Φτάσαμε στην τελική ευθεία όσο αφορά τη λήψη αποφάσεων από μέρους των κομμάτων, ενόψει των Προεδρικών Εκλογών του 2013.

Μετά και την τελική απόφαση του ΔΗΚΟ, για στήριξη του Νίκου Αναστασιάδη, ο ΔΗΣΥ βρίσκεται ακόμα πιο κοντά στην μεγάλη επιστροφή του στην εξουσία.

Πλέον εκκρεμούν οι τελικές αποφάσεις του ΕΥΡΩΚΟ (το οποίο έχει σχεδόν καταλήξει σε στήριξη του Νίκου Αναστασιάδη) και των Οικολόγων.

Οι τρεις διεκδικητές της Προεδρίας, με διαφορετικές προσεγγίσεις μεν, προσπαθούν να πείσουν τους ψηφοφόρους για την ορθότητα των θέσεων τους. Εκ πρώτης όψεως, οι απόψεις και των τριών ακούγονται λογικές και επίκαιρες, με την ατζέντα και των τριών να αγγίζει τόσο το μείζον θέμα της οικονομίας, όσο και το κυπριακό, βάζοντας παράλληλα μια πινελιά με θέσεις περί εκσυγχρονισμού του κράτους και των θεσμών.

Νίκος Αναστασιάδης: Η υποψηφιότητα του έχει αποκτήσει φοβερή δυναμική με αφορμή τις πρώτες δημοσκοπήσεις αλλά και την πρόσφατη υποστήριξη που εξασφάλισε από το ΔΗΚΟ. Ο Νίκος Αναστασιάδης, γνωστός για την αποφασιστικότητα του, δηλώνει ετοιμότητα για να «συνενώσει» δυνάμεις και να κυβερνήσει δημοκρατικά τον τόπο με την συμμετοχή όλων των πολιτικών δυνάμεων στη λήψη αποφάσεων. Παράλληλα, βασιζόμενος στην αποτυχία του ΑΚΕΛ στα θέματα της οικονομίας, είναι ιδιαίτερα πειστικός για το γεγονός ότι «ΞΕΡΕΙ» τι πρέπει να πράξει για να χειριστεί το οικονομικό αδιέξοδο, αλλά και την Τρόικα. Το αδύνατο του σημείο, το οποίο όμως δείχνει ότι δεν επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την μάζα των ψηφοφόρων, είναι το θέμα του κυπριακού. Οι γνωστές του παλαιότερες θέσεις όσο αφορά το κυπριακό, καθώς και η στάση του στο δημοψήφισμα του 2004, συχνά αποτελούν αγκάθι. Παρόλα αυτά, η ανάγκη για αποφασιστικότητα στα θέματα της οικονομίας, φαίνεται ότι υποβιβάζουν τη σημασία των πιο πάνω, με αποτέλεσμα πολλοί οι οποίοι διαφώνησαν μαζί του στο παρελθόν, να του δίνουν σήμερα «συγχωροχάρτι».

Σταύρος Μαλάς: Η ανακοίνωση της υποψηφιότητας του από το ΑΚΕΛ, αρχικά αντιμετωπίστηκε υποτιμητικά. Κυριότεροι λόγοι ήταν ότι πρόκειται για ένα άνθρωπο χαμηλών τόνων, ο οποίος δύσκολα θα μπορούσε να σταθεί απέναντι στους ανθυποψηφίους του, ενώ ταυτόχρονα αναμενόταν ότι η απογοήτευση των πολιτών για την διακυβέρνηση του ΑΚΕΛ (όπως αποτυπώθηκε στις δημοσκοπήσεις) θα είχε αρνητικό αντίχτυπο. Παρόλα αυτά ο Σταύρος Μαλάς, βάση των πρόσφατων δημοσκοπήσεων, ποζάρει στη δεύτερη και όπως όλα δείχνουν θα δώσει σκληρή μάχη με τον Γιώργο Λιλλήκα για τον δεύτερο γύρο. Ο Σταύρος Μαλάς φαίνεται να υπερασπίζεται από τη μια τις διαχρονικές θέσεις του ΑΚΕΛ, αλλά από την άλλη το πράττει με διαφορετικό επικοινωνιακά τρόπο. Αυτοπροβάλλεται ως ένας επιτυχημένος τεχνοκράτης, ο οποίος υπηρέτησε με ζήλο το Υπουργείο του, και ως τέτοιος Πρόεδρος προτίθεται να κυβερνήσει. Παρόλα αυτά, το γεγονός ότι ο Σταύρος Μαλάς δεν προέρχεται από τις τάξεις του ΑΚΕΛ, σε συνάρτηση με τη δυσαρέσκεια που επικρατεί για την πενταετία Χριστόφια, δύσκολα μπορεί να συσπειρώσει το κόμμα και ακόμη πιο δύσκολα να αντλήσει ψηφοφόρους από άλλα στρατόπεδα. Εξάλλου η υποψηφιότητα Λιλλήκα από μόνη της, προκαλεί προβλήματα στο στρατόπεδο του ΑΚΕΛ, αφού αποτελεί μια εναλλακτική επιλογή για τους μη σκληροπυρηνικούς δυσαρεστημένους ΑΚΕΛιστές.

