Πιθανόν να είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που ενώ οι ομάδες μας κάθε μέρα ανακοινώνουν και μια νέα προσθήκη παίκτη, κάποιες από αυτές ακόμη δεν ξέρουν πού θα αγωνίζονται στη νέα περίοδο, όταν είναι γηπεδούχοι…
Είναι πραγματικά απίστευτο αυτό που συμβαίνει και φανερώνει σε όλο του το μεγαλείο το τεράστιο πρόβλημα γηπέδων κατάλληλων για τα δεδομένα της Α' Κατηγορίας που έχουμε στην Κύπρο.
Έστω και αν το υπό ανέγερση στολίδι της ΑΕΚ θα φιλοξενήσει την ίδια αλλά και τη νεοφώτιστη Καρμιώτισσα Πολεμιδιών, ακόμη κάποιες ομάδες ψάχνουν στέγη, άρα φανταστείτε τι θα γινόταν στην περίπτωση που αυξανόταν και ο συνολικός αριθμός των συμμετεχόντων στο πρωτάθλημα.
Και δεν είναι το μόνο και σοβαρό πρόβλημα, το πού δηλαδή θα αγωνίζονται κάποιες ομάδες, οι οποίες έτσι κι αλλιώς είναι υποχρεωμένες να αφήσουν την επαρχία τους και να προσφυγοποιηθούν ουσιαστικά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται από την ταλαιπωρία του κόσμου τους, αλλά ακόμη και αυτών που ανήκουν στην ίδια επαρχία μαζί τους.
Παραμένει άλυτο το μέγα θέμα με την ασφάλεια και βέβαια με την ακαταλληλότητα των πλείστων γηπέδων, έστω και αν κάποιοι ακόμη επιμένουν περί του αντίθετου.
Μπορεί πολλά να άλλαξαν στη διάρκεια του νέου αιώνα στο ποδοσφαιρικό μας στερέωμα σε ό,τι αφορά την ανταγωνιστικότητα, την έλευση παικτών αξίας, στις ευρωπαϊκές επιτυχίες εκπροσώπων μας και στην προσπάθεια επεγγελματικοποίησης του αθλήματος, παραμένει όμως στάσιμο το θέμα γηπέδων και ό,τι περιλαμβάνεται σε αυτόν τον όρο και κυρίως το κεφάλαιο ασφάλεια.
Το πιο ανησυχητικό από όλα είναι ότι ενώ το γνωρίζουν οι ίδιοι οι παράγοντες, στην Ομοσπονδία αλλά και η ίδια πολιτεία, ουδείς προέβη σε ενέργειες τέτοιες, που ουσιαστικά να δρομολογηθούν λύσεις στο καυτό αυτό θέμα.
Πλην του ΓΣΠ, σε ικανοποιητικό βαθμό του «Αντώνης Παπαδόπουλος» και λογικά του νέου γήπεδο της ΑΕΚ, ποιο από τα υπόλοιπα όπου διεξάγονται αγώνες πρωταθλήματος Α' Κατηγορίας θεωρείται, από πλευράς ασφάλειας, ότι περνά τη βάση στη σχετική βαθμολογία;
Εδώ γινόταν τόσος ντόρος για την επικινδυνότητα του Τσιρείου Σταδίου για πάρα πολλά χρόνια, και το γήπεδο αυτό κατά την τελευταία τετραετία φιλοξένησε δυο τελικούς κυπέλλου και βέβαια όλα τα μεγάλα ντέρμπι που διεξάγονται εκεί, με φιλοξενούμενους της ΑΕΛ και του Απόλλωνα τις λοιπές μεγάλες ομάδες.
Νοιαζόμαστε απλώς για τη χωρητικότητα των γηπέδων και τίποτα άλλο δεν μας απασχολεί.
Κλείσαμε γήπεδα με χαμηλή χωρητικότητα, που με κάποια βελτιωτικά έργα θα μπορούσαν να περάσουν τα κριτήρια, ταλαιπωρούμε ομάδες που έχουν έδρα αλλά τις στέλνουμε πολλά χιλιόμετρα μακριά και δεν αγγίζουμε το κυριότερο και σοβαρότερο πρόβλημα, που είναι η ασφάλεια των γηπέδων πριν, κατά και μετά το τέλος κάθε αγώνα.
Γράψαμε πολλές φορές από αυτήν εδώ τη στήλη και αγγίξαμε το κεφάλαιο ασφάλεια, που για εμάς -αλλά θεωρώ και για την πλειοψηφία του κόσμου που πάνε γήπεδο- είναι ιεραρχικά το πιο σοβαρό θέμα που έπρεπε… χθες να ήταν τακτοποιημένο.
Και δεν θα σταματήσουμε να το επαναφέρουμε, ελπίζοντας ότι λίαν συντόμως αυτοί που πρέπει θα ευαισθητοποιηθούν.
Όπως συμβαίνει σε πολλά άλλα σοβαρά θέματα στη μακαρία μας νήσο, δυστυχώς, θα πρέπει να πάθουμε το κακό για να ασχοληθούμε σοβαρά με οποιοδήποτε θέμα.
Προσπαθούμε να θεραπεύσουμε παρά να προλάβουμε το κακό και αυτή είναι πολύ επικίνδυνη προσέγγιση, ειδικά στην περίπτωση στην οποία αναφερόμαστε,  που αγγίζει την τύχη πολλών ανθρώπων.
Αλλά μάθαμε μια ζωή να ασχολούμαστε με το δέντρο και όχι με το δάσος, και επιφανειακά να αγγίζουμε σοβαρά θέματα και όχι επί της ουσίας.
Δυστυχώς, αυτή είναι η κυπριακή πραγματικότητα.
Καλή Κυριακή να έχετε όλοι.