Πιο πολύ συζητήθηκε η αποχή, παρά το αποτέλεσμα των εκλογών. Αλλά η αποχή έμεινε εκεί στην περασμένη Κυριακή και δεν μπορεί να αλλάξει οτιδήποτε. Κάποιοι λένε, όμως, ότι το κομματικό σκηνικό αλλάζει.

Τα ίδια φυσικά είχαμε ακούσει και μετά το πολύκροτο αποτέλεσμα των πρώτων Ευρωεκλογών, το 2004. Όμως τελικά σχεδόν τίποτα δεν άλλαξε τότε.
Ή σχεδόν τίποτε…

Τα...δυο ΔΗΚΟ στο προσκήνιο

Το ότι μέσα στο ΔΗΚΟ ξεκίνησε δεύτερος ή και τρίτος γύρος της ενδοκομματικής διαμάχης δεν είναι βέβαια κάτι καινούριο. Αναμενόμενο ήταν. Επειδή ο νέος πρόεδρος δεν μπορεί να υπερασπιστεί το δέκα τοις εκατό και κάτι, σε σύγκριση με το προηγούμενο δώδεκα. Όπως και ο προηγούμενος πρόεδρος δεν μπορούσε εύκολα να υπερασπιστεί το 15% των βουλευτικών, σε σχέση με το εξαιρετικό 17% του 2006. Αλλά η ενδοκομματική μάχη στο ΔΗΚΟ δεν φαίνεται να μπορεί να λήξει. Θα ζήσουμε φαίνεται ένα ακόμα επεισόδιο στο ίδιο επαναλαμβανόμενο έργο.

Και τώρα και πάντα ΑΚΕΛ;

Το ΑΚΕΛ στις Ευρωεκλογές θεωρεί ότι «συγκράτησε το ποσοστό» στο επίπεδο των περσινών Προεδρικών. Μετά το φιάσκο των Προεδρικών, με τον απερχόμενο Πρόεδρο Χριστόφια να μην μπορεί να εμφανιστεί στην κάλπη, το ζητούμενο δεν ήταν βέβαια να μείνουν σε εκείνο το επίπεδο. Ήταν να γίνει ανασυγκρότηση. Πάντως, ανεξάρτητοι παρατηρητές έλεγαν ότι το ποσοστό που πήρε το ΑΚΕΛ στις δυο τελευταίες εκλογές, είναι εκείνο το ιστορικό χαμηλό που είχε βγάλει το σύνθημα «και τώρα και πάντα ΑΚΕΛ-ΑΚΕΛ ΑΚΕΛ». Όπως, λοιπόν, το κόμμα είχε βγει από το «πηγάδι» του 1985, έτσι αναμένεται και τώρα να ανασυγκροτηθεί και να αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες του. Το ζήτημα είναι με ποια ιδεολογία (με βάση τα σημερινά δεδομένα), με ποια ατζέντα και, βεβαίως, με ποια στελέχη…

Η ανάσα του Γ. Λιλλήκα

Αυτή η αποστολή δεν θα είναι και πολύ δύσκολη, αφού δεν νοιώθει πραγματικό ανταγωνισμό στο χώρο της αριστεράς. Αντίθετα, μάλλον η ΕΔΕΚ νοιώθει πολύ έντονα πια την ανάσα του νέου «παίκτη», που δεν είναι άλλος από το κόμμα του Γιώργου Λιλλήκα, το οποίο στήθηκε πάνω στη δική της στήριξη για τις προεδρικές εκλογές. Μπορεί να είναι ικανοποιημένη η «Συμμαχία Πολιτών»; Όχι, δεν μπορεί να είναι. Διότι στις Ευρωεκλογές συμμετείχε για να κερδίσει μια έδρα στις Βρυξέλλες.

Πλησίασε, αλλά δεν τα κατάφερε. Πήγε στην πηγή, έφτασε μέχρι εκεί, αλλά δεν κατάφερε να πιει νεράκι. Διότι η ΕΔΕΚ είχε…«πράσινο σωσίβιο»! Αν τα είχε καταφέρει, τότε ο «σεισμός» στον λεγόμενο ενδιάμεσο χώρο θα ήταν εκκωφαντικός. Οι ίδιοι δηλώνουν ικανοποιημένοι διότι κέρδισαν την συμμετοχή στο Εθνικό Συμβούλιο. Αντικειμενικά κρίνοντας, όμως, αυτό δεν είναι μεγάλο επίτευγμα. Διότι εκεί θα συμμετείχαν ούτως ή άλλως, αφού ο Πρόεδρος Αναστασιάδης θέλει φανερά να δίνει μηνύματα ενότητας. Ενώ, ήδη, συμμετέχουν κόμματα με αρκετά χαμηλότερη εκλογική δύναμη.

