Τις τελευταίες ημέρες φαίνεται να ξεσπά ένας «ακήρυκτος πόλεμος». Αυτός ο πόλεμος δείχνει να γίνεται για τα... μάτια της τράπεζας. Όλοι μιλούν για σύγκρουση των συμφερόντων μερικών μεγάλων δικηγορικών γραφείων από τη μια και κάποιων μεγάλων επιχειρηματικών κύκλων με μεγάλα δάνεια, από την άλλη. Όλα ξεκίνησαν από την ώρα που κάποιοι θέλησαν να διαχωρίσουν τη νέα μεγάλη τράπεζα στα δυο και να «σκοτώσουν» κάποια πολύ μεγάλα «κακά δάνεια», μαζί με τα ακίνητα που έχουν για εξασφάλιση…

Αυτή η ιδέα υποτίθεται ότι εξυπηρετεί κάποιους από τους νέους μεγαλομετόχους της τράπεζας, διότι θα ανακτήσουν αμέσως ρευστό και θα βελτιώσουν τη λειτουργικότητα της τράπεζας. Αντίθετα δεν συμφέρει κάποιες μεγάλες επιχειρήσεις, που θα χάσουν αμέσως μεγάλης αξίας ακίνητη περιουσία. Είναι, μάλιστα, σε αυτό το ζήτημα που εκφράστηκε ανοιχτά η πρώτη σημαντική διαφωνία μεταξύ ΔΗΣΥ και Προεδρικού. Με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη να ευνοεί ανοιχτά την ιδέα του διαχωρισμού και της «απαλλαγής» από το βάρος ακινήτων και τον πρόεδρο του κόμματος Αβέρωφ Νεοφύτου εξίσου ανοιχτά να την απορρίπτει, θεωρώντας την ασύμφορη και επικίνδυνη και για την τράπεζα και για την οικονομία.

Είναι, όμως, έτσι τα πράγματα;

Στην πραγματικότητα οι πολιτικο-οικονομικές διαφορές και υπόγειες συγκρούσεις είναι πολύ πιο περίπλοκες. Στο ζήτημα του «διαχωρισμού» της τράπεζας πολιτικοί κύκλοι τόσο από τα κόμματα όσο και από την Κυβέρνηση γνωρίζουν και διαβεβαιώνουν ότι κάποιοι νεοφανείς παράγοντες κινήθηκαν ήδη με σκοπό να καταλάβουν ηγετικές θέσεις στην «τράπεζα ακινήτων» και είχαν ήδη σχεδιάσει «χρυσές» συμφωνίες με ξένα συμφέροντα που φέρονται έτοιμα να αγοράσουν κυπριακά ακίνητα σε τιμή ευκαιρίας. Αυτοί οι τεχνοκρατικοί κύκλοι, που σχετίστηκαν τελευταία με την Τράπεζα Κύπρου, φαίνεται μάλιστα να είχαν αν όχι τις ευλογίες, οπωσδήποτε τη σύμφωνη γνώμη της Κεντρικής Τράπεζας…

Ποιοι θέλουν να κάνουν τη μεγάλη τράπεζα «κοινό ταμιευτήριο»;

Ενημερωμένοι κύκλοι από την πλευρά του κυβερνώντος κόμματος επισημαίνουν ότι, στο βάθος, υπάρχει ένα ανομολόγητο σχέδιο να κάνουν ακόμα μικρότερη και τη συγκεκριμένη τράπεζα και τον τραπεζικό τομέα γενικότερα. Είναι πρόβλημα δογματισμού και ιδεολογίας, επιμένουν, υπονοώντας ότι αυτό το σχέδιο έχει και τις ευλογίες του ΑΚΕΛ. Βουλευτής του ΔΗΣΥ παρέπεμπε στη μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις εκτιμήσεις της PIMCO και την τελική έκθεση για τις ανάγκες της Ελληνικής Τράπεζας (Clayton).

Σημείωνε ότι τώρα αποδεικνύεται πως τα 350 εκατομμύρια που ζητούσε η πρώτη εκείνη μελέτη ήταν «ανύπαρκτα». Για να καταλήξει ότι «στόχος τους ήταν να επιτραπεί στον διοικητή της Κεντρικής να έσπρωχνε και εκείνη την τράπεζα σε καθεστώς εξυγίανσης και να την ελέγξει». Θέλουν να αποκτήσουν, καταγγέλλει, τον έλεγχο ολόκληρου του τραπεζικού συστήματος, αφού προηγουμένως κάνουν τη μεγάλη τράπεζα ένα… «κοινό ταμιευτήριο»!

