Το ΑΚΕΛ επιμένει ότι το πρόβλημα ήταν οι τράπεζες…

Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα, σε μια λογική αυτοσυντήρησης, προσπαθεί να βγάλει την Ερευνητική Επιτροπή παράνομη και ανίκανη να αποδώσει ευθύνες

-Ήταν τελικά «ωρολογιακή βόμβα» ή μια «τραπεζική φούσκα» που έσκασε; 
-Εκτός από τους ισχυρισμούς και τις ερμηνείες, υπάρχουν όμως και οι αριθμοί: 4,8+3,5+1,5 δις ζημιές που δεν δικαιολογούνται από «κακούς τραπεζίτες» 
-Σ’ αυτά προσθέτουν κάποιοι άλλα 8,5 δις που είναι το δάνειο για το κράτος

Η Κύπρος έχει αλλάξει δραματικά. Κάποιοι λένε ότι θυμίζει το ΄74, άλλοι λένε ότι είναι τρισχειρότερα. Ο περισσότερος κόσμος βρίσκεται κάτω από απίστευτη πίεση και θα ήθελε να ακούσει μια καλή κουβέντα και κάτι που να δίνει ελπίδα. Αλλά και όλοι θα ήθελαν να δουν και εκείνους που έφταιξαν ή τουλάχιστον κάποιους από αυτούς, να πληρώνουν για τη ζημιά. Με τη διαφορά ότι… δεν ρώτησαν τον ξενοδόχο! Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα, σε μια λογική αυτοσυντήρησης, προσπαθεί να βγάλει την Ερευνητική Επιτροπή παράνομη και ανίκανη να αποδώσει ευθύνες. Ώστε, όταν εκδώσει πόρισμα, αυτό να μπορεί εύκολα να αμφισβητηθεί. Το ότι ο Γενικός Εισαγγελέας παρενέβη οσονούπω για να σημειώσει ότι δεν έδωσε γνωμάτευση για τη νομιμότητα της Επιτροπής, αλλά ήταν παρών στην ορκωμοσία της, είναι απλώς η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι του παραλογισμού των τελευταίων ημερών…

Ο πολιτικός πόλεμος…

Κάπου εδώ ξεκινά ο πολιτικός πόλεμος. Όλες οι δυνάμεις, εκτός από το ΑΚΕΛ, αναγνωρίζουν ότι η κυβέρνηση Χριστόφια έχει τη μεγάλη ευθύνη. Το ΑΚΕΛ όμως θεωρεί ότι τη βασική ευθύνη την έχουν οι τράπεζες και το «σύστημα». Τις μέρες αυτές ο καβγάς κατέληξε σε μιαν άκρη. Παρέδωσαν στον Πρόεδρο Αναστασιάδη μιαν «ωρολογιακή βόμβα», λέει το Προεδρικό, σχολιάζοντας την κατάληξη των καταθέσεων στην Ερευνητική Επιτροπή. Στα χέρια του Αναστασιάδη βρέθηκε και έσκασε η τραπεζική φούσκα, απαντά το ΑΚΕΛ.

Τελικά, τι ήταν εκείνο που έφταιξε; Και πόσο θα μας διαφωτίσουν τα πορίσματα της Ερευνητικής Επιτροπής; Το σίγουρο είναι ότι γύρω από αυτά τα πορίσματα θα διαιωνισθεί η σύγκρουση. Διότι το ΑΚΕΛ, πριν καν ολοκληρώσει την πρώτη φάση των εργασιών της, την απορρίπτει συνολικά και εγείρει νομικά ζητήματα για τον διορισμό της. Είναι, λοιπόν, φανερό ότι ουδέποτε θα δεχθεί τα όποια πορίσματά της. Κάνουν αυτό ακριβώς που έκαναν και με το «Πόρισμα Πολυβίου», σχολιάζουν δεικτικά από τον Συναγερμό. 
Είναι όμως τόσο δύσκολο να καταλάβουμε τι και ποιος φταίει; 

Δεδομένα και… δεδομένα

ΥΠΑΡΧΟΥΝ κάποια δεδομένα, στα οποία συμφωνούν οι περισσότεροι εμπειρογνώμονες. Ακόμα και μετά το μεγάλο χτύπημα, που ήταν το κούρεμα του δημόσιου χρέους της Ελλάδας, οι κυπριακές τράπεζες μπορούσαν να σωθούν με μερικά δισεκατομμύρια (3-4 λένε οι περισσότεροι). Τελικά όμως η Κύπρος καταλήγει να έχει ζημιές στο τραπεζικό της σύστημα της τάξης των 20 δις!

