Η αντίδραση του ΑΚΕΛ στην Ερευνητική Επιτροπή που διόρισε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ήταν πολύ έντονη για να περάσει απαρατήρητη. Λέγοντας «όχι στην ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής», το αντιπολιτευόμενο κόμμα εκφράζει μιαν ανησυχία και σίγουρα έχει κάποιο στόχο. Τι είναι εκείνο που ανησυχεί την Εζεκία Παπαϊωάννου και ποιος είναι ο στόχος τους; 

 

Απάντηση θεσμικής τάξης από τον Καλλή

Αγανακτώντας και δίνοντας ένα δείγμα για το πώς θα έπρεπε να λειτουργούν οι θεσμοί, ο δικαστικός Παναγιώτης Καλλής κάκισε εκείνους που υπονοούν ότι θα μπορούσε ποτέ «να παίρνει εντολές από τον Υπουργό Δικαιοσύνης Ιωνά Νικολάου», πήρε το καπέλο του και έφυγε. Στη θέση του, μέλος της «περιπετειώδους» Τριμελούς Ερευνητικής Επιτροπής, η Ηλιάνα Νικολάου - η οποία έχτισε αρκετά καλή φήμη ως Επίτροπος Διοίκησης. Αυτό ήταν και το πρώτο έμμεσο αποτέλεσμα του «ξεσπάσματος» του ΑΚΕΛ. Όλα δείχνουν όμως ότι δεν ήταν καθόλου αυτό που επιδίωκαν.

 

Στην πραγματικότητα, μιλώντας για «ποινικοποίηση» της πολιτικής ζωής το τέως κυβερνών κόμμα εννοεί ένα και μόνο πράγμα. Ότι δεν θα πρέπει να κριθούν στη διαδικασία της έρευνας πολιτικά πρόσωπα. Με λογική κατάληξη ότι τα πολιτικά πρόσωπαπου μπορεί να τους ενδιαφέρουν δεν μπορεί να είναι άλλα από τον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τους υπουργούς του.

 

Το κόμμα της Αριστεράς επιμένει πως σε καμιά δημοκρατική χώρα του κόσμου δεν ελέγχονται στα δικαστήρια πολιτικές αποφάσεις. «Με ποιο αντικειμενικό κριτήριο θα αποφασίσεις για μια πολιτική απόφαση; Εάν δηλαδή ήταν το ΑΚΕΛ στην εξουσία και θεωρούσε καταστροφική τη συμμετοχή της Κύπρου στην Ε.Ε., θα μπορούσε να σύρει στα δικαστήρια τον Κληρίδη και τον Βασιλείου;». 

 

Τι θα εξετάσει η Ερευνητική;

 

Νομικοί κύκλοι επιμένουν ότι η Ερευνητική Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει ανάμεσα στα άλλα και τις ευθύνες για κάποιες πολιτικές αποφάσεις που οδήγησαν την Κύπρο στην καταστροφή. Όλος ο κόσμος περιμένει ότι τα τρία μέλη θα εξετάσουν μερικά κορυφαία ζητήματα που συνοψίζονται ως εξής:

 

- πώς και γιατί το κυπριακό κράτος βρέθηκε εκτός αγορών;

 

- ποια ήταν η στάση της Κυβέρνησης όταν η διεθνής τράπεζα HSBC αποχωρούσε από τη Λαϊκή Τράπεζα και μπήκε στο παιχνίδι, με τις γνωστές βλέψεις, η Marfin-Εγνατία και ο Α.Βγενόπουλος;

 

- γιατί όταν λήφθηκε η πολιτική απόφαση για το «κούρεμα» του ελληνικού δημόσιου χρέους, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν επεσήμανε το πρόβλημα με τα €4,5 δις ζημιών στις τράπεζές της και δεν ζήτησε αμέσως κάποιου είδους αποζημίωση ή βοήθεια;

 

- πώς μεταφράζεται η δήλωση του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας ότι, ενώ ήταν γνωστό ότι η Λαϊκή Τράπεζα έπρεπε να πήγαινε για εκκαθάριση από την περασμένη άνοιξη, συνέχισε να τροφοδοτείται με έκτακτη ρευστότητα από την Κεντρική, «για να φτάσουμε στις εκλογές και να έρθει μια νέα κυβέρνηση να αναλάβει (το πρόβλημα)»;

 

- ενεργούσε μόνος του ο Διοικητής ή εφάρμοζε οδηγίες της πολιτικής εξουσίας;

 

Ποιος και τι μας έφερε στο μνημόνιο;

 

Η Ερευνητική Επιτροπή ακόμα και χωρίς τη βοήθεια εμπειρογνωμόνων ξέρει εκείνο που γνωρίζει όλη η χώρα: η Κύπρος οδηγήθηκε στην Τρόικα και στο μνημόνιο εξαιτίας της διαχείρισης της προηγούμενης Κυβέρνησης. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που η έντονη αμφισβήτηση του ΑΚΕΛ ήρθε μετά την κατάθεση του διευθυντή του Υπουργείου Οικονομικών Χρίστου Πατσαλίδη. Γιατί ο τελευταίος, μιλώντας ως τεχνοκράτης, δεν μπορούσε παρά να επισημάνει ότι το προσωπικό του Υπουργείου ζητούσε όλα αυτά τα χρόνια να ληφθούν μέτρα και να αποφευχθεί το κακό. Αλλά το Προεδρικό και το ΑΚΕΛ δεν έδειχναν καμία διάθεση για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. Μάλιστα, η θέση αυτή ενισχύθηκε και από την κατάθεση της Χρυστάλλας Γιωρκάτζη, αλλά και «εκ των έσω» του προηγούμενου σχήματος διά στόματος Χαρίλαου Σταυράκη.

 

Τα συμπεθερικά …

 

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν έχει επιλογή. Πρέπει να θέλει οι έρευνες να φτάσουν μέχρι τέλους και να δείξουν όλες τις ευθύνες. Πολιτικές και άλλες. Οι «άλλες» ευθύνες σίγουρα πέφτουν στους ώμους μερικών «μεγαλοτραπεζιτών». Ανάμεσά τους μπορεί (αν και απίθανο) να βρεθούν και υπουργοί του Δ.Χριστόφια με την ιδιωτική ιδιότητά τους. Οι πολιτικές ευθύνες δείχνουν, όμως, με βεβαιότητα έναν Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο οποίος, θέλοντας να υπηρετήσει τον «απλό άνθρωπο», έφερε εξ αμελείας την καταστροφή στη χώρα. Αυτός ίσως να είναι και «ο εφιάλτης» που προσπαθεί να διώξει το ΑΚΕΛ, κάνοντας προληπτικά θόρυβο εναντίον της «ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής». 

 

Το «φάντασμα» Πόλυ Πολυβίου

 

Η ΑΛΗΘΕΙΑ μοιάζει να είναι απλή. Το «Πόρισμα Πολυβίου» φοβίζει ακόμα και τώρα! Ένα ανάλογο πόρισμα δεν θα μπορούσε αυτήν τη φορά να το αγνοήσουν και να το πετάξουν στα σκουπίδια. Γιατί τώρα πια δεν βρίσκονται στην εξουσία. Η ιδανική διερεύνηση για το ΑΚΕΛ θα ήταν να εξεταστούν μόνο οι ευθύνες των τραπεζιτών. Καμία ερευνητική διαδικασία δεν θα μπορούσε όμως να τους κάνει τέτοια χάρη, εκτός ίσως αν είχε εκλεγεί στην προεδρία ο Σταύρος Μαλάς.

 

Συνεπώς, τι μπορεί να προκύψει από την Ερευνητική Επιτροπή; Η κοινή γνώμη είναι πολύ επιφυλακτική, διότι η πείρα έχει διδάξει ότι «στην Κύπρο κανένας δεν τιμωρείται». Αυτός όμως είναι ένας πρόσθετος λόγος για τον Νίκο Αναστασιάδη για να δώσει ένα διαφορετικό δείγμα. Από την ώρα που ανέλαβε την εξουσία βρέθηκε, όπως εύστοχα παρατηρήθηκε, με μια ωρολογιακή βόμβα στα χέρια. Αυτή την έκρηξη μεγατόνων επιδείνωσε και το «οικογενειακό περιστατικό», με την εξαγωγή μεγάλων κεφαλαίων μιαν ανάσα πριν από το «κούρεμα».

 

Το φάσμα των ποινικών ευθυνών

 

ΣΥΝΕΠΩΣ θα αποδώσει η έρευνα - περνώντας από τον Γενικό Εισαγγελέα και τα δικαστήρια και ποινικές ευθύνες; Αρκετά πιθανό. Όμως δεν ήταν αυτός ο στόχος της καμπάνιας που ξεκίνησε το ΑΚΕΛ. Διότι το επίκεντρο της παρέμβασής τους είναι να αμφισβητηθεί γενικά η ερευνητική διαδικασία. Μιλώντας για «ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής» προτού καλά-καλά ξεκινήσουν οι έρευνες, στοχεύουν να… απαξιώσουν την Ερευνητική Επιτροπή. Παρουσιάζοντάς την ως «όργανο» της εκτελεστικής εξουσίας. Και ξεκαθαρίζοντας από τώρα ότι δεν θα δεχτούν τα πορίσματά της. Υπάρχει εξάλλου και το προηγούμενο, όταν ο Δημήτρης Χριστόφιας δεν δέχτηκε το πόρισμα της Μονομελούς Επιτροπής που ο ίδιος είχε διορίσει για το Μαρί. Στην πραγματικότητα, έγκυροι νομικοί κύκλοι επιμένουν ότι πολύ συγκεκριμένες και σοβαρές ποινικές ευθύνες υπήρχαν και για την τραγωδία στο Μαρί.

 

Το ερώτημα, όμως, παραμένει στο μυαλό της κοινής γνώμης: Θα μπορέσουν οι δυο δικαστικοί και η τέως Επίτροπος να «βάλουν στο σκαμνί» τους μεγαλοτραπεζίτες και τα «golden boys» τους, τις εποπτικές Αρχές αλλά και τις «πολιτικές κεφαλές»; Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, που ακόμα πονοκεφαλιάζει για τους τραπεζικούς λογαριασμούς των... συμπεθέρων, αλλά και για την οικτρή κατάσταση της χώρας, έχει κάθε λόγο να το επιθυμεί. Αυτό ακριβώς δείχνει να φοβάται το ΑΚΕΛ...