Γιώργος Λιλλήκας: Ο Γιώργος Λιλλήκας αποτελεί την εναλλακτική πρόταση. Αρχίζοντας από το θέμα του κυπριακού προτείνει μια νέα μορφή διαχείρισης του προβλήματος, ενώ τάσσεται ξεκάθαρα κατά της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Οι θέσεις του όσο αφορά τα εσωτερικά θέματα αλλά και τη λειτουργία του κράτους, μπορούν να χαρακτηριστούν και ριζοσπαστικές με βάση τα δεδομένα, για αυτό και προσελκύει σημαντικό αριθμό νέων. Πλην της ΕΔΕΚ, τυγχάνει στήριξης ανθρώπων που είτε εγκατέλειψαν είτε διαγράφηκαν από τα κόμματα τους αλλά σήμερα απολαμβάνουν τον σεβασμό των πολιτών. Παρόλο που προέρχεται από το χώρο της αριστεράς, ο Γιώργος Λιλλήκας κερδίζει τον τίτλο ως ο υποψήφιος του κέντρου, αφού οι θέσεις του ταυτίζονται με αυτές που είχαν διακυρήξει τα κόμματα του ενδιάμεσου χώρου κατά την άκαρπη προσπάθεια τους για εξεύρεση κοινού υποψηφίου. Ο Γιώργος Λιλλήκας, με συγκεκριμένες προτάσεις που αφορούν όλα τα θέματα, υποστηρίζει ότι τα όποια προβλήματα αντιμετωπίζει η χώρα μπορούν να επιλυθούν με τεχνοκρατικές προσεγγίσεις. Παράλληλα προβάλλει το μοντέλο της συμμετοχικής δημοκρατίας ούτως ώστε να βελτιωθεί η λειτουργία του κράτους αλλά και να ενισχυθούν οι δημοκρατικοί θεσμοί. Όμως, τα όσα του καταλογίζουν οι πολιτικοί του αντίπαλοι σχετικά την πολιτική του σταδιοδρομία, φαίνεται ότι πιάνουν τόπο και στοιχίζουν στην υποψηφιότητα του. Την ίδια ώρα οι προτάσεις του τόσο όσο αφορά το κυπριακό αλλά και τα υπόλοιπα θέματα, θεωρούνται από πολλούς ρομαντικές. Οι ίδιοι αφήνουν να νοηθεί ότι δεν αποτελεί αξιόπιστη επιλογή και δημιουργείται η εντύπωση ότι ενδεχόμενη εκλογή του θα αποτελούσε «πείραμα».

Όπως έχουν τα πράγματα μέχρι στιγμής, Σταύρος Μαλάς και Γιώργος Λιλλήκας αναμένεται να δώσουν σκληρή μάχη για τον δεύτερο γύρο. Τα σενάρια του δεύτερου γύρου δίνουν και παίρνουν. Ερωτηματικό αποτελεί το τι θα πράξουν στο δεύτερο γύρο, τα μέλη του ΔΗΚΟ τα οποία αποφάσισαν να μην ακολουθήσουν την γραμμή του κόμματος, ιδιαίτερα εάν υπάρχει το δίλημμα Αναστασιάδη Μαλά.