Ένα από τα θέματα που συζητήθηκαν έντονα κατά την προεκλογική εκστρατεία, ήταν αυτό της προσέλκυσης επενδύσεων. Το θέμα παραμένει μέχρι σήμερα ψηλά στην ατζέντα των συζητήσεων που αφορούν την ανάκαμψη της οικονομίας. Τόσο το παρελθόν όσο και το παρών όμως, αποδεικνύουν ότι τα πράγματα δεν είναι και τόσο εύκολα, πόσο μάλλον σήμερα.

Eπί Χριστόφια, ακούσαμε για Κινέζους, Καταρανούς, Εβραίους, Αρμένιους, εταιρείες κολοσσούς, που θα έρχονταν για να επενδύσουν τα εκατομμύρια τους στην Κύπρο. Στην προεκλογική ακούσαμε αόριστες αναφορές για ανθρώπους που «μπορούσαν καλύτερα» να προσελκύσουν τα ξένα κεφάλαια προκειμένου να ενισχύσουμε την οικονομία και να έρθει ανάπτυξη και μπλα μπλα μπλα…

Σας καλώ λοιπόν να φανταστείτε ότι δεν είσαστε Κύπριοι αλλά πολυεκατομμυριούχοι μεγιστάνες που ψάχνεται τον τόπο που θα επενδύσετε τα λεφτά σας:

• Θα επενδύατε σε μια χώρα που πλέον ξένοι αποφασίζουν για την οικονομία της;
• Θα επενδύατε σε μια χώρα με διαλυμένο τραπεζικό σύστημα με κίνδυνο να κουρευτούν οι καταθέσεις σας;
• Θα επενδύατε σε μια χώρα η οποία δεν έχει ολοκληρωμένο αναπτυξιακό και στρατηγικό πλάνο;
• Θα επενδύατε σε μια χώρα που ανάλογα με το ποιος βρίσκεται στην εξουσία αλλάζει πλεύση;
• Θα επενδύατε σε μια χώρα που σε διάστημα ενός χρόνου έφτασε 2 φορές στο σημείο της στάσης πληρωμών;
• Θα επενδύατε σε μια χώρα που κυριαρχεί η αβεβαιότητα και η ασάφεια;

Tα πιο πάνω είναι μερικά από τα ερωτήματα που προβληματίζουν κάποιο σοβαρό επενδυτή ο οποίος ξέρει καλά τι θα πει κρίση. Ναι συμφωνώ με την άποψη ότι η κρίση δημιουργεί ευκαιρίες, αλλά μόνο όταν η χώρα έχει επιλέξει το δρόμο που θα ακολουθήσει για να βγει από αυτή.

Εάν λοιπόν τα κυπριακά κέντρα αποφάσεων, θέλουν να κάνουμε ουσιαστική κουβέντα για επενδύσεις, θα πρέπει να βρουν τους τρόπους για να εξαλείψουν τα αμέτρητα ερωτήματα που υπάρχουν και να σχεδιάσουν ένα κοινώς αποδεκτό μακροπρόθεσμο στρατηγικό πλάνο. 

[email protected] 

Follow me on Twitter