Με το μυαλό τους στις Προεδρικές εκλογές, κόμματα, συντεχνίες και φορείς χειρίστηκαν επικοινωνιακά αλλά και πρακτικά την κάθοδο της Τρόικας στην Κύπρο.

Πώς αποδεικνύεται αυτό;

Μα φυσικά από την λαϊκίστικη τακτική την οποία ακολούθησαν για άλλη μια φορά σε μια από τις κρισιμότερες ώρες για το μέλλον της πατρίδας μας.

Μα πιο πολύ, από το γεγονός ότι για άλλη μια φορά, δεν συμφωνούν σε τίποτα μεταξύ τους.

Αν όντως νοιάζονταν για την οικονομία του τόπου, αν όντως νοιάζονταν για τους πολίτες, θα κάθονταν έστω και την ύστατη στο ίδιο τραπέζι για να τα βρουν. Θα κάθονταν στο ίδιο τραπέζι για να βρουν τις λύσεις, για να αντιμετωπίσουν την τρόικα με πατριωτισμό. Tην Τρόικα που αυτοί έφεραν.

Από την μία οι κυβερνώντες και το ΑΚΕΛ, έχοντας βαρύτατες ευθύνες για τη σημερινή μας κατάντια, προσπαθούν να σώσουν την υστεροφημία τους, παρουσιάζοντας μια εντελώς διαφορετική εικόνα των πραγμάτων, η οποία στόχο έχει να σώσει το κόμμα από το επερχόμενο Βατερλό των εκλογών του 2013.

Από την άλλη η αντιπολίτευση, άφησε αυτούς που κατηγορεί στο έλεος τους, αναλώνοντας πολύτιμο χρόνο σε άσκοπες και ανούσιες δηλώσεις, σε μια προσπάθεια να την βγάλουν καθαρή και να κόψουν πρώτοι το νήμα των Προεδρικών.

Αυτό που δεν αντιλαμβάνονται οι πρώτοι, είναι ότι κάθε άλλο παρά τα όσα διαμηνύει η ιδεολογία τους περί υπεράσπισης της εργατικής τάξης και των χαμηλών στρωμάτων, αποφέρει η πολιτική τους.

Αυτό που δεν αντιλαμβάνονται οι δεύτεροι, είναι ότι γίνονται συνένοχοι σε ένα παιχνίδι εις βάρος της ίδιας τους της πατρίδας.

Όταν τα πάντα καταρρέουν και δεν υπάρχει το πολιτικό θάρρος, η βούληση, η περηφάνια και ο πατριωτισμός για να υπερασπίσουμε ότι έχει απομείνει, τότε γεννάται ένα σοβαρό ερώτημα:

Μήπως τίθεται θέμα εθνικής προδοσίας;