Ολοκληρώθηκαν λοιπόν και οι διακαναλικές τηλεμαχίες και μας χωρίζουν μόλις πέντε μέρες από την 17^η Φεβρουαρίου, όπου οι πολίτες θα κληθούν να επιλέξουν τον επόμενο Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Οι τρεις βασικοί υποψήφιοι, παρουσίασαν το «όραμα» τους για την πολυβασανισμένη μας νήσο.

Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει δυστυχώς τους όποιους πειραματισμούς, παρόλα αυτά όμως, στην πραγματικότητα ότι και να επιλέξουμε τελικά, στο τέλος της μέρας είναι άλλο ένα πείραμα.

Άλλωστε αυτό αποδεικνύει η ιστορία. Ότι δηλαδή άλλο προεκλογικές δεσμεύσεις και άλλο διακυβέρνηση. Την τελευταία φορά μας υποσχέθηκαν δίκαιη κοινωνία για παράδειγμα, όμως κάθε άλλο παρά δίκαιη είναι αυτή στην οποία ζούμε σήμερα.

Η αλήθεια είναι ότι λόγω της απόγνωσης που επικρατεί γενικότερα, της δυσπιστίας των πολιτών προς τους πολιτικούς, μου δίνεται η εντύπωση ότι ουσιαστικά όλοι αναμένουν την επομένη των εκλογών ώστε να «ανακαλύψουν» τελικά τι πραγματικά τους περιμένει με τα μνημόνια και τα συναφή.

Ο κόσμος μπούχτισε στα «ΘΑ» των πολιτικών, οι οποίοι τον τελευταίο καιρό παλεύουν για να διασώσουν την ίδια τους την ύπαρξη, να εξηγήσουν εκ νέου τον ρόλο τους, ενώ διερωτάται κανείς, γιατί τελικά το αλεξίπτωτο άνοιξε αφού πολτοποιηθήκαμε στο έδαφος.