Με το τσουνάμι των μέτρων της τρόικα να μαστιγώνει αλύπητα σύσσωμη την κυπριακή κοινωνία, μέρα με τη μέρα διαπιστώνουμε τις τραγικές αλήθειες…

Η χειρότερη διαπίστωση από όλες όμως, αφορά τις διαστάσεις που παίρνει πλέον το ζήτημα του ξεπουλήματος ε/κ περιουσιών στα κατεχόμενα. Περιουσίες οι οποίες παραδίδονται στην κατοχική δύναμη, σε εξευτελιστικές τιμές, διευκολύνοντας έτσι τους στόχους της, που δεν είναι άλλοι από τη δημιουργία τετελεσμένων και τουρκοποίησης της Κύπρου.

Σύμφωνα λοιπόν με την έκθεση της Διακομματικής Επιτροπής, η οποία κατέγραψε τα δεδομένα μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 2013, εάν το φαινόμενο συνεχιστεί, τότε σε 2-3 χρόνια θα έχουμε ανατροπή της ισχύουσας ιδιοκτησιακής ισορροπίας.

Ο τρόπος με τον οποίο λειτούργησε η πολιτική ηγεσία του τόπου από το 2010 και εντεύθεν, όταν μετά την κατάληξη της υπόθεσης «Δημόπουλος νομιμοποιήθηκε ουσιαστικά από το ΕΔΑΔ η λεγόμενη επιτροπή αποζημιώσεων των κατεχομένων, υπήρξε εγκληματικός. Έκτοτε, πέραν των φιλολογικών προσεγγίσεων, κανένα απολύτως μέτρο δεν πάρθηκε προκειμένου να περιοριστεί ή και να παύθεί το φαινόμενο.

Αποτέλεσμα; Σήμερα ένα κράτος με άδεια ταμεία, ανταλλάζει στο παρά πέντε απόψεις σε επίπεδο Εθνικού Συμβουλίου…η πικρή αλήθεια όμως, είναι ότι χωρίς ουσιαστική οικονομική στήριξη, το φαινόμενο δεν πρόκειται να σταματήσει.

Για να αναγκάζεται κάποιος να πουλήσει την περιουσία του στην Τουρκία, για μόλις 9% της αξίας της τρία τινά μπορεί να συμβαίνουν. Είτε είναι οικονομικά εξαθλιωμένος και δεν έχει άλλες επιλογές, είτε σταμάτησε να πιστεύει ότι θα επιτύχουμε λύση του κυπριακού, είτε απλά είναι προδότης και θα το έκανε ούτως ή άλλως.

Πώς λοιπόν, το παραδομένο στα χέρια της τρόικας και ανάξιων ηγετών κράτος, θα καταφέρει να δώσει ουσιαστικές λύσεις;

Πώς το κυπριακό Κοινοβούλιο το οποίο διά στόματος του Προέδρου του παραδέχεται πως τείνει να καταστεί όργανο που εκτελεί έξωθεν εντολές θα πάρει αποφάσεις;

[email protected]

Follow me on Twitter