Επομένως, η πρώτη και η μεγαλύτερη ευθύνη είναι διότι η Κύπρος δεν ζήτησε στήριξη και δεν έκανε αίτηση να ενταχθεί σε πρόγραμμα διάσωσης αμέσως μετά την απόφαση του Γιούρογκρουπ του Οκτωβρίου 2011. Ακόμα και αν δεν... μιλούσε με τον τότε Διοικητή της Κεντρικής Αθανάσιο Ορφανίδη, ο Πρόεδρος Χριστόφιας μπορούσε να ζητήσει στήριξη. Οι επικριτές του σημειώνουν ότι αν από τότε η Κύπρος ζητούσε πρόγραμμα, μέσα στο πρόγραμμα αυτό θα έμπαιναν και οι τράπεζες.

Το ΑΚΕΛ όμως επιμένει. Το πρόβλημα ήταν οι τράπεζες. Διότι εξαιτίας των τραπεζών η Κύπρος βγήκε εκτός των αγορών. Αντικειμενικοί παρατηρητές φαίνεται, όμως, να έχουν διαφορετική γνώμη. Γνωστός οικονομολόγος μας έλεγε ότι δεν χρειάζονται πολλά λόγια, αλλά μια απλή αριθμητική πράξη. Ίσως από αυτήν την αριθμητική, συμπληρώνει, θα έπρεπε να ξεκινούσε η Διερευνητική Επιτροπή.

«Ένα ποσό 4,8 δις χάθηκαν και έγιναν καπνός με μια πολιτική απόφαση (Γιούρογκρουπ) τον Οκτώβριο 2011. Προσθέστε ακόμα 3,5 δις που ήταν οι ζημιές από τη συμφωνία-φιάσκο για την υποχρεωτική πώληση των ελλαδικών εργασιών των τραπεζών. Φτάνουμε στα 8,3 δις. Αν και είναι κάπως αυθαίρετο, προσθέστε και 1,5 δις που δανείζεται τώρα ο Συνεργατισμός. Το σύνολο είναι 9,8 δις… Σχεδόν δέκα δισεκατομμύρια ζημιές που δεν είχαν καμία σχέση ούτε με κακούς τραπεζίτες και ''golden boys'' ούτε με ''κακοδιαχείριση'' και καταχρήσεις. Όταν το πολιτικό σύστημα ''πέταξε'' ένα τέτοιο ποσό, πώς μπορούν τώρα να κατηγορούν γενικά τις τράπεζες»;

Το ΑΚΕΛ όμως επιμένει ότι ήταν «όλα εκείνα τα κακά δάνεια και οι ύποπτες συμφωνίες», αλλά και «η αλόγιστη επέκταση στο εξωτερικό» που οδήγησαν στην κατρακύλα. Πράγματι, πολλές «σκιές» του τραπεζικού συστήματος είδαν το φως της ημέρας, όταν άνοιξαν τα τραπεζικά κατάστιχα και όταν «άνοιξαν στόματα». Σε όλες αυτές τις υποθέσεις, τονίζουν τραπεζικοί παράγοντες, μιλάμε για μερικές δεκάδες εκατομμυρίων ή το πολύ κάποιες εκατοντάδες. Πού είναι τα αρκετά δισεκατομμύρια που λείπουν τώρα από την εξίσωση; Πού είναι τα περίπου δέκα δις που είναι ο «λογαριασμός ΕLA» της Λαϊκής; 

Επ’ άπειρον πολιτική αντιπαράθεση

Συμπέρασμα; Η πολιτική συζήτηση θα συνεχιστεί επ’ άπειρον. Νεότεροι άνθρωποι φοβούνται ότι θα μεγαλώσουν και θα γεράσουν μέσα στη μιζέρια και θα ακούν συνέχεια τον «ίδιο καβγά» για την καταστροφή, όπως εδώ και τέσσερις δεκαετίες ακούγεται για την καταστροφή του 1974 και για τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία. Αν όμως η πολιτική κόντρα μπορεί να συνεχιστεί επ’ άπειρον, ιδιαίτερα μετά από την κορύφωση που αναμένεται και με τα πορίσματα της Ερευνητικής Επιτροπής, μπορεί να υπάρξει και κάποια πιο λογική εξήγηση που στηρίζεται με αριθμούς.

