Και εκεί που επικρατούσε η πόλωση, ο αγώνας για το βόλεμα, η πίστη σε «σωτήρες», η επόμενη μέρα μας ήθελε να προσγειωνόμαστε ανώμαλα στο πάτωμα ενώ κοιμόμασταν τον ύπνο του δικαίου.

Θυμάστε στην προεκλογική περίοδο που οι φανατικοί υποστηριχτές των υποψηφίων  εκφράζονταν με αλαζονεία; Tελικά όλοι το ράψαμε αντιλαμβανόμενοι ότι πλέον είμαστε το απόλυτο τίποτε. Οι «σωτήρες» δεν ήσαν αυτό που φανταζόμασταν, δεν είχαν το μαγικό ραβδί για να μας σώσουν, να φέρουν την ανάπτυξη και να μειώσουν την ανεργία. Ούτε και θα γίνουμε Σεΐχιδες με τα πετρέλαια και τα αέρια, όπως φανταζόμασταν.

Ξυπνώντας λοιπόν απότομα από τον βαθύ και γλυκό μας ύπνο, συνειδητοποιήσαμε ότι το μοναδικό όπλο στην όλη κατάσταση είναι η ίδια μας η ανθρωπιά. Κανείς από τους σωτήρες δεν θα γυρίσει να μας δει. Τώρα, περισσότερο ποτέ, θα επιχειρήσουν την χειραγώγηση μέσω του λαϊκισμού.

Προσωπικά ουδέποτε πίστεψα στους μεγάλους ηγέτες. Πιστεύω όμως στους σπουδαίους λαούς. Να αποδείξουμε ξανά ότι είμαστε τέτοιος.

[email protected]

Follow me: https://twitter.com/nicolazannettos