα παιδιά, δεν υπάρχει περίπτωση, με τα ποσά που λέχθηκαν ότι στοιχημάτισαν, να έχουν σχέση οι διεθνείς. Το λυπηρό είναι ότι δεν μας αρκεί η αγωνιστική μας κατάντια, αφού θέλαμε το κάτι παραπάνω σε αυτήν τη διοργάνωση, έχουμε και αυτό το πράγμα. Και στο δικό μου μυαλό, ως άνθρωπος της Εθνικής, αναρωτιέμαι τι γίνεται και πού πάμε. Πέραν τούτου, υπάρχουν οι αντιπαραθέσεις μεταξύ των προπονητών και των παικτών. Επιστολές εκατέρωθεν, γράφτηκαν πράγματα σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, παραιτήθηκε ο πρόεδρος των Εθνικών Ομάδων, φαίνεται να υπάρχει μια απάθεια από πλευράς ΚΟΚ. Ο καθένας πρέπει, επιτέλους, να αναλάβει τις ευθύνες του. Η Εθνική είναι πάνω απ’ όλους. Δεν ανήκει σε κανέναν. Όλοι φέρουν το μερίδιο της ευθύνης. Είναι λυπηρό. Πότε είχαμε ξανά τέτοια κατάσταση;».