Άγονες και ανούσιες μπορούν να χαρακτηριστούν οι μέχρι στιγμής προσπάθειες του ενδιάμεσου χώρου για εξεύρεση ενός κοινού υποψηφίου για τις Προεδρικές εκλογές του 2013.

Η κοινή διακήρυξη των κομμάτων, και ο ενθουσιασμός των ηγεσιών τους στα πρώτα στάδια της διαδικασίας, δημιούργησαν αισιοδοξία στους ψηφοφόρους τους και όχι μόνο, ότι η συλλογική κάθοδος τους θα έδινε στην κοινωνία μια εναλλακτική λύση.

Το γεγονός ότι το χρονοδιάγραμμα το οποίο είχε τεθεί αρχικά, δεν τηρήθηκε, σε συνδιασμό με την εκ νέου αναβολή της παράτασης που δόθηκε, με αφορμή την επίσκεψη Σουλτς, ανατρέπει το σκηνικό δημιουργώντας αμφιβολίες για το αν τελικά η όλη προσπάθεια θα καταστεί καρποφόρα.

Το στρατόπεδο του ΔΗΚΟ αποδεικνύεται αναξιόπιστο, ενώ οι φωνές, ιδιαίτερα κατά του Προέδρου του κόμματος, Μάριου Καρογιάν πληθαίνουν παρασκηνιακά.

Τόσο στους εσσωτερικούς κύκλους του ΔΗΚΟ, όσο και στους κύκλους των άλλων κομμάτων του ενδιάμεσου χώρου, ο Μάριος Καρογιάν αποτελεί το «αγκάθι» στην διαδικασία, με τον ίδιο να απαντά επανελλημμένα ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει και ότι παραμένει προσηλωμένος στον στόχο που έχει τεθεί.

Στην ΕΔΕΚ είναι σαφώς απογοητευμένοι με τις εξελίξεις και το σενάριο αυτόνομης καθόδου του κόμματος με υποψήφιο τον Γιαννάκη Ομήρου, κερδίζει έδαφος. Την ίδια ώρα θεωρούν ότι υπάρχει έντονο φλερτ μεταξύ Μάριου Καρογιάν και ΑΚΕΛ, κάτι το οποίο προκαλεί και τις συνεχείς αναβολές στην κατάληξη της προσπάθειας.

Στο ΕΥΡΩΚΟ, αρνούνται να πιστέψουν ότι η όλη προσπάθεια πιθανόν να έχει αρνητική κατάληξη, και αφήνουν να νοηθεί ότι γίνεται μια επικοινωνιακή προσβολή του ενδιάμεσου χώρου, με στόχο το ναυάγιο της διαδικασίας.

Οι Οικολόγοι, επιμένουν στην αλλαγή της διαδικασίας επιλογής του υποψηφίου, υποστηρίζοντας ότι θα πρέπει να δοθεί χώρος στους ψηφοφόρους μέσω συνεδρίου, προκειμένου να δείξουν τις προθέσεις τους. Αυτό το σενάριο φυσικά φαντάζει εξωπραγματικό λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ηγεσίες των κομμάτων δεν φαίνεται να τα βρίσκουν ούτε καν μεταξύ τους.

Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, συμπεριλαμβανομένου και των προθέσεων του ΑΚΕΛ για νέα συνεργασία με υποψήφιο από τον προοδευτικό χώρο, το μέλλον της όλης προσπάθειας δεν φαντάζει και τόσο λαμπρό.

Την ίδια ώρα, ο Νίκος Αναστασιάδης έχει κερδίσει ουσιαστικό έδαφος, αφού αποτελεί την ισχυρότερη υποψηφιότητα που υπάρχει στο τραπέζι. Ο ίδιος σαφώς και επωφελείται από τις εξελίξεις στον ενδιάμεσο χώρο, αφού ήδη προχωρεί σε παρουσίαση των προτάσεων του, την ίδια ώρα που οι υπόλοιποι ψάχνονται.

Η υποψηφιότητα του Γιώργου Λιλλήκα σαφώς και ενδιαφέρει τον ενδιάμεσο χώρο. Παρόλα αυτά φαίνεται ότι δεν αντιμετωπίζεται με καλό μάτι από τον Μάριο Καρογιάν, παρόλο που υψηλόβαθμα στελέχη του ΔΗΚΟ τον κάλεσαν να ρίξει το όνομα του στο τραπέζι.

Η ουσία στην όλη υπόθεση είναι ότι ο ενδιάμεσος χώρος δεν έχει πείσει τους πολίτες όσο αφορά τις συγκλίσεις τις οποίες επικαλούνται, κάτι το οποίο θα αποτελέσει βαρόμετρο ακόμα και αν τελικά τα βρουν, αφού θα είναι ιδιαίτερα δύσκολο να προσελκύσουν ψηφοφόρους από άλλους χώρους.