Kάποτε τα ακούγαμε και γελάγαμε. Ιστορίες της Χαλιμάς, βγαλμένες από τα μυαλά παρανοϊκών και απαισιόδοξων ανθρώπων που δεν έχουν ζωή, λέγαμε.

Τα όσα ζούμε σήμερα όμως, προβληματίζουν τους πάντες, δεξιούς, αριστερούς, κεντρώους, αναρχικούς, πλούσιους, φτωχούς, μορφωμένους και αμόρφωτους.

Εκτός από την οικονομική κρίση, υπάρχει και η πολιτική κρίση. Αυτό γιατί τα θεμέλια της δημοκρατίας έχουν πληγεί σε μεγάλο βαθμό. Βλέπουμε κυβερνήσεις να διορίζονται αντί να εκλέγονται, δήθεν για να σώσουν τις χώρες από τα χρέη και την κατάρρευση.

Βλέπουμε μέτρα λιτότητας δήθεν για να σωθούν οι οικονομίες και οι τράπεζες και αντ’ αυτού βλέπουμε τον άνθρωπο να εξευτελίζεται ζώντας σε συνθήκες πρωτόγονες.

Μα το χειρότερο από όλα, βλέπουμε τις επιλογές μας να λιγοστεύουν σε επικίνδυνο βαθμό, με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε σήμερα σε αδιέξοδα.

Ο φαύλος κύκλος

Ξεκινώντας από κρατικό επίπεδο, είναι ξεκάθαρο ότι οι περικοπές έχουν ως αποτέλεσμα την μείωση της ποιότητας των υπηρεσιών που παρέχονται στον πολίτη. Υγεία, Παιδεία, Κρατική Λειτουργία κτλ επηρεάζονται σημαντικά από τη μείωση του ανθρώπινου δυναμικού και του ύψους των κονδυλίων που διατίθενται.

Στον ιδιωτικό τομέα οι περικοπές έχουν οδηγήσει σε μείωση του ανθρώπινου δυναμικού, μείωση των μισθών και αύξηση του φόρτου εργασίας στο υφιστάμενο προσωπικό.

• Αύξηση της ανεργίας = κόστος για το κράτος, μείωση της ρευστότητας στην αγορά, αύξηση των κοινωνικών προβλημάτων.
• Περισσότερες ώρες εργασίας = αύξηση των κοινωνικών προβλημάτων και πλήγμα στον θεσμό της οικογένειας

Ως αποτέλεσμα δεν υπάρχει ρευστότητα στην αγορά και εν συνεπεία παρουσιάζεται χαμηλότερη ζήτηση των προϊόντων και υπηρεσιών.

Η ανεργία και η φτώχια οδηγούν επίσης στην αύξηση της εγκληματικότητας. Οι ληστείες οι δολοφονίες και οι αυτοκτονίες γίνονται πλέον καθημερινά φαινόμενα.

Χαμένοι οι πολιτικοί

Οι πολιτικοί έχουν χάσει εδώ και καιρό την αξιοπιστία τους. Ανίκανοι να δώσουν λύσεις και μπλεγμένοι σε σκάνδαλα διαφθοράς βρίσκονται πλέον στο στόχαστρο πολλών πολιτών. Δεν είναι τυχαίο που η αποχή από τις εκλογές είναι πλέον παγκόσμιο φαινόμενο.

Έτσι εμφανίστηκαν στο προσκήνιο οι τεχνοκράτες. Άνθρωποι οι οποίοι προέρχονται από τις τράπεζες και τους μεγάλους οργανισμούς, χωρίς αισθήματα και καθόλου δοκιμασμένοι.

Η όλη κατάσταση δοκιμάζει τις αντοχές τόσο των πολιτών, όσο και της λειτουργίας του συστήματος σήμερα.

Στον αέρα αιωρείται ένα τεράστιο ερωτηματικό που αφορά το μέλλον. Ένα μέλλον που κανείς δεν φαίνεται ικανός να προβλέψει.

Ερώτηση

Με τον μηχανισμό στήριξης να «χτυπά» ολοένα και πιο δυνατά την πόρτα της χώρας μας, υπάρχει κάποιος ικανός να σταθεί βράχος στο τσουνάμι που έρχεται, νοουμένου ότι η δική μας χώρα ήδη αντιμετωπίζει προβλήματα με την εθνική της κυριαρχία;