Πώς το εκλογικό αποτέλεσμα στο Δημοκρατικό Κόμμα θα επηρεάσει την πορεία της Κυβέρνησης

Οι συσχετισμοί και οι ισορροπίες μέσα στο κόμμα της συμπολίτευσης είναι βέβαιο ότι θα μεταβληθούν. Την ίδια όμως ώρα και για διαφορετικούς λόγους φτιάχνεται και ένας νέος ΔΗΣΥ μέσα στη νέα εποχή 

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα της εκλογής της 1ης Δεκεμβρίου, στη συνέχεια θα έχουμε ένα… νέο ΔΗΚΟ. Είτε ο ένας εκλεγεί είτε ο άλλος, οι συσχετισμοί και οι ισορροπίες μέσα στο κόμμα της συμπολίτευσης είναι βέβαιο ότι θα μεταβληθούν. Την ίδια όμως ώρα και για διαφορετικούς λόγους φτιάχνεται και ένας νέος ΔΗΣΥ. Ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος Αβέρωφ Νεοφύτου, μετά το φυσιολογικό μούδιασμα και την απόλυτη έκτακτη ανάγκη των προηγούμενων μηνών, προσανατολίζεται ήδη να επαναπροσδιορίσει το στίγμα και το προφίλ του Συναγερμού μέσα στη νέα εποχή. Σταδιακά και μάλλον συγκρατημένα, αλλά με σαφές στίγμα, ο νέος Πρόεδρος του ΔΗΣΥ θέτει τις βάσεις για σημαντικές αλλαγές στο κόμμα εξουσίας. Μέρος αυτών των αλλαγών φαίνεται να οφείλονται στη «μνημονιακή ηλικία» στην οποία έχει μπει η Κύπρος, αλλά υπάρχουν και άλλες που σχετίζονται με τη δική του αντίληψη των πραγμάτων…

Το μήνυμα Αβέρωφ στο Ανώτατο

Χαρακτηριστική και ιδιαίτερα περιεκτική ήταν η ομιλία-κατάθεση που έκανε στην πρόσφατη σύνοδο του Ανωτάτου Συμβουλίου του κόμματος. Έδωσε ένα καθαρά νέο προφίλ, πατώντας βέβαια πάντοτε στερεά στις παρακαταθήκες του Γλαύκου Κληρίδη και του Νίκου Αναστασιάδη. Η ομιλία αυτή έμοιαζε κάπως με «προγραμματικές δηλώσεις» της προεδρίας του και κατέληξε με την αγαπημένη φράση του «Δεν θα βάλουμε νερό στο κρασί μας και όπου χρειάζεται θα σπάσουμε αβγά…». Μιλούσε για την αποφασιστικότητα να γίνουν τομές και αλλαγές.

Γι’ αυτό και αφού υπενθύμισε ότι «κάθε λανθασμένη απόφαση κοστίζει εκατομμύρια και έχει ως συνέπεια ανθρώπινες θυσίες», δήλωσε ότι «είμαστε ορκισμένοι εχθροί του λαϊκισμού». Ταυτόχρονα, όμως, φρόντισε ο κ. Νεοφύτου να μετριάσει εντυπώσεις που έχουν δημιουργηθεί και τον θέλουν «σκληρό» στην οικονομική πολιτική. Η πρώτη παρέμβαση πολιτικής ήταν πρόταση που ήδη έχει κάνει και στη Βουλή και διά στόματος του Εκπροσώπου Τύπου του κόμματος για μια πολιτική αλληλεγγύης στις δύσκολες ώρες που έρχονται: «Όσοι έχουμε εισοδήματα και ακόμα περισσότερο υψηλά εισοδήματα, οφείλουμε να στηρίξουμε όσους δυσπραγούν. Γι’ αυτόν τον λόγο εξετάζουμε τη δημιουργία ενός ξεχωριστού ταμείου αλληλεγγύης για την απασχόληση και την κοινωνική συνοχή». Διότι, όπως παρατήρησε, πρέπει «να είμαστε κοινωνικά δίκαιοι, ιδιαίτερα προς τα μεγάλα θύματα της οικονομικής τραγωδίας». 

Πρόταση ανοίγματος και διεύρυνσης

Αυτό δεν είναι όμως το μόνο «άνοιγμα» που επιχειρεί ο νέος ηγέτης του Συναγερμού. Αφού δεσμεύτηκε για προσήλωση σε διαδικασίες διαφάνειας, με πρωτοβουλίες είτε για τα οικονομικά κομματικά (εισηγήσεις GRECO) είτε για επιλογές και διορισμούς σε ημικρατικούς οργανισμούς, έκανε άνοιγμα και στους «ανέντακτους» και στους «αμφισβητίες» του κομματικού σκηνικού.

