Ήταν όντως η μεγαλύτερη αντίφαση που μπορούσε να υπάρξει ανήμερα της ένδοξης Εθνικής επετείου της 25ης Μαρτίου του 1821, αυτό που συνέβη στην διάρκεια και μεστά το τέλος των Σχολικών παρελάσεων.
Από την μια ένας 15χρονος μαθητής αγωνιστής της ζωής, ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΟΛΩΜΟΥ και από την άλλη οι πολιτικοί μας.
Ο μεν πρώτος που γεννήθηκε με πρόβλημα οράσεως, οδήγησε στην παρέλαση τους συμμαθητές του με εξαιρετικό τρόπο, αποθεώθηκε στο τέλος από όλους και έστειλε σαφέστατα μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση για το τι σημαίνει να αγωνίζεσαι κάθε μέρα και να μένεις όρθιος.
Ήταν λεβέντης με όλη την σημασία της λέξης και ΜΠΡΑΒΟ σε αυτόν, στην οικογένεια του, στους καθηγητές και στους συμμαθητές του.
Τέτοια παραδείγματα θέλει και πρέπει να θέλει ο σημερινός νέος της Κύπρου.
Ο Ανδρέας ήταν με μια λέξη συγκλονιστικός.
Από την άλλη, οι πολιτικοί μας που μετά το τέλος της παρέλασης, έριζαν για το ποιο κόμμα  πήρε και πόσες μίζες και γιατί.
Η όλη μάχη , κοκορομαχία για την ακρίβεια, συνεχίστηκε και στα κεντρικά δελτία ειδήσεων και βεβαίως η όλη εικόνα που έβγαλαν ήταν άκρως αντίθετη με όλα όσα προηγήθηκαν της μαθητικής παρέλασης στην Λεμεσό.
Τι να πει κάνεις και τι να πράξει;
Ο κόσμος έχει κουραστεί, οι νέοι έχουν απογοητευτεί και οι μόνοι που παραμένουν σταθεροί στις απόψεις και ενεργούν όπως οι ίδιοι ξέρουν, είναι οι πολιτικοί.
Να τους χαιρόμαστε…
Κατά τα άλλα, είναι βδομάδα Εθνικής ομάδας  και τα βλέμματα θα στραφούν έστω προσωρινά προς τις Βρυξέλλες.
Εκεί ο Παμπος Χριστοδούλου και οι διεθνείς μας θα προσπαθήσουν για το καλύτερο κόντρα σε μια ομάδα που εξέπληξε στο πρόσφατο Παγκόσμιο κύπελλο και που στα τελευταία χρόνια συγκαταλέγεται στις κορυφαίες της Ευρώπης.
Το διπλό στην Βοσνία μας δείχνει τον δρόμο σε ότι αφορά τουλάχιστον την μαχητικότητα που θα πρέπει να διακατέχει όλους και ότι και να πάρουμε σε αυτή την αναμέτρηση μόνο σημαντικό κέρδος μπορεί να θεωρηθεί.
Είναι αυτονόητο ότι θα πρέπει να συνεχιστεί μέχρι τέλους η προσπάθεια που ξεκίνησε τον περασμένο Σεπτέμβριο και αγωνιστικά, αλλά και από πλευράς επιστροφής του κόσμου κοντά στην Εθνική ομάδα.
Αν στα επόμενα ραντεβού στην έδρα μας, το γήπεδο θα πάλλεται από ενθουσιασμό και θα είναι σχεδόν γεμάτο, τότε θα έχουμε κερδίσει το πρώτο μεγάλο στοίχημα, να μην παίζει δηλαδή μόνη στην Κύπρο η ομάδα μας.
Απ εκεί και πέρα, από εβδομάδας αναμένουμε τα σπουδαία με την επανέναρξη του μαραθωνίου αλλά και την αντίστροφη μέτρηση εν όψη διεξαγωγής των πρώτων αγώνων της ημιτελικής φάσης του κυπέλλου.
Είναι πολύ σημαντικός μήνας ο Απρίλιος και θα κρίνει  σε μεγάλο βαθμό στο που θα καταλήξουν οι ομάδες και στους δυο θεσμούς.
Μεγάλα ντέρμπι μας αναμένουν, πολλές συγκινήσεις ταυτόχρονα και θα πρέπει να απολαύσει ο κόσμος την αγωνιστική προσπάθεια και τίποτα άλλο.
Πρέπει να χαμηλώσουν οι τόνοι γενικά και απλά θα πρέπει ο καθένας από την δική του πλευρά να πράξει το αυτονόητο.
Θα πει και πάλι κάποιος, ότι ζητούμε πολλά αφού ξέρουμε πάνω κάτω τι θα ακολουθεί κάθε κρίσιμης αναμέτρησης…