Το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο είναι να ηγείσαι μιας επιχείρησης ή ομάδας που να βγάζει... μπόλικη υγεία και ανάλογα κέρδη.
Τότε όλα καλά και όλα ωραία θα είναι, ειδικά αν έχεις ανθρώπους συνεργάτες στα κατάλληλα πόστα.

Είναι αυτό που λέμε «γέρνεις πίσω» και άλλοι ουσιαστικά κάνουν τη δουλειά τη σωστή και η ζωή συνεχίζεται…
Στα δύσκολα, όμως, φαίνονται οι πραγματικοί ηγέτες, αυτοί δηλαδή που είναι γεννημένοι μαχητές, δεν τα παρατούν, δεν παίρνουν αποφάσεις κάτω από πανικό και, γενικά, το καράβι τους, μικρό ή ειδικά μεγάλο, όταν βρίσκεται σε φουρτουνιασμένη θάλασσα το οδηγούν με μαεστρία και ασφάλεια σε λιμάνια που έχουν ήρεμα νερά.
Και δυστυχώς, λίγοι είναι αυτοί που στο τέλος της ημέρας τα καταφέρνουν, γι' αυτό και γίνονται αντικείμενο αναφοράς και δέκτες μπόλικων συγχαρητηρίων.
Ισχύει αυτό και για τη μικροσκοπική μας πληθυσμιακά νήσο, και μάλιστα σε όλους τους τομείς.
Πόσες φορές ηγέτες, που θεωρούνταν πετυχημένοι και πήραν και τίτλους ή και που ανέλαβαν τα ηνία σε δύσκολες αγωνιστικά και οικονομικά εποχές, δεν λύγισαν κάτω από το βάρος και την πίεση του κόσμου, αλλά και των αποτυχιών που βίωσαν;
Πόσες φορές κάποιοι το έπαιξαν σωτήρες για την ομάδα τους, ο κόσμος τους πίστεψε και τους αποθέωσε, τα ονόματά τους έγιναν σύνθημα, αλλά στο τέλος της ημέρας τα παράτησαν στις πρώτες δυσκολίες και, φεύγοντας, όχι απλά θεωρήθηκαν αποτυχημένοι, αλλά άφησαν πίσω τους καμένη γη;
Έτσι συνήθως γίνεται, όταν έπειτα από αποτυχημένες προσπάθειες στα αγωνιστικά αλλά και στα οικονομικά παρουσιάζεται κάποιος ή και κάποιοι που δηλώνουν έτοιμοι να αναλάβουν το φορτίο, όσο κόστος και όσους κίνδυνους κι αν εμπεριέχει αυτό, αλλά στην πορεία αντιλαμβάνονται ότι δεν είναι «παίξε γέλασε και πέρασε την ώρα σου» η όλη επιχείρηση.
Και τότε αναγκάζονται, ή και από μόνοι τους, να παραδώσουν τη σκυτάλη.
Δυστυχώς το όλο έργο το έχουν ζήσει πολλοί οπαδοί και μάλιστα διαχρονικά, σε πολλές από τις μεγάλες ομάδες του τόπου μας.
Παρουσιάζεται αυτό το φαινόμενο και στις λοιπές ομάδες, αλλά επίσης τα φώτα στρέφονται πρωτίστως σε αυτές που και κόσμο έχουν και ουσιαστικά πρωταγωνιστούν, αλλά και επειδή τα μεγάλα καράβια εισέρχονται στις μεγάλες φουρτούνες αυτές τις περιπτώσεις συνήθως συζητούμε και αναλύουμε.
Και είναι πολλές και δυστυχώς επαναλαμβανόμενες, αλλά μυαλό δεν βάζουμε.

Θέλουμε να ηρωοποιήσουμε κάποιους, το θέλουν και οι ίδιοι, έστω και αν δεν το δηλώνουν επίσημα και βέβαια στο τέλος της ημέρας την πληρώνει η ομάδα.
Ένα από τα σοφά ρητά θυμίζει ότι «αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα» και ισχύει απόλυτα αν το μεταφέρουμε σε πολλές των περιπτώσεων σε παρουσία παραγόντων που δημιουργούν τρύπες αγωνιστικές και κυρίως οικονομικές στους αντικαταστάτες τους…
Βέβαια, επειδή κάθε κανόνας έχει την εξαίρεσή του, να τονίσουμε ότι υπάρχουν και περιπτώσεις όπου όντως κάποιοι παράγοντες, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και χωρίς να υπόσχονται πολλά, αναλαμβάνουν ομάδες σε δύσκολες πραγματικά εποχές σε όλους τους τομείς και αργά, αλλά σταθερά, μεθοδικά και με πρόγραμμα, τις οδηγούν και τις βοηθούν να επανέλθουν εκεί που τους αξίζει.
Είναι λίγοι αυτοί, αλλά αξίζουν ιδιαίτερης αναφοράς, σε μια εποχή όπου οι παράγοντες σπανίζουν, οι χορηγοί ελαττώνονται και μεγάλη μερίδα του κόσμου εξαφανίζεται από τα γήπεδα.

Και είναι πολύ σημαντικό να απαλλαγούμε από παράγοντες που πρόσκαιρα παρουσιάζονται, θέλουν να την... κάνουν και να αποχωρήσουν, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Πρέπει να προσέχουμε σαν κόρη οφθαλμού τους λιγοστούς, αλλά πραγματικά άξιους του χώρου.
Δυστυχώς, όμως, το σύστημα τους βάζει όλους στο ίδιο κοφίνι…
Καλή Κυριακή να έχετε όλοι.