«Τη μάχη του καινούργιου αύριο για την πατρίδα μας πρέπει να τη δώσουμε μαζί με όλους τους συνειδητούς συμπολίτες μας, που βρίσκονται σήμερα έξω από τα κομματικά στεγανά. Τους χρειαζόμαστε. Η δημοκρατία τους χρειάζεται. Ο τόπος μας τους χρειάζεται». Παραδέχεται, μάλιστα, εκ μέρους του κόμματός του και ευθύνη για την απαξίωση και την αποστασιοποίηση:

«Επειδή ακριβώς εμείς, τα κόμματα και οι νοοτροπίες που αναπτύξαμε, ήμασταν οι αιτίες για τη δική τους φυγή από τα κοινά, εμείς οφείλουμε να αλλάξουμε και να τους προσεγγίσουμε». Δεν «τσιγκουνεύτηκε» την αυτοκριτική, αναγνωρίζοντας ότι πρέπει «να τους ακούσουμε, να συνομιλήσουμε, να διορθωθούμε και να συμφωνήσουμε σε βασικούς άξονες που αφορούν τη ζωή όλων μας». Και κατέληξε στο ότι «ο Δημοκρατικός Συναγερμός βγαίνει έξω από τα γραφεία». 

Πρόταση «κέντρου» στο Κυπριακό και για ιδιωτικοποιήσεις

Εξίσου συγκεκριμένος και τολμηρός θέλησε όμως ο Αβέρωφ Νεοφύτου να φανεί και για το Κυπριακό. Έχοντας πάντα στο βάθος του νου όχι μόνο τη μεγάλη αποτυχία του 2004, που παραμένει «βαρίδι» για το κόμμα του, αλλά και την απλόχερη στήριξη που δόθηκε για δυο τουλάχιστον χρόνια στις προσπάθειες και τους «αυτοσχεδιασμούς» του Προέδρου Χριστόφια με τον «σύντροφο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ», ευθυγραμμίστηκε με τα όρια ασφαλείας που θέτει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. Για τον οποίο σημείωσε ότι «σωστά έχει επισημάνει ότι το πλαίσιο του διαλόγου, το να συζητάμε και οι δύο πλευρές για το ίδιο αποτέλεσμα, είναι προϋπόθεση για να μπορούν να είναι οι συνομιλίες αποτελεσματικές».

Λίγες μέρες πριν από τη συνάντηση με την ηγεσία του τουρκοκυπριακού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος διευκρίνησε ότι «αναμένουμε από την τουρκοκυπριακή πλευρά να ανταποκριθεί εποικοδομητικά στην εξαιρετικά σημαντική ανάγκη του συγκεκριμένου πλαισίου διαλόγου, εάν πραγματικά επιθυμεί πρόοδο στο Κυπριακό». Ακολούθησε η σαφής θέση ότι «δεν είναι διαπραγμάτευση το να καταθέτουμε εμείς προτάσεις για διζωνική δικοινοιτκή ομοσπονδία με μια κυριαρχία, μια ιθαγένεια και μια διεθνή προσωπικότητα, και από την άλλη να προσκρούουμε στον τοίχο των δυο συνεργαζόμενων κρατών και των θεωριών περί συνεταιρισμού. Ποιος θέλει, άραγε, αυτήν την άγονη διαδικασία. Για ποιο λόγο;»

Παίρνοντας αυτήν τη θέση, ο ΔΗΣΥ του Αβέρωφ Νεοφύτου μπορεί να κάνει και ένα άνοιγμα στο «εσωτερικό μέτωπο». Έτσι κράτησε ίσες αποστάσεις τόσο απέναντι σε πολιτικούς αντιπάλους της «σκληρής γραμμής», όσο και απέναντι σε δυνάμεις που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν φιλικές στον Συναγερμό, ταυτίζοντάς τον με μια εντελώς «ενδοτική» προσέγγιση:

«Υπάρχουν ανάμεσά μας πολιτικές δυνάμεις που μονίμως ανησυχούν ότι οποιαδήποτε εξέλιξη στο Κυπριακό είναι εις βάρος μας και αποτελεί προϊόν διεθνούς συνωμοσίας. Υπάρχουν όμως, από την άλλη, δυνάμεις που θεωρούν ότι η λύση του Κυπριακού είναι στα χέρια μας και εμείς από μόνοι μας σπαταλούμε διαρκώς ευκαιρίες. Δεν μας εκφράζει ούτε η μια ούτε η άλλη προσέγγιση». Μια εξίσου «ενδιάμεση» θέση θέλησε να μεταδώσει ο νέος Πρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος, σχετικά με το πολυσυζητημένο θέμα των ιδιωτικοποιήσεων.

