Η Κύπρος των 800,000 κατοίκων, βρίσκεται πλέον στον μηχανισμό στήριξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λίγο πριν αναλάβει την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Είναι η μικρότερη χώρα η οποία εισέρχεται στον μηχανισμό και ταυτόχρονα η μόνη που θα προεδρεύσει της Ευρωπαϊκής Ένωσης την ώρα που έχει ενταχθεί στον μηχανισμό.

Λίγο οι τράπεζες, λίγο η ανευθυνότητα, λίγο η αναβλητικότητα, λίγο το πολιτικό κόστος...μας έφεραν εκεί που οι πλείστοι από τους «καταστροφολόγους» αναμέναμε. Στον πάτο.

Η κυπριακή κοινωνία έγινε μάρτυρας ακόμα μιας τραγικής ιστορίας στον πολύπαθο μας τόπο. Ακόμη μιας ιστορίας την οποία περιτριγυρίζουν και θα περιτριγυρίζουν για πάντα αμέτρητα γιατί.

Έτσι όπως έγινε και την εποχή του χρηματιστηρίου.

Η 25η Ιουνίου του 2012, θα μείνει χαραγμένη με μαύρα γράμματα στην ιστορία του τόπου μας. Μακάρι η συνέχεια να με διαψεύσει, αλλά εκτιμώ ότι θα ζήσουμε δύσκολες στιγμές.

Σε αυτό τον τόπο ακούμε καθημερινά ψέματα. Σε αυτή την περίπτωση αρχίσαμε από το δεν μας αγγίζει η κρίση και φτάσαμε στο "ε και τί έγινε με τον μηχανισμό;"

Δεν είναι τυχαίο που ο πρώην Υπουργός Οικονομικών του Χριστόφια, Χαρίλαος Σταυράκης, δηλώνει στο βιβλίο του με υπερηφάνεια, ότι πριν τις βουλευτικές του Μαϊου του 2011, κατάφερε να αναβάλει με δική του πρωτοβουλία διπλή υποβάθμιση των Fitch.

“Με αυτή μου την ενέργεια, η διπλή υποβάθμιση τελικά ανακοινώθηκε μετά τις εκλογές”, αναφέρει στο βιβλίο του κορτώνοντας. Με λίγα λόγια, προκειμένου να μην πληγεί το κυβερνών κόμμα ΑΚΕΛ στις βουλευτικές, απέκρυψε την αλήθεια από τον κυπριακό λαό.

Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, ΑΚΕΛ και κυβέρνηση, προσπαθούν να πείσουν τον λαό ότι ο μοναδικός λόγος που μπαίνουμε στον μηχανισμό στήριξης είναι οι τράπεζες και τίποτα άλλο.

Όχι επειδή με την “φιλολαϊκή” τους πολιτική άδειασαν τα δημόσια ταμεία. Όχι επειδή με την άγνοια τους στις παροτρύνσεις της κομισιόν άφησαν την χώρα να καταρρεύσει.

H oυσία είναι ότι πλέον το μέλλον των εργαζομένων θα είναι στα χέρια της τρόικας ενώ υπήρχε η ευκαιρία να το αποφεύγαμε με ορθή διαχείρηση.

Όλα αυτά ελπίζουμε ότι κάποτε θα τα κρίνει η ιστορία.

Το ερώτημα όμως που παραμένει είναι: και τώρα τί;

Η Κύπρος του μηχανισμού στήριξης, είναι λογικό ότι θα τύχει εκμετάλλευσης από τους γνωστούς άγνωστους όσο αφορά το εθνικό θέμα. Κάποιοι θα σπεύσουν να εκμεταλλευτούν την οικονομική αδυναμία μας, προκειμένου να επιβάλουν τους σχεδιασμούς τους στο κυπριακό.

Την ίδια ώρα, πιθανόν να κληθούμε να θυσιάσουμε και το ποσοστό κέρδους από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων για τους οποίους πανηγυρίζαμε πριν από μερικούς μήνες.

Πλέον ακούγοντας τους κυβερνώντες να μιλούν για τις εξελίξεις, μου θυμίζουν την ορχήστρα του Τιτανικού, που την ώρα που βυθιζόταν, συνέχιζε να παίζει...

Ερώτηση:

Πώς ένιωσε ο Χριστόφιας άραγε όταν Γερμανός δημοσιογράφος τον ρώτησε αν η Κύπρος είναι προς πώληση; Αντιλήφθηκε μήπως σε τι περιπέτειες βρίσκεται πλέον η Κύπρος;