Το ότι εύκολα ανεβάζουμε και δοξάζουμε άτομα και ομάδες, αλλά ευκολότερα τους κατεβάζουμε, είναι και διαχρονικό και βέβαια κάτι που μας χαρακτηρίζει ως λαό, θα έλεγα ως Ελληνισμό γενικότερα.
Και ήταν σήμα κατατεθέν από αρχαιοτάτων χρόνων, με τρανταχτές περιπτώσεις που έμειναν στην ιστορία σαν παραδείγματα προς αποφυγήν, αλλά δυστυχώς ποτέ στην ουσία δεν διδαχτήκαμε από τα λάθη μας…
Τα θυμήθηκα και πάλι με αφορμή το τι επικρατεί και φέτος στον ποδοσφαιρικό μας χώρο και στο πώς μέσα σε λίγες μέρες αλλάζουν άρδην τίτλοι σε εφημερίδες και χαρακτηρισμοί των οπαδών που αφορούν παίκτες, προπονητές, διοικήσεις και γενικά σε ό,τι έχει να κάνει με την ομάδα τους μια επιτυχία ή και μια αποτυχία, είναι ικανές να αλλάξουν ολόκληρο το ρεπορτάζ και ταυτόχρονα την εικόνα που είχαν πολλοί για τους αναφερομένους πιο πάνω.
Δείτε για παράδειγμα τις φετινές περιπτώσεις όλων των μεγάλων ομάδων, πώς εξελίσσεται η πορεία τους και πώς αλλάζουν σχεδόν κάθε εβδομάδα οι αναφορές για την ποδοσφαιρική ή και προπονητική και διοικητική αξία αυτών που έχουν ρόλο να διαδραματίσουν σε καθεμιά ξεχωριστή από αυτές.
Τελευταίο παράδειγμα η Ανόρθωση και στην αντίπερα όχθη η Αγία Νάπα.
Από την αρχή της περιόδου μέχρι και τη στιγμή που ισοφαρίστηκε από την ουραγό του πρωταθλήματος, η Ανόρθωση μόνο κολακευτικές αναφορές εισέπραττε και για την αγωνιστική της παρουσία και για τη διοίκηση και τον προπονητή της, και για την εντυπωσιακή επιστροφή του κόσμου της στα γήπεδα.
Μια γκέλα, έστω εκτός περιγράμματος και μια κακή εμφάνιση κόντρα στην Αγία Νάπα, ήταν αρκετή για να αλλάξει το κλίμα και να οδηγήσει πάλι πολλούς στο να ασκήσουν έντονη κριτική προς πάσαν κατεύθυνση.
Αντίθετα, εκεί που σχεδόν όλοι είχαν προεξοφλήσει την πορεία της Αγίας Νάπας και την είχαν ήδη στείλει στη Β' Κατηγορία, ξαφνικά ύμνοι προς τον προπονητή και την ομάδα έκαναν την εμφάνισή τους και πλέον μιλάμε για ντέρμπι στην υπόθεση παραμονής στους μεγάλους…
Αν όλα αυτά δεν είναι υπερβολές και μηδενιστικές ή και απόλυτες προσεγγίσεις,  ποιες είναι τελικά;
Είμαστε πολύ βιαστικοί σε ό,τι αφορά την εξαγωγή συμπερασμάτων, είτε αυτά θεωρούνται θετικά είτε θεωρούνται αρνητικά.
Η Ανόρθωση έχασε δυο πολύτιμους βαθμούς γιατί δεν έπαιξε μπάλα, ή γιατί ήταν και λίγο άτυχη, είτε και γιατί υποτίμησε μια καλή και συγυρισμένη ομάδα.
Και η Αγία Νάπα πήρε με το σπαθί της τον πρώτο της βαθμό γιατί τον κυνήγησε μέχρι το τέλος, και μάλιστα μπορούσε στο φινάλε να κάνει και ιστορικό διπλό.
Τι σημαίνει αυτό εν κατακλείδι;
Ότι η Ανόρθωση δεν μπορεί να κυνηγήσει τον τίτλο και ότι η Αγία Νάπα θα σωθεί;
Πραγματικά κάποιοι θα μας τρελάνουν με τις εμμονές τους.
Αν ίσχυε έστω λίγη από αυτήν τη λογική, ο ΑΠΟΕΛ και ο κάθε ΑΠΟΕΛ δεν θα έφτανε πέρυσι στον τίτλο γιατί δεν κέρδισε τον Οθέλλο και την Αγία Νάπα, και ο Οθέλλος δεν θα όδευε στην πιο κάτω κατηγορία γιατί πήρε βαθμούς εκτός προγράμματος από τους μεγάλους…
Έτσι απλά για να καταλάβουν κάποιοι βιαστικοί.