Το ΑΚΕΛ στο πλευρό του Π. Δημητριάδη;

ΤΟ ΙΔΙΟ το ΑΚΕΛ φάνηκε αρχικά να κρατά αποστάσεις από αυτήν τη συζήτηση. Μέχρι που αυτήν την εβδομάδα, με καθαρή παρέμβαση του ίδιου του Γενικού Γραμματέα του, πήρε θέση ξανά υπέρ του διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας. Ζητώντας από τα κόμματα να αποφεύγουν σχόλια και τοποθετήσεις για «τεχνοκρατικά ζητήματα», ουσιαστικά ο Άντρος Κυπριανού εννοούσε ότι θα πρέπει να αφήσουν τον Πανίκο Δημητριάδη να συνεχίσει ελέγχοντας την Τράπεζα Κύπρου (με το 18% των μετοχών που ανήκει στην πρώην Λαϊκή). Το ακριβώς αντίθετο από εκείνο δηλαδή που προέβαλλε ο ΔΗΣΥ.

Ανάλογη τοποθέτηση, αλλά με λιγότερο καθαρή κατεύθυνση, έκανε και ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ. Ταυτόχρονα, όμως, όλοι οι σχολιαστές παρατηρούσαν ότι η θέση του Μάριου Καρογιάν στόχο είχε μάλλον τον Νικόλα Παπαδόπουλο, ο οποίος φέρεται επίσης να έχει μεγάλες αντιρρήσεις για τον ρόλο που αποκτά ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας. Η ΕΔΕΚ φάνηκε να συμμερίζεται τις ανησυχίες του ΔΗΣΥ για τον χειρισμό του μετοχικού κεφαλαίου που προέρχεται από την πρώην Λαϊκή Τράπεζα, χωρίς όμως τόσο καθαρή θέση. Εντονότερα αρνητική για τον ελέγχο που ετοιμάζεται να ασκήσει η Κεντρική Τράπεζα ήταν η τοποθέτηση των Οικολόγων.

Σε αυτό το ζήτημα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θέλησε να παραμείνει ουδέτερος, δηλώνοντας ότι θα σεβαστεί όποια τυχόν τοποθέτηση της Βουλής.

Συνεπώς προέκυψε ένα «παράδοξο» πολιτικό τοπίο, όπου φάνηκε από τη μια να τοποθετούνται ΔΗΣΥ, Νικόλας Παπαδόπουλος, ΕΔΕΚ, ΕΥΡΩΚΟ και Οικολόγοι και από την άλλη ΑΚΕΛ και Μ. Καρογιάν...

Δικηγόροι Vs Μεγαλοεπιχειρηματίες

ΜΙΑ κόντρα εμφανίζεται και μεταξύ «δικηγόρων-μεγαλοεπιχειρηματιών», ενώ ανάλογα μοιρασμένες στις δυο πλευρές εμφανίζονται ακόμα και οι... εφημερίδες! Μπροστά σε αυτήν την εκρηκτική κατάσταση, ο Διοικητής της Κεντρικής δοκίμασε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις και να εμφανιστεί ως «συναινετικός παράγοντας». Γρήγορα, όμως, φάνηκε ότι οι διαβουλεύσεις στις οποίες προχώρησε, προσπαθώντας να συμβιβάσει όλους τους ενδιαφερόμενους, γίνονται από θέση ισχύος.

Οι χειρισμοί που δοκίμασε να κάνει ως «πυροσβέστης» καταγγέλθηκαν ως «αντιθεσμικοί» από τον ίδιο τον Πρόεδρο του ΔΗΣΥ. Ο τελευταίος επανέφερε τη θέση ότι «είναι αδιανόητο η εποπτική Αρχή να αναμειγνύεται και να συμμετέχει έστω και έμμεσα στον σχηματισμό του διοικητικού συμβουλίου μιας ιδιωτικής τράπεζας…».