Σημαντικό ήταν το αποτέλεσμα και του «μη κομματικού σχήματος» του μέχρι πρότινος συναγερμικού οικονομολόγου-επιχειρηματία Στέλιου Πλατή. Το «Μήνυμα Ελπίδας» έγραψε ένα αναγνωρίσιμο ποσοστό. Θα μπορούσε, όμως, να πει κάποιος ότι σε μια χώρα με τόση απογοήτευση από το κομματικό σύστημα, όπου οι πολίτες έχουν υποστεί τόσο ισχυρό σοκ, ένας τέτοιος «εναλλακτικός» σχηματισμός, θα μπορούσε να καταγράψει μέχρι και διψήφιο ποσοστό. Εδώ όμως είναι...Κύπρος!

Παρακαλώ σημειώστε το 38%

Και επειδή εδώ είναι Κύπρος, οι πολλές συζητήσεις σχεδόν απέκρυψαν το πραγματικά εντυπωσιακό ποσοστό 38% του Δημοκρατικού Συναγερμού. Ένα ιστορικό ρεκόρ για ένα κόμμα με νέα ηγεσία, το οποίο επωμίζεται όλο το πολιτικό κόστος του Μνημονίου και της «δρακόντειας» θεραπείας που δέχεται η οικονομία και η κοινωνία της χώρας. Αν, όμως, οι εκλογές αυτές έχουν συνέπειες για το πολιτικό σκηνικό, θα πρέπει κανείς να τις ψάξει στην ισορροπία Προεδρικού-Πινδάρου.

Δεν πέρασαν μερικές μέρες από το άνοιγμα της κάλπης και ο Δημοκρατικός Συναγερμός φαίνεται να αρθρώνει δική του φωνή για κάποια ζητήματα, στέλνοντας και μήνυμα προς την κεντρική εξουσία. Κάποιες κακές γλώσσες είπαν ότι επειδή δεν πήρε πολλή προσοχή το νικηφόρο αποτέλεσμα του κόμματος, ο Αβέρωφ φρόντισε με τοποθετήσεις την επομένη των εκλογών να πει «εγώ είμαι εδώ». Από την μια ο Συνεργατισμός, από την άλλη η...μετάταξη της Επιτρόπου Μεταρρύθμισης στην κορυφή μιας ιδιωτικής τράπεζας, η εικόνα που πέρασε προς τα έξω είναι ότι στο εξής ο Συναγερμός δεν θα ακολουθεί απλώς, αλλά θα... μιλά κιόλας.

Οι κακές γλώσσες λένε, ήδη, ότι ο νέος πρόεδρος του κόμματος βιάστηκε να δείξει μαζί με την επιτυχία της κάλπης και τα...δόντια του κόμματος. Κάποιοι υποστηρικτές του αντιτείνουν ότι «πολλά άντεξε μέχρι τώρα, δεν μπορεί να αντέξει άλλο το ρόλο του σάκου του μποξ, τώρα είναι καιρός να διορθώσει ή και να ανασκευάσει τις εντυπώσεις». Η αλήθεια λογικά βρίσκεται ανάμεσα στα δυο.

Πινδάρου-Προεδρικό

Η ΠΙΝΔΑΡΟΥ δεν έχει πρόβλημα απ’ ότι φαίνεται με τον ίδιο τον Πρόεδρο. Εξάλλου, η επαφή και συνεννόηση Αναστασιάδη-Αβέρωφ είναι καθημερινή. Το πρόβλημα είναι με ενέργειες και αποφάσεις που παίρνονται «στο όνομα του Προέδρου». Το ρεπορτάζ αναφέρει ότι ο πρόεδρος του Συναγερμού δεινοπάθησε στην προεκλογική προσπάθεια, έχοντας να αντιμετωπίσει αποφάσεις που έβαζαν βόμβες σε «τοπικές κοινωνίες».

Δεν ζητούσε κομματικούς διορισμούς, λέγεται, αλλά το να αγνοούνται όλοι οι πιθανοί τοπικοί κατάλληλοι υποψήφιοι και να στέλνουν τα κεντρικά για τη διεύθυνση της ελεύθερης περιοχής Αμμοχώστου πρόσωπο από τη Λευκωσία, δεν μπορούσε να το υποστηρίξει. Όπως, επίσης, δεν μπορούσε να δικαιολογήσει την «ανακύκλωση» μέσα στη νέα δομή του Συνεργατισμού, προσώπων που σχετίζονται με όλα όσα κακά έγιναν τα προηγούμενα χρόνια μέσα στο τραπεζικό σύστημα. Αυτή φαίνεται να ήταν η αιτία της «άρσης εμπιστοσύνης» του ΔΗΣΥ στο Συμβούλιο του Συνεργατισμού.