Όποιες και αν ήταν οι ζημιές και οι απώλειες εξαιτίας των τραπεζιτών, το μεγαλύτερο μέρος της καταστροφής δεν εξηγείται από αυτές. Εξάλλου, όπως αρέσκεται να υπενθυμίζει ο Πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής Νικόλας Παπαδόπουλος, το δάνειο των 10 δις από την Τρόικα δεν είναι για τις τράπεζες. Αν αφαιρεθεί 1,5 δις για τον Συνεργατισμό, το υπόλοιπο είναι η «τρύπα» που δημιούργησε στο κράτος η κυβέρνηση Χριστόφια…

Οι τακτικές

ΤΙΣ τελευταίες μέρες είναι φανερό ότι το ΑΚΕΛ είναι έτοιμο να ανεβάσει τους τόνους. Αυτό έδειξαν διαδοχικές δηλώσεις και ανακοινώσεις. Θα έχει εξάλλου την ευκαιρία να «αξιοποιεί» κάθε νέο χτύπημα, έστω και αν αυτό έρχεται από το ίδιο το γνωστό Μνημόνιο. Αυτό θέλησαν να κάνουν με τον Φόρο Ακίνητης Ιδιοκτησίας, ο οποίος φαίνεται να είναι από τα πιο «αχώνευτα» για την κοινή γνώμη. Σίγουρα θα υπάρξουν στη συνέχεια κι άλλες τέτοιες ευκαιρίες. Κορύφωση της αντιπολιτευτικής κριτικής πρέπει να αναμένεται προς το τέλος του άλλου μήνα, όταν φυσιολογικά θα έρθουν και τα πορίσματα της Ερευνητικής.

Αλλά και από την πλευρά της συμπολίτευσης και ειδικότερα του ΔΗΣΥ δεν φαίνεται να υπάρχει η διάθεση να μείνουν με σταυρωμένα χέρια. Όσο και αν η γενική κατεύθυνση του Προέδρου του κόμματος είναι να διατηρηθεί όσο γίνεται πιο ήπιο κλίμα, μπροστά στις συνεχείς επιθέσεις του ΑΚΕΛ, στελέχη της Πινδάρου δεν φαίνονται διατεθειμένοι να επιτρέψουν στο ΑΚΕΛ να επιβάλει την «προπαγάνδα» του. Απαντώντας στο παράδοξο που βλέπουν ορισμένοι στο γεγονός ότι «κανονικά το ΑΚΕΛ θα αναμενόταν να επιλέξει μια περίοδο λήθης», μιλούν για συγκροτημένο σχέδιο της σημερινής αντιπολίτευσης.

Απέναντι σε αυτό, βουλευτής του κόμματος δηλώνει ότι «έφτασε η ώρα να κάνουμε την αναλογία: όπως ακριβώς η Χούντα το 1974 άνοιξε στην Τουρκία τις πύλες της Κύπρου, έτσι και η διακυβέρνηση ΑΚΕΛ μαζί με τον Διοικητή Δημητριάδη άνοιξαν τον δρόμο σε εκείνους που είχαν λόγο να διαλύσουν το τραπεζικό μας σύστημα και την οικονομία…». Αυτά τα πράγματα, συμπληρώνει, θα πρέπει να τα πούμε και να τα εξηγήσουμε καθαρά και με στοιχεία στον κόσμο, προτού «τσιμεντώσουν» την προπαγάνδα.

Το ερώτημα είναι πώς μέσα από τέτοιες εξελίξεις «μετωπικής σύγκρουσης», που αναμένεται να κλιμακωθεί μέσα στο Φθινόπωρο, θα είναι δυνατόν η Κύπρος να αντιμετωπίσει ψύχραιμα αυτά που προαναγγέλλονται ξανά ως «κρίσιμες εξελίξεις» στο Κυπριακό...