Η επόμενη μέρα του κυπριακού μνημονίου, του κουρέματος και της κοροϊδίας που υπέστη γενικότερα ο κυπριακός λαός, βρίσκει την πατρίδα μας βαριά τραυματισμένη, ενώ τα συναισθήματα που κυριαρχούν ευρύτερα στην κοινωνία είναι δικαιολογημένα η οργή, η αγανάκτηση, η ντροπή και ο προβληματισμός.

Η απαίτηση να αποδοθούν ευθύνες για την κυπριακή τραγωδία είναι καθολική και αυτό είναι μέρος της επόμενης μέρας. Όχι μόνο για να τιμωρηθούν οι ένοχοι, αλλά κυρίως για να βρούμε επακριβώς τί πήγε λάθος για να φτάσουμε στο σήμερα. Αυτά τα δύο σημεία, αποτελούσαν πάντοτε αδυναμία της χώρας μας, όμως το μέγεθος του προβλήματος που έχουμε ενώπιον μας σήμερα, θα πρέπει να μας αναγκάσει να αλλάξουμε μυαλά.

Εάν δεν τα καταφέρουμε, τότε το επόμενο στάδιο, που είναι η διαχείριση της κατάστασης, δεν θα καταστεί δυνατό.

Ο Κύπριος σωστά συλλογιέται σήμερα, παρόλα αυτά πολλοί συμπολίτες μας κατευθύνονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο από αυτά που του σερβίρουν, είτε τα κόμματα είτε τα ΜΜΕ.

Ο καθένας μας καλείται να δει τα γεγονότα με καθαρό φακό, μακριά από πολιτικές ή προσωπικές σκοπιές, να ψάξουμε ποιες είναι ενδεχομένως και οι δικές μας ευθύνες. Είναι δεδομένο ότι όλοι έχουμε ευθύνες. Με την δική μας ανοχή, με τη δική μας μη αντικειμενική σκέψη, με την πόλωση, με το μίσος, με την άρνηση μας να δούμε διαφορετικά κάποια πράγματα, με τις επιλογές μας, βάλαμε όλοι το λιθαράκι μας.

Στην μισοδιαλυμένη Κύπρο του 2013, υπάρχει ανάγκη να παραχθεί έργο. Ο καθένας, από το δικό του μετερίζι, καλείται να συμβάλει για να ξανασταθεί η χώρα μας στα πόδια της. Αυτό προστάζει ο αγνός πατριωτισμός. Η διχόνοιες, τα μίση, οι εμμονές, οι ψευτοπατριωτισμοί κτλ δεν έχουν χώρο στην προσπάθεια που πρέπει να γίνει τα επόμενα χρόνια.

Μέγα σφάλμα αποτελεί και το γεγονός ότι τα κόμματα και οι φανατικοί τους ακόλουθοι προσπαθούν με νύχια και με δόντια να δώσουν απόχρωση στο πρόβλημα. Εάν το πάθημα μας είχε γίνει μάθημα, τότε μόνο ένας αφελής δεν μπορεί να κατανοήσει ότι αυτού του είδους οι μεθοδεύσεις, αποσκοπούν στην απορρόφηση των κραδασμών από μέρους των πολιτικών κομμάτων ως αποτέλεσμα της οργής του κόσμου.

Kαλούμαστε λοιπόν να μαζέψουμε τα κομμάτια μας, να βρούμε τους υπαίτιους, να τους τιμωρίσουμε και να προχωρήσουμε μπροστά, με νέα καθαρά μυαλά, αφήνωντας στο περιθώριο τα σάπια. Κανείς δεν κατευθύνεται εάν δεν το θελήσει.

ΥΓ: Oι πολιτικοί καλούνται άμεσα να επιλέξουν συλλογικά την κατεύθυνση που θα ακολουθήσουμε τα επόμενα χρόνια (όσο ουτοπικό και αν ακούγεται) και αυτή η απόφαση να αποτελέσει στρατηγική γραμμή για τα επόμενα χρόνια. Σε διαφορετική περίπτωση η παταγώδης αποτυχία τους συνεχίζει να υφίσταται.

[email protected]

Follow me: https://twitter.com/nicolazannettos