52 χρόνια από την ανακήρυξη της κυπριακής δημοκρατίας, μιας δημοκρατίας που κάποιοι βάλθηκαν να καταλύσουν. Την ίδια ώρα που οι Τούρκοι αδελφοί μας αλωνίζουν στη νεκρή ζώνη, την ίδια ώρα που αλωνίζουν στις κρατικές υπηρεσίες μας και απολαμβάνουν μόνο ωφελήματα από το κράτος μας, το κατοχικό καθεστώς απαγάγει συμπολίτες μας, και άκουσον άκουσον αστυνομικούς!!!!

Μετά την έντεχνη διάλυση της Εθνικής Φρουράς και της οικονομίας, διερωτώμε πλέον τι μας έχει απομείνει ώστε να ισχυριζόμαστε ότι είμαστε κράτος και αξίζουμε του όποιου σεβασμού.

Μα το ψευδοκράτος απέναντι μας, στην ουσία λειτουργεί με περισσότερη σοβαρότητα όταν πρόκειται για την «κυριαρχία» του.

Την ίδια ώρα που οι Τ/κ αδελφοί, εισέρχονται από χωράφια της νεκρής ζώνης κατά μήκος της γραμμής αντιπαράταξης, κάποιοι δίνουν εντολές στην αστυνομία και την ΕΦ να τους αφήνουν ήσυχους, να μην ενοχλούν τα αδέλφια μας. Να τους αφήνουμε ήσυχους να μεταφέρουν ότι μεταφέρουν, να κάνουν τις δουλειές τους όπως θέλουν...

Πόσο καιρό θα ανεχόμαστε τα ρεζιλέματα; Πόσο καιρό θα αφήνουμε ένα ψευδοκράτος να μας γελοιοποιεί με τέτοιο τρόπο; Πόσο καιρό; Πού είναι η περηφάνεια μας;