H επόμενη μέρα της 25^ης Μαρτίου 2013, βρίσκει την Κύπρο λαβωμένη σε οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο. Με το σκηνικό να μην ξεκαθαρίζει, τις τράπεζες να παραμένουν κλειστές, χιλιάδες υπάλληλους να μην ξέρουν τι θα τους ξημερώσει αύριο, χιλιάδες άνεργους να μην βρίσκουν από που να πιαστούν...το απόλυτο χάος.

Παρά τις εκκλήσεις για ψυχραιμία, η επιλογή του Eurogroup για να επιλύσει το οικονομικό μας πρόβλημα με το κούρεμα των καταθέσεων και την ξαφνική απαίτηση για συρρίκνωση του τραπεζικού τομέα «χθες», σαφώς και έχει σκορπίσει τον πανικό ενώ αλλάζει άρδην τον οικονομικό-κοινωνικό χάρτη της χώρας. Η Κύπρος ως χρηματοοικονομικό κέντρο, θεωρείται παρελθόν και το μεγάλο ερώτημα είναι προς ποια κατεύθυνση θα κινηθούμε από τώρα και στο εξής για να ανακάμψουμε.

Οι ευθύνες

Από αυτή εδώ την στήλη, κάναμε πολλές φορές λόγο, για την ανικανότητα της χώρας μας να χαράσσει ξεκάθαρη στρατηγική γραμμή για το μέλλον και όχι για την επόμενη βδομάδα, μέρες, ή ώρες όπως σήμερα. Αποτέλεσμα πάντα τρέχαμε πίσω από τις εξελίξεις.  Ανικανότητα εντοπίζεται επίσης στην επιλογή των προσώπων σε καίρια πόστα. Πέραν αυτού, οι μεγαλύτερες ευθύνες ανήκουν στα «κύτταρα της δημοκρατίας», τα πολιτικά κόμματα, τα οποία επέλεγαν τον δρόμο της αύξησης των ποσοστών τους αντί του εθνικού συμφέροντος. Η στάση αυτή οδηγούσε στην απόκρυψη των όποιων προβλημάτων, και ήταν περισσότερο από αναμενόμενο ότι θα ερχόταν η ώρα που η κατάσταση θα έφτανε στο απροχώρητο. Για αυτό και πάντα δίνονταν επιφανειακές λύσεις και όχι πραγματικές τομές εκεί που «πονούσαμε». Οι πολίτες φυσικά δεν έστειλαν τα κατάλληλα μηνύματα με τις επιλογές τους στις εκλογές γενικότερα, διαιωνίζοντας έτσι την κατάσταση.

Η ατιμωρισία έδωσε επίσης την εντύπωση στην ελίτ, ότι καλύπτεται από αόρατους νόμους και μπορεί να δρα για να ικανοποιεί τα δικά της συμφέροντα παρά αυτά του λαού. Οι αυθαιρεσίες των κομμάτων, των πολιτικών και γενικότερα των αξιωματούχων, με την ανοχή των πολιτών, μας έφεραν στο χάλι που βρισκόμαστε σήμερα. Ο λαός καλείται να αναθεωρήσει τις αντιλήψεις του σήμερα, με τον πιο επώδυνο μάλιστα τρόπο, πληρώνοντας τη νύφη για όλα τα πιο πάνω.

Θα τιμωρηθεί κανείς; Όπως εξηγούν έγκριτοι νομικοί, είναι δύσκολο να αποδείξεις ότι οι πράξεις των τραπεζιτών και των πολιτικών αποτελούν ποινικές ευθύνες. Εγώ λέω ότι αν θέλουμε να στείλουμε τα σωστά μηνύματα, υπάρχουν τρόποι για να τους χώσουμε στη φυλακή. Οι προσπάθειες όμως πιθανόν να προσκρούουν στα συμφέροντα αυτών που έχουν τη δύναμη να τους στείλουν εκεί που πρέπει. Είναι για αυτό που όσοι πολίτες γνωρίζουν, θα πρέπει να βρουν τρόπους να μεταφέρουν στοιχεία και μηνύματα. Προσωπικά είμαι έτοιμος να εξετάσω κάθε πληροφορία προς αυτή την κατεύθυνση.