Παρουσίασε το θέμα των «αποκρατικοποιήσεων» ως ευκαιρία για επενδύσεις από το εξωτερικό που τόσο χρειάζεται η Κύπρος. Σημειώνοντας με την ευκαιρία ότι «δεν θέλουμε το κράτος επιχειρηματία, αλλά το θέλουμε αυστηρό επόπτη για να ελέγχει τη σωστή λειτουργία του ανταγωνισμού και την αποφυγή ολιγοπωλίων, στρεβλώσεων και αγκυλώσεων. Προπάντων των μονοπωλίων. Είμαστε ενάντια στα κρατικά μονοπώλια, είμαστε όμως διπλά ενάντια στα ιδιωτικά μονοπώλια και τα καρτέλ». 

Με όσα μέλη… κερδίζουν και οι δυο!

ΕΙΝΑΙ αυτός ένας… κεντρώος Συναγερμός, την ώρα μάλιστα που το ΔΗΚΟ προσπαθεί να συγκολλήσει τα κομμάτια των ηγετικών φιλοδοξιών του; Είναι φανερό ότι το «νέο ΔΗΚΟ» δεν θα μοιάζει σε πολλά με το παλιό. Τις τελευταίες μέρες οι τόνοι της μάχης για την ηγεσία του εταίρου στη συγκυβέρνηση έχουν κορυφωθεί. Ακούστηκαν και από τις δυο πλευρές, από τα επιτελεία των δυο υποψηφίων για την προεδρία του ΔΗΚΟ αρκετές βαριές κουβέντες. Τόσο πολύ, που μοιάζει πια να υπάρχει αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ του Μάριου Καρογιάν και του Νικόλα Παπαδόπουλου. Η αλήθεια όμως φαίνεται να είναι ότι αυτήν την «ολική μάχη» θα την κρίνουν τα περίφημα νέα μέλη.

Ένα πλήθος σχεδόν 20 χιλιάδων, που διπλασιάζει τον αριθμό των μελών του κόμματος και τον φέρνει στο ίδιο επίπεδο με εκείνον το ΔΗΣΥ. Την ώρα που ο τελευταίος έχει υπερδιπλάσια εκλογική απήχηση. Όλοι νιώθουν ένα μούδιασμα, ενώ τα μηνύματα από τα επιτελεία των δυο «μονομάχων» είναι εξίσου αισιόδοξα. Και από τις δυο πλευρές υπάρχει βεβαιότητα για τη νίκη. Βέβαια, την πρώτη του επόμενου μήνα δεν γίνεται να κερδίσουν και οι δυο… 

Το αύριο του ΔΗΚΟ και το αύριο της Κυβέρνησης

ΠΩΣ το εκλογικό αποτέλεσμα θα επηρεάσει την πορεία της Κυβέρνησης και της συνεργασίας των δυο κομμάτων κάτω από την προεδρία Αναστασιάδη; Πολλά έχουν λεχθεί και λέγονται αυτές τις μέρες. Όσο όμως και αν αυτό θεωρείται ότι είναι το κεντρικό «διακύβευμα» των εκλογών του ΔΗΚΟ, στην πράξη δεν φαίνεται ότι θα αλλάξουν άμεσα πολλά πράγματα. Είναι υπερβολή να λέγεται είτε ότι ο Νικόλας Παπαδόπουλος ως πρόεδρος θα τραβούσε το ΔΗΚΟ έξω από την Κυβέρνηση, είτε ότι αν τυχόν έχανε θα το εγκατέλειπε μαζί με συνεργάτες του διασαλεύοντας την προεδρική πλειοψηφία.

Όπως υπερβολή είναι ότι όποιος επικρατήσει θα... διαγράψει τον αντίπαλό του. Σίγουρα, όμως, την επομένη της εκλογής θα προκύψει ένα «νέο ΔΗΚΟ» και θα μοιραστούν ξανά οι κάρτες. Οι επόμενοι μήνες μάς επιφυλάσσουν ένα νέο ΔΗΚΟ και ένα νέο ΔΗΣΥ. Η διαφορά είναι ότι αναλόγως των επιλογών στο ΔΗΚΟ, στη μια περίπτωση κυρίαρχος άξονας θα είναι η συνεννόηση Προεδρικού-ΔΗΚΟ και στην άλλη η συνεννόηση ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ...