Την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έδωσε στη δημοσιότητα την έκθεση του για την Κύπρο. Δεν μας είπε κάτι καινούργιο. Μας επανέλαβε φορτικά τα εφιαλτικά νούμερα της Κυπριακής οικονομίας αλλά και των Τραπεζών. Και μας ζήτησε να λάβουμε μέτρα χτες. Την ίδια ώρα οι Συντεχνίες και τα Συνδικάτα απειλούσαν την Κυβέρνηση με δυναμικά μέτρα «αν κινδυνέψουν τα κεκτημένα…»

 

Η ανοικτή επιστολή μου σε δημοσίους υπαλλήλους , δασκάλους και καθηγητές δεν φαίνεται να έπεισε.  Εικάζω ότι η προσπάθεια μου… «έπεσε ηρωικά» αντιμετωπίζοντας τις ρουφιανιές και τη σιχαμερή ψυθιρολογία των «γνωστών- αγνώστων» (όχι όλων) Συντεχνιακών. Ναι, τώρα πια υπάρχουν και στοιχεία για εντεταλμένους Συνδικαλιστές οι οποίοι θεωρούν ότι μέρος της αποστολής τους για την προάσπιση των κεκτημένων τους είναι να σπιλώνουν, να κατηγορούν, να διαβάλλουν. Ή για να χρησιμοποιήσω τη γλώσσα τους «να… διαφωτίζουν τους συναδέλφους τους πως οι κακοί δημοσιογράφοι, τα ειδησεογραφικά συγκροτήματα, οι τηλεοράσεις, τα ράδια και οι εφημερίδες, εκπροσωπούν το κεφαλαίο  και λένε ασύστολα ψέυδη ολιμερίς και οληνυχτίς προκειμένου να…  χτυπήσουν(!) την αμοιβή και τα οφελήματα των μισθωτών…» Ενδεικτική του κλίματος που δημιουργείται, είναι η επιστολή της κ. Μ.Π, δημοσίου υπαλλήλου, με άριστα προσόντα, όπως προκύπτει από τα γραφόμενα της. Η σεβαστή δημόσιος υπάλληλος διερωτάται γιατί «τόσο μένος με τους Υπαλλήλους του Κράτους» και «ποια ελατήρια κρύβονται πίσω από τα όσα γράφουμε και τα όσα λέμε κάθε βράδυ…» Μάλιστα. Εκεί φτάσαμε. Ένα σεβαστό κομμάτι του πληθυσμού να θεωρεί ότι όλοι οι άλλοι θέλουν να του τσεπώσουν τις αμοιβές…

Αφού λοιπόν οι προσωπικές ανοιχτές επιστολές δεν πιάνουν τόπο, θα επιχειρήσω να πείσω με την αλήθεια των αριθμών. Η Κυπριακή οικονομία έχει ένα σταθερό πνέυμονα. Ονομάζεται «υπηρεσίες» και είναι ο ο λόγος που στις Κυπριακές τράπεζες βρίσκονται αρκετά δισεκατομμύρια ξένων επενδύσεων. Τα κακά νέα είναι ότι υπάρχουν κι άλλες χώρες που θέλουν να κανουν παιγνίδι. Χρηματοπιστωτικό κέντρο θέλει να γίνει και η Μάλτα, θέλει να γίνει και το Λουξεμβούργο. Επιστρέφω στους αριθμούς. Σύμφωνα πάντα με τους Οίκους Αξιολόγησης η Κύπρος βρίσκεται τέσσερεις βαθμίδες κάτω από την Μάλτα , σύμφωνα με  τους Moody’s και τρεις βαθμίδες σύμφωνα με τους Fitch  και τους S&P.  Την ίδια ώρα σε σχέση με το Λουξεμβούργο είναι εννέα βαθμίδες κάτω σύμφωνα με  τους Moodys και οχτώ βαθμίδες σύμφωνα με τους Fitch  και τους S&P.  Αυτό με απλά λόγια σημαίνει ότι η Κύπρος στα μάτια των ξένων επενδυτών από ασφαλές (κι επικερδές) καταφύγιο, μετατρέπεται σε… «καλύβα του Μπάρμπα Θωμά».

Φανταστείτε τι θα γίνει εάν προσφύγουμε και στον Μηχανισμό Στήριξης. Θα ψάχουμε τις επενδύσεις με το ματογυάλι…

 

Συνεπώς όλα τα πιο πάνω οδηγούν αβίαστα στις επισημάνσεις του ΔΝΤ. Απαιτούνται μέτρα εδώ  και τώρα.  Μέτρα περιορισμού των κρατικών δαπανών αλλά και μέτρα αύξησης των εσόδων. Αυτό το τελευταίο το υπογραμμίζω γιατί και οι φόροι του κράτους πρέπει να εισπραχθούν και το κρατικό μισθολόγιο πρέπει να συγκρατηθεί. Καθαρές κουβέντες. Γιατί αυτοί  που επιχειρούν τη διάζευξη στη λογική «πρώτα το ένα και μετά το άλλο» ψάχνουν προφάσεις εν αμαρτίαις … Εκτός κι αν αποφασίσαμε ότι η κυπριακή οικονομία από το νέο έτος θα έχει άλλη κατεύθυνση (λέτε κάποιοι να σκέφτονται την παραγωγή πούρων;)

Καταλήγω σημειώνοντας ότι σήμερα δεν υπάρχει οικογένεια στην μικρή Κυπριακή κοινωνία που δεν έχει στα… σπλάχνα της ένα τουλάχιστον δημόσιο υπάλληλο. Άρα όσοι φωνάζουν για την αναγκαιότητα συγκράτησης των δαπανών (αυτό με τις σημερινές προτάσεις μεταφράζεται σε… μηδενικές αυξήσεις), στην ουσία προστατεύουν και τους δικούς τους ανθρώπους. Γιατί οι πρώτοι που θα αντιμετωπίσουν τις δαγκάνες του Μηχανισμού θα είναι αυτοί. Αλλά τότε θα είναι αργά για μέτρα… Τότε απλά θα… μετρούμε πληγές!