Η επόμενη μέρα

Η Κύπρος ταξιδεύει πλέον στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Άγνωστο παραμένει κατά πόσο η επιλογή μας για έξοδο από την κρίση διά της μνημονιακής οδού είναι ορθή. Πολλοί υποστηρίζουν ότι η έξοδος από το ευρώ θα ήταν πιο επώδυνη, αλλά μακροπρόθεσμα θα έφερνε καρπούς. Μόνο ο χρόνος θα δείξει. Στο σημείο που φτάσαμε δεν μπορούμε να μιλάμε για προβλέψεις. Άλλωστε αποδείχθηκε ότι ούτε αυτό είναι το μεγάλο μας ατού.

Η ανεργία

Εμένα με ανησυχεί περισσότερο η ανεργία. Οι νέοι πίστεψαν σε υποσχέσεις για μείωση της ανεργίας. Επιτρέψτε μου να μην είμαι και τόσο αισιόδοξος για αυτό. Εάν αναλογιστούμε ότι η πλειοψηφία των νέων στην Κύπρο, ακολούθησε ή ακολουθεί σπουδές που συνδέονται με τον χρηματοοικονομικό τομέα, είναι άξιο απορίας πώς η «νέα» Κύπρος θα εκπληρώσει τα όνειρα τους.

Ο φυσικός πλούτος

Μέσα σε όλα αυτά κρυφή ελπίδα αποτελεί ο φυσικός μας πλούτος. Ακόμα και εδώ, η ανύπαρκτη στρατηγική σε ότι αφορά την εκμετάλλευση, τη δημιουργία συμμάχων, καθιστά το όλο εγχείρημα προς το παρών προβληματικό. Η στροφή του Ισραήλ προς την Τουρκία μετά από την παρέμβαση Ομπάμα και η «μεγάλη» συγνώμη προς τους Τούρκους, είναι μια εξέλιξη που σαφώς και πρέπει να προβληματίσει. Εκτιμώ ότι ακόμα υπάρχει χρόνος για να κινηθούμε γρήγορα και να αποτρέψουμε τα χειρότερα. Οι εξελίξεις δεν δικαιολογούν την όποια καθυστέρηση. Αυτό  επιβάλλεται να γίνει παράλληλα προκειμένου να προλάβουμε. Ναι πιστεύω ότι αν αργήσουμε τότε θα φάμε πολλές πόρτες, και στο τέλος απλά ο πλούτος θα τύχει υφαρπαγής.

Το αντι-ευρωπαϊκό αντι-τροϊκανό αντι-γερμανικό κλίμα

Είναι παγίδα να νομίζουμε πως για όλα φταινε οι ευρωπαίοι, οι τροϊκανοί και οι Γερμανοί. Το κλίμα που πάει να δημιουργηθεί στρέφει τα πυρά προς λάθος κατεύθυνση. Οι συγκεκριμένοι απλά έκαναν την δουλειά τους. Είχαν ενώπιον τους ένα ανίκανο και χρεοκοπημένο κράτος, από το οποίο κατά πρώτο λόγο θα πρέπει να πάρουν πίσω τα χρωστούμενα και κατά δεύτερο λόγο να κερδίσουν ότι μπορούν. Εμείς αναλάβαμε τις ευθύνες μας; Η απάντηση είναι όχι και προς το παρών δεν βλέπω πρόθεση για κάτι τέτοιο. Αν πρόκειται για καταστροφή, εμείς καταστρέψαμε την πατρίδα μας, εάν πρόκειται για ξεπούλημα, εμείς την ξεπουλήσαμε.

Καταλήγω με αυτό που έγραψα σε προηγούμενη μου ανάρτηση: Δεν σας παρέδωσαν καμένη γη. Την καμένη γη την ανταλλάζετε μεταξύ σας εδώ και χρόνια. Αυτό είναι το μήνυμα μου προς τους πολιτικούς αυτής της χώρας οι οποίοι τις τελευταίες μέρες ψάχνουν να βρουν ποιος και τι έφταιξε.

Ερώτηση: Πήρε τα μηνύματα άραγε η επόμενη γενιά, ούτως ώστε να δούμε καλύτερες μέρες στο μέλλον;

ΥΓ: Η λέξη «φίλος» δεν υπάρχει στην διπλωματική γλώσσα.

[email protected]

Follow me: https://twitter.com/nicolazannettos