Ο Αβέρωφ αποφάσισε να... σπάσει αβγά

ΧΩΡΙΣ να διστάσει να... σπάσει ακόμα και αβγά, ο Αβέρωφ Νεοφύτου ακούμπησε τον δάκτυλον εις τον τύπον των ήλων και μίλησε ανοιχτά και για την «κόντρα δικηγόρων-μεγαλοεπιχειρηματιών». Μια πιθανή σύγκρουση συμφερόντων δεν μας αγγίζει, δήλωσε. Για να συμπληρώσει ότι ο ΔΗΣΥ θα επιμείνει μέχρι τέλους σε ζητήματα αρχών, αφού η Κύπρος χρειάζεται ένα στερεό ρυθμιστικό πλαίσιο και ένα σύστημα εποπτείας, που θα λειτουργήσει με διαφάνεια.

Δεν δίστασε, μάλιστα, να εκφράσει ανοιχτά την ενόχλησή του από το γεγονός ότι «μεγαλοδικηγόροι», οι οποίοι στην πραγματικότητα ήταν όλα αυτά τα χρόνια «μέρος του προβλήματος», δεν μπορεί σήμερα να εμφανίζονται ότι θα διορθώσουν τα πράγματα. Θέση του ΔΗΣΥ είναι ότι η Κεντρική Τράπεζα πρέπει να παραιτηθεί από την ιδέα ότι θα αναμειχθεί και θα επηρεάσει τον σχηματισμό συμβουλίου και διοίκησης της Τράπεζας Κύπρου, ενώ η ίδια τράπεζα ως ιδιωτικός οργανισμός στη συνέχεια θα πάρει αποφάσεις και για τα στοιχεία του ενεργητικού της και για τυχόν κακά δάνεια. Χωρίς την επιρροή ούτε των μεγαλοδικηγόρων, συμπληρώνει με νόημα η Πινδάρου.

Άλλα για τις τράπεζες και άλλα για τον Συνεργατισμό

Πάντως τα φαινόμενα δείχνουν μεγάλες παραδοξότητες. Μια Κεντρική Τράπεζα και ειδικά τον διοικητή της, που φιλοδοξούν να ελέγξουν πρωτογενώς το τραπεζικό σύστημα και επικαλούνται συνεχώς ανάγκες της «τροϊκανής συνταγής», βρίσκει σύμμαχο το ΑΚΕΛ, το οποίο όμως αναθεματίζει τη δράση της Τρόικας. Απέναντί τους, βρίσκουν ως «ανάχωμα» φιλελεύθερες πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες, όμως, έχουν τη θέση ότι πρέπει να εφαρμοστεί το Μνημόνιο! Ας σημειωθεί, μάλιστα, ότι ενώ ΑΚΕΛ-διοικητής φαίνεται να συμφωνούν για τις «χειρουργικές» κινήσεις στον τραπεζικό τομέα, ταυτόχρονα το κόμμα της αριστεράς καταγγέλλει ανοιχτά τη συνταγή εξυγίανσης του Συνεργατισμού, την οποία εφαρμόζει η ίδια Κεντρική Τράπεζα!.. Αντί όμως να καταγγείλει την Κεντρική και τον Διοικητή, στην περίπτωση εκείνη καταγγέλλει τον Πρόεδρο Αναστασιάδη και την Κυβέρνηση!..

Αναμένεται η τελική θέση του Προέδρου...

ΜΕΣΑ σε αυτό το τοπίο με τους διάφορες άξονες αντιπαράθεσης, εμπλέκονται και αρκετά άλλα επιμέρους συμφέροντα και προσωπικές ατζέντες. Πολιτικοί κύκλοι μιλούν για ηλεκτρονικά μηνύματα (emails), τα οποία δείχνουν ότι κάποιοι παράγοντες που μπήκαν πρόσφατα στο τραπεζικό παιχνίδι είχαν ήδη κλείσει μεγάλες συμφωνίες με οίκους του εξωτερικού για να... διαμοιράσουν τα ιμάτια της τράπεζας.

Δικαιολογημένα η κοινή γνώμη παρακολουθεί με μεγάλη ανησυχία και το πολιτικό τοπίο γίνεται ολοένα και πιο θολό. Κανονικά θα περίμενε κανείς μια σαφέστερη τοποθέτηση από τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση. Διότι, εδώ που έφτασαν τα πράγματα, ο Νίκος Αναστασιάδης δεν έχει την πολυτέλεια να τον ταυτίζουν με το «στρατόπεδο των μεγαλοδικηγόρων», που βρήκαν την ευκαιρία να... κάνουν τη μεγάλη μπάζα!