Λίγες μόνο ώρες μας χωρίζουν από την στιγμή που οι εκπρόσωποι του λαού, οι εκλεγεγμένοι Βουλευτές της Κυπριακής Δημοκρατίας, θα κληθούν να ψηφίσουν ή να καταψηφίσουν το μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση.

Δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη σοβαρού οικονομολόγου που να μπορεί να στείλει μηνύματα αισιοδοξίας για την επομένη της εφαρμογής του μνημονίου, αφού θεωρείται δεδομένο ότι η χώρα θα εισέλθει σε μία περίοδο βαθιάς ύφεσης και δυστυχίας, με την ανεργία να ανεβαίνει σε πρωτόγνωρα για τη χώρα μας επίπεδα.

Ο λόγος που φθάσαμε εδώ σήμερα δεν είναι τίποτε άλλο από την διαχρονική ανικανότητα που χαρακτήριζε τις ηγεσίες που ο ίδιος ο λαός με την ψήφο του εξέλεγε μέχρι σήμερα. Και αναφέρομαι, τόσο στις κυβερνήσεις, όσο και στις κομματικές ηγεσίες. Συνεπώς το ότι έπρεπε κάποτε να πληρώσουμε για τις λανθασμένες επιλογές μας, την παράκαμψη και παραβίαση των νόμων και των θεσμών, είναι δεδομένο, αφού παρά τις καμπάνες που χτυπούσαν, ουδέποτε δείξαμε ουσιαστική πρόθεση για αλλαγή.

Η Κύπρος αποτάθηκε στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης στις 25 Ιουνίου του 2012. Έκτοτε τα πράγματα ακολούθησαν μια τρελή πορεία, ενώ υπήρχε κατά την άποψη μου μπόλικος χρόνος προκειμένου να εξεταστούν οι όποιες εναλλακτικές υπήρχαν. Όμως αυτός ο χρόνος, δυστυχώς για τον κυπριακό λαό, αναλώθηκε σε ανούσιο και αντιπαραγωγικό διάλογο στα κανάλια. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

Σήμερα άλλοι μιλούν για μονόδρομο, άλλοι το καταψηφίζουν χωρίς να αντιπροτείνουν κάτι λέγοντας πως δεν είναι ευθύνη τους, ενώ άλλοι τηρούν αποχή.

Και βγάλτε λογαριασμό…

[email protected]

Follow me on Twitter