Το ότι οι διαιτητές -και εννοώ και τους βοηθούς αλλά και όλους όσοι έχουν ρόλο να διαδραματίσουν στη διεξαγωγή ενός αγώνα- είναι αυτονόητο ότι θα κάνουν λάθη, δεν θέλει να έχει κανείς μαντικές ικανότητες για να το προβλέψει.
Και αυτό ισχύει σε παγκόσμιο επίπεδο.
Όμως, λάθη από λάθη διαφέρουν και κυρίως η συχνότητα και η μη τήρηση των βασικών κανονισμών είναι αυτά που μεγαλώνουν το πρόβλημα και το μετατρέπουν σε χρόνιο και άλυτο.
Η διαιτησία βρέθηκε και πάλι στο επίκεντρο, με αφορμή σοβαρότατα λάθη που έγιναν σε πλείστα γήπεδα στην αγωνιστική που έριξε αυλαία τη Δευτέρα το βράδυ με τον αγώνα Ανόρθωση - Δόξα.
Και έμελλε κι εκεί να γίνουν πολλά και σοβαρά λάθη, που ήταν συνέχεια παρόμοιων λαθών και στο «Αμμόχωστος» και στο Παφιακό και στο ΓΣΖ.
Σε κάτι παραπάνω από τα μισά ματς, οι διαιτητές και εννοείται και οι πλείστοι των βοηθών τους υπέπεσαν σε σοβαρά λάθη, κάποια εκ των οποίων, διά γυμνού οφθαλμού, φάνηκαν από την εξέδρα.
Μάλιστα στο Ερμής - Νέα  Σαλαμίνα υπήρχαν και επιπρόσθετοι διαιτητές και αυτό είναι άλλο ένα θέμα που θα πρέπει να εξετάσει η ίδια η Ομοσπονδία, πέραν από τον γενικό προβληματισμό στον οποίο έχει περιέλθει η αρμόδια επιτροπή και όχι μόνο.
Είμαστε στις αρχές ακόμη και το γράψαμε αρκετές φορές ότι όλοι όσοι έχουν ρόλο να διαδραματίσουν, θα πρέπει να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους.
Με τέτοιες διαιτησίες που είδαμε την 5η αγωνιστική, δυστυχώς, δεν πάμε μπροστά και μπόλικα προβλήματα θα δημιουργηθούν στη συνέχεια, παρόμοια με αυτά που είχαμε σε προηγούμενες περιόδους.
Η αλήθεια είναι ότι δεν βοηθούν ούτε οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές στο γήπεδο, οι παίκτες δηλαδή.
Σε κάθε αγωνιστική βλέπουμε φάουλ σκληρά και αντιαθλητικά, ενέργειες που στόχο έχουν να ξεγελάσουν διαιτητές και βοηθούς και διαμαρτυρίες που ηλεκτρίζουν την ατμόσφαιρα.
Θα πει κάποιος ότι αυτά θεωρούνται μέρος του παιχνιδιού και ότι θα πρέπει οι διαιτητές να τιμωρούν αυτούς που προκαλούν.
Δεν συμβαίνει όμως κάτι τέτοιο και όταν κάποιοι τιμωρηθούν, επειδή η ατιμωρησία είναι το κυρίαρχο στοιχείο, βγαίνουν και παραπονούμενοι στο τέλος της ημέρας.
Και κάνουν όλοι πλέον τις αναγκαίες συγκρίσεις και βέβαιο δημιουργείται από το μηδέν μείζον θέμα.
Γι' αυτό και επιμένω ότι οι διαιτητές και οι βοηθοί τους θα πρέπει να είναι διπλά προσεχτικοί, να δίνουν ό,τι βλέπουν και να εφαρμόζουν τους κανονισμούς, ανεξάρτητα φανελών και χρονικού σημείου που βρίσκεται το ματς.
Είναι πολύ απλά τα πράγματα και διερωτώμαι πώς και τα κάνουν περίπλοκα οι άμεσα εμπλεκόμενοι.
Όταν δώσεις το μήνυμα κύριε πως ό,τι βλέπω σφυρίζω, κανένας δεν θα μπορεί να σε κατηγορήσει για ανομοιομορφία και για επιλεκτικά σφυρίγματα.
Αλλά αυτό θα πρέπει να γίνει από το σύνολο των διαιτητών και τότε και τα λάθη θα τα αποδέχεται ο οπαδός και ο παράγοντας σαν μέρος του παιχνιδιού και οι διαιτητές οι ίδιο θα μπορούν να μιλούν για φυσιολογικές αδυναμίες που παρουσιάζονται σε όλα τα γήπεδα του κόσμου.
Χρειάζεται όμως μπόλικη και κυρίως ειλικρινή προσπάθεια…