Το ντέρμπι του Σ. Ασφαλείας

ΤΟ ΑΚΕΛ πνέει τα μένεα διότι ο πρώην Υπουργός Φώτης Φωτίου συνεδριάζει με «εν ενεργεία αξιωματικούς» για να στήσει το επόμενο πόστο του. Το οποίο όλοι από καιρό περιμένουν. Η ασίστ πάσα της Εζεκία Παπαϊωάννου αξιοποιήθηκε πλήρως από το ΔΗΣΥ, ο οποίος έσπευσε να διευκρινίσει ότι «αν δικαιολογείται να γίνει το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας, οι όποιες προσλήψεις θα πρέπει να γίνουν με κριτήρια αξιοκρατικά και τεχνοκρατικά», στέλνοντας το μήνυμα ότι τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο.

Δεν πρόκειται βέβαια η Πινδάρου να αμφισβητήσει το Νίκο Αναστασιάδη, ο οποίος για πολλούς ψυχολογικά παραμένει ηγέτης του Συναγερμού. Όμως, ο Αβέρωφ αρχίζει πια να κάνει τα…«δικά του βήματα». Το ορατό σχέδιο είναι ότι ο Συναγερμός θα συνεχίσει να στηρίζει σθεναρά τον Πρόεδρο και την Κυβέρνηση, όμως θα ασκεί και έλεγχο στα όσα κάνουν ή δέν κάνουν συνεργάτες του Νίκου Αναστασιάδη. Φανταστείτε, έλεγε μεσαίο συναγερμικό στέλεχος, τι θα σήμαινε αν αυτή η «φαεινή ιδέα» για να πάρουν ξανά το προνόμιο της πρώτης θέσης στο αεροπλάνο οι υπουργοί και ένα σωρό μανδαρίνοι, είχε κυκλοφορήσει από τη μέρα που το πήραν, δηλαδή μια βδομάδα πριν από τις εκλογές...

Το επίμαχο χρίσμα του Επιτρόπου

Στις Ευρωεκλογές όμως είχαν τη μερίδα του λεόντος και τα πρόσωπα.

Η θεαματική επικράτηση της Ελένης Θεοχάρους δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Από το περιβάλλον της ίδιας υπογραμμίζουν ότι «ο Πρόεδρος πρέπει να λάβει υπόψη για την επιλογή του Επιτρόπου ποιος θεωρούν οι πολίτες ότι έχει το δυνατό ευρωπαϊκό προφίλ». Οι ίδιοι κύκλοι θεωρούν ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης πρέπει τώρα να αναθεωρήσει τη θεωρούμενη ως προειλημμένη απόφαση για να στείλει στην Κομισιόν τον Χρήστο Στυλιανίδη. Από το περιβάλλον του Προέδρου, υπογραμμίζουν πως ο τέως Κυβερνητικός Εκπρόσωπος συναντά παντού ανοικτές πόρτες και φίλους στις Βρυξέλλες και «σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για το κυπριακό τον χρειάζεται ο τόπος στο Κολλέγιο των Επιτρόπων».

Ο τρίτος στην κατάταξη, ακούραστος βουλευτής Αμμοχώστου Λευτέρης Χριστοφόρου, φαίνεται ήδη να ετοιμάζεται για μετακόμιση στις Βρυξέλλες, αφού θεωρείται βέβαιο ότι ως επιλαχών θα πάρει τη θέση του ενός από τους δυο πρώτους ευρωβουλευτές που θα οδεύσει για την Κομισιόν. Μετά ξεκινά η διαδικασία για νέο αναπληρωτή πρόεδρο στον ΔΗΣΥ. Δεν είναι λίγοι, όμως, εκείνοι που στο κυβερνών κόμμα θεωρούν ότι είναι ήδη δεδομένο ποιος μπορεί να κάνει γι’ αυτή τη θέση προκειμένου να την γεμίσει επάξια…

Η Αντιγόνη μένει στην Κύπρο

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ενδοκομματικά δεν είναι όμως λιγότερο έντονα στα άλλα κόμματα. Δεν θα μείνει σίγουρα χωρίς συνέπειες το ότι η προβεβλημένη ως «πρώτη στις στατιστικές» ευρωβουλευτής του ΔΗΚΟ έχασε τη μάχη από τον πολιτευτή Κερύνειας, Κώστα Μαυρίδη. Ενόψει των «ζωντανών» διεργασιών που εξαγγέλλονται στο ΔΗΚΟ, αεικίνητη η Αντιγόνη, περίπου εξαγγέλλει «νέα τάση». Στην ΕΔΕΚ, μετά τη «λαχτάρα» από τα περίεργα αποτελέσματα που έβγαιναν από την υπηρεσία εκλογών σχετικά με τον κ. Ρουσή, η εκλογή του Δημήτρη Παπαδάκη θεωρείται από αρκετούς «απόδοση δικαιοσύνης». Αφήνει όμως το ενδοκομματικό «δίπολο» με ένα κεντρικό στέλεχος ισορροπίας λιγότερο...