Ήταν λογικό ν' αποτελέσει θέμα συζήτησης ή και ανάλυσης το αγωνιστικό τετραήμερο της Εθνικής μας ομάδας και, βεβαίως, οι συνεχόμενες ήττες από Ελλάδα και Βοσνία.
Και ήταν φυσικό κάποια σχόλια να θεωρηθούν ως καλοπροαίρετη κριτική και κάποια ότι ξεπέρασαν την κόκκινη γραμμή.
Απόψεις δικαιούται να εκφράσει ο καθένας, ειδικά όταν αναφέρεται σε μια ομάδα που ανήκε και ανήκει σε όλους.
Το θέμα είναι, όμως, να μην ασχολείται κάποιος επιλεκτικά και ανάλογα τού  ποιοι διεθνείς απαρτίζουν την ομάδα και ειδικότερα ποιος είναι ο ομοσπονδιακός προπονητής…
Διαχρονικά, για να λέμε τα σύκα-σύκα, κάποιοι ήταν σχεδόν στο απυρόβλητο και κάποιοι με την πρώτη αποτυχία στήνονταν στον τοίχο και ουσιαστικά απαιτείτο η απομάκρυνσή τους εδώ και τώρα.
Παραδείγματα υπάρχουν πολλά, αλλά δεν χρειάζεται να παρελθοντολογήσω επί τούτου…
Η ουσία είναι ότι μετά από κάθε αναμέτρηση της Εθνικής και ειδικά από τη  στιγμή που εμφανίστηκαν οι διπλές συνεχόμενες, υπάρχει μπόλικος απόηχος με ό,τι αυτός συνεπάγεται.
Είχα και έχω την άποψη ότι το πιο σημαντικό πράγμα μετά από κάθε επιτυχία ή και αποτυχία, είναι η σωστή διαχείριση από μέρους των εχόντων την ευθύνη της κάθε ομάδας και ειδικά όταν αναφερόμαστε σε Εθνικό επίπεδο, όπου οι υποχρεώσεις είναι αραιές, απαιτείται ακόμη πιο λεπτομερής ανάλυση των δεδομένων που δημιουργούνται.
Έτσι θα πρέπει να γίνει και τώρα, γιατί η αγωνιστική αλήθεια είναι ότι πατώσαμε και στις τρεις αναμετρήσεις.
Το ερώτημα είναι πώς προχωρούμε απ' εδώ και πέρα, και μην πει κάποιος ότι έχουμε Γιβραλτάρ και Εσθονία και μπορούμε να πάρουμε το απόλυτο σε βαθμούς.
Δεν είναι αυτή η ουσία και κυρίως από τη στιγμή που από τώρα θέλουμε να προετοιμαστούμε για το Ευρωπαϊκό, επιβάλλεται να προβούμε σε ενέργειες τέτοιες, που να αποδεικνύουν ότι όντως έχουμε αντιληφθεί την επομένη μέρα της Εθνικής μας.
Τονίζω ξανά ότι δεν πρέπει να μηδενίζουμε τα πάντα, δεν πρέπει να ζητήσουμε κεφάλια επί πίνακι, αλλά έπρεπε από χθες η σκέψη να ήταν βασικά στο μέλλον της ομάδας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα κυνηγήσουμε το καλύτερο και σε αυτήν τη διοργάνωση.
Από τη στιγμή, όμως, που δεν μπορούμε να διακριθούμε σε αυτόν τον όμιλο, είναι πρώτης τάξεως ευκαιρία να προετοιμαστούμε όσο το δυνατόν καλύτερα για την προκριματική φάση του Ευρωπαϊκού.
Αν πάει και αυτή η ευκαιρία χαμένη και δεν ανανεωθεί και φρεσκαριστεί η Εθνική μας, θα έρθουν και οι επόμενες διοργανώσεις και αυτά που γράφαμε πολλές φορές στο παρελθόν και αυτά που γράφουμε και σήμερα θα είναι δυστυχώς και πάλι στην επικαιρότητα.
Και ο Χριστοφόρου έχει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία, μέχρι τις επόμενες υποχρεώσεις μας στα μέσα Νοεμβρίου, να σκεφτεί και να αποφασίσει για το αύριο της Εθνικής.
Θα αναμένουμε αλλαγή πλεύσης, αλλά επίσης θα εμμένουμε η μεγάλη στήριξη του κόσμου, όπως σημειώθηκε στην προηγουμένη διοργάνωση, να έχει συνέχεια και σε αυτήν.
Με το Βέλγιο, πάντως, ήταν ενθαρρυντικά τα πρώτα μηνύματα στο ΓΣΠ.
Πρέπει και στη συνέχεια ο κόσμος να